Het weekend in Zandvoort leek een succesverhaal te worden voor Carlos Sainz, tot een fel besproken moment met Liam Lawson alles in één klap veranderde.
Terwijl teamgenoot Alex Albon van een lastige kwalificatiepositie wist op te klimmen naar een knappe top vijf, eindigde de race voor Sainz in frustratie. De straf die hij kreeg na de clash met Lawson riep vragen op bij velen, waaronder teambaas James Vowles.
Wat deze editie van The Vowles Verdict liet zien, was een dubbel gevoel: euforie om de sterke prestatie van Albon, maar tegelijk onbegrip en boosheid over hoe de stewards de situatie met Sainz beoordeelden.
Vowles nam de tijd om uitgebreid uit te leggen waarom volgens hem de straf niet gerechtvaardigd was en hoe het team verder wil bouwen richting de rest van het seizoen.
Alex Albon begon de race vanaf P15, een plek waar weinig coureurs op voorhand zouden dromen van een topresultaat. Toch pakte hij in de openingsronde meteen vijf posities en schoof door naar P10.
Vanaf dat moment greep hij elke kans die op zijn pad kwam. Albon reed foutloos en wist de race af te sluiten op P5. Daarmee bevestigde hij de vooruitgang van het team sinds de recente updates.
Volgens Vowles was dit succes geen toeval. Het team had op vrijdag al gezien dat de auto snelheid had. Tijdens de race werden de omstandigheden – wisselende weersomstandigheden, marginale strategieën rond de pitstops en de mogelijkheid van een éénstopper – perfect benut.
Vowles benadrukte hoe sterk Albon zijn start had uitgevoerd: zijn launch en de positionering richting bocht 1 waren volgens hem doorslaggevend. Het gaf Albon meteen een buffer en de kans om zijn eigen wedstrijd te rijden.
Het pijnlijke moment voor Sainz
In scherp contrast stond het weekend van Carlos Sainz. Tot aan het incident met Liam Lawson had hij eigenlijk een perfect weekend achter de rug. Alles leek in balans, maar de botsing veranderde de uitkomst volledig.
Na de touché kreeg Sainz een tijdstraf van tien seconden opgelegd, waardoor hij uiteindelijk zonder punten naar huis ging. Vowles vond dat onterecht, en ook Sainz zelf was verbaasd.
“Mijn beoordeling van het incident, zowel live tijdens de race als nu, is dat het een race-incident was. Ik denk niet dat een van beiden een straf verdiende.”
Volgens hem probeerde Sainz niet eens in te halen. Hij wilde zijn auto naast die van Lawson zetten om hem in een minder gunstige lijn te dwingen en zo later kansen te creëren.
Lawson keek tijdens het moment in zijn spiegels, verloor kortstondig controle en schoof daardoor richting de auto van Sainz. Volgens Vowles kwam dit door de vuile lucht van de Ferrari die voor hen reed.
“Hij verloor kort controle over zijn auto. Dat is niet de fout van Carlos in deze omstandigheden.”
Toch zagen de stewards het anders. In hun interpretatie geldt dat de auto aan de binnenkant, of de auto die voorligt, de prioriteit heeft en dus de bocht mag uitsturen. Vowles vond dat dit niet te vergelijken was met wat er in werkelijkheid gebeurde.
Hij benadrukte dat de beweging van Lawson geen bewuste actie was, maar een onverwachte uitglijder. Dat onderscheid maakt volgens hem het grote verschil, en daarom vond hij de straf niet passend.
Naast de focus op de incidenten ging Vowles ook in op de manier waarop het team Albon hielp om na de teleurstellende kwalificatie een sterke race te rijden.
Hij wees erop dat zowel Albon als Sainz echte professionals zijn die vooral zelf het zware werk doen. Het team creëert een structuur om hen heen, maar uiteindelijk zijn het de coureurs die zichzelf mentaal in de juiste stand zetten.
Op zondagochtend liep Albon vol vertrouwen de paddock in, klaar met een duidelijk plan. Daarbij keek het team ook naar hoe beide auto’s elkaar eventueel konden helpen, afhankelijk van hoe de race zich zou ontwikkelen.
De wisselende weersomstandigheden, de marges rond de pitstops en de wetenschap dat er snelheid in de auto zat, gaven Albon alle kansen om maximaal te profiteren.
Het belang van communicatie over regen
Een ander belangrijk aspect dat Vowles toelichtte, was hoe en wanneer coureurs worden geïnformeerd over regen. Volgens hem is het cruciaal dat een coureur niet wordt verrast. Communicatie moet kort, duidelijk en tijdig zijn.
Coureurs moeten weten hoe lang de regen zal duren, waar deze vandaan komt, hoe intens het wordt en hoeveel tijd ze hebben voor het valt.
Tijdens de race in Zandvoort kreeg het team ongeveer twintig minuten voor de bui een eerste waarschuwing binnen. Daarna werd om de paar ronden een update gegeven, zodat Albon en Sainz precies wisten wat ze konden verwachten.
Toen de regen lichter bleek dan gedacht, werd die informatie ook gedeeld: druppels, maar niets dat echt invloed zou hebben. Op die manier bleven de coureurs gefocust en voorbereid zonder overspoeld te worden met details.
Een van de vragen aan Vowles was of Albon met één ronde extra George Russell nog had kunnen inhalen. Zijn antwoord was duidelijk.
Albon had gedurende de race meerdere keren achter Russell gezeten, zowel voor als na de safety car. Russell had lichte schade na contact met Charles Leclerc, waardoor Albon iets sneller leek.
Toch vond Vowles dat het verschil niet groot genoeg was voor een veilige inhaalactie. Met DRS kon Albon volgen, maar een poging tot inhalen zou te riskant zijn geweest.
“Het was niet slechts één ronde die we tekortkwamen, we hadden simpelweg iets meer performance nodig.”
Tot slot ging Vowles in op de vraag of een podium dit jaar mogelijk is. Hij gaf aan dat het team flinke stappen heeft gezet, maar dat er nog sterke teams voor hen rijden.
Een podium zou kunnen ontstaan door geluk of uitvalbeurten van anderen, maar volgens Vowles gaat het vooral om het bouwen van een auto die structureel in de top drie kan meedoen.
“Wat ik echt wil, is een auto bouwen die op eigen kracht podiums kan pakken, en dat consequent.”
Voorlopig is het doel om bij elke race maximaal te profiteren van de kansen die zich voordoen, wetend dat het verschil tussen teams soms slechts milliseconden is.
