Lewis Hamilton heeft dit seizoen veel meegemaakt bij Ferrari — en niet alleen op het circuit. Volgens een ervaren Formule 1-fotograaf deelt de zevenvoudig wereldkampioen tegenwoordig een opvallende en bijna ‘achterdochtige’ eigenschap met niemand minder dan Michael Schumacher.
Beide coureurs blijken bijzonder moeilijk te fotograferen wanneer ze zich in hun concentratiebubbel bevinden.
Fotograaf Darren Heath, die al decennia de grootste namen van de sport vastlegt, vertelde dat Hamilton en Schumacher eenzelfde soort afstandelijkheid vertonen zodra ze de paddock betreden. En dat maakt het werk van fotografen allesbehalve makkelijk.
Voor Hamilton was het een zwaar jaar bij Ferrari. In zijn negentiende seizoen als Formule 1-coureur beleefde hij voor het eerst een volledig seizoen zonder podiumplaats.
Hoewel hij wel twee keer derde werd in een sprintrace, telt dat officieel niet mee — want bij die formaties worden de prijzen direct in parc fermé uitgereikt. Ferrari’s auto voldeed niet aan de verwachtingen van Hamilton en teamgenoot Charles Leclerc.
Vooral in de kwalificaties liep het mis: aan het einde van het seizoen strandde Hamilton drie keer op rij in Q1. Het leverde hem frustratie én ongemakkelijke momenten in de media op.
Toch was het niet alleen zijn sportieve vorm die opviel. Binnen de paddock merkte men dat Hamilton — normaal bekend als stijlicoon en publiekstrekker — zich opvallend vaak afschermde voor camera’s.
Hamilton is niet makkelijk te fotograferen
In de podcast James Allen on F1 vertelde fotograaf Darren Heath over zijn ervaringen met coureurs van verschillende generaties. Volgens hem zijn sommige coureurs volledig ontspannen voor de camera, terwijl anderen liever afstand houden.
“Sommige coureurs, zoals Nico Rosberg of Sebastian Vettel, merken niet eens dat je vlak bij ze staat. Ze zijn zo gefocust dat het ze niets doet. Carlos Sainz is tegenwoordig net zo, en ook Charles Leclerc. Je kunt dichtbij komen, en het stoort ze niet.”
Bij Schumacher en Hamilton is dat heel anders. Heath beschreef hun gedrag als opvallend gelijk: beiden lijken zich constant bewust van de lens — en houden liever afstand.
“Michael Schumacher had altijd een duidelijke persoonlijke ruimte. Hij leek altijd wat achterdochtig, alsof hij wilde weten wat je van plan was. Lewis Hamilton heeft dat tegenwoordig ook. Hij is niet prettig om van dichtbij te fotograferen.”
Heath benadrukte dat Hamilton buiten de baan een compleet ander persoon is. Tijdens privéshoots en interviews zou hij vriendelijk, spraakzaam en geïnteresseerd zijn. Maar zodra het raceweekend begint, verandert dat.
“Ik heb fantastische fotosessies met Lewis gehad, waar we gezellig over camera’s praatten, maar zodra hij zijn racegezicht opzet, is hij een ander mens. Dan sluit hij zich af.”
Volgens Heath lijkt dat precies op het gedrag van Schumacher in zijn hoogtijdagen bij Ferrari. Beiden controleerden hun imago zorgvuldig, en bepaalden zelf wanneer ze de schijnwerpers toelieten.
De erfenis van Schumacher
Heath beschreef ook zijn eerste ervaring met Schumacher tijdens de Grand Prix van Duitsland in 1998. De Ferrari-legende was toen op jacht naar zijn derde titel, maar moest tijdens de training stoppen met motorpech.
In zijn blog herinnert Heath zich hoe Schumacher zichtbaar ongemakkelijk werd zodra hij merkte dat hij in het vizier van de camera stond. De fotograaf beschreef het moment bijna als een jacht: hij probeerde de coureur vast te leggen zonder gezien te worden.
“Schumacher liep zo ver mogelijk bij me vandaan, hopend aan mijn lens te ontsnappen, maar wat hij ook deed, het lukte niet. Hij was een camera-schuwe legende — en dat past nu ook perfect bij Hamilton.”
Die vergelijking is veelzeggend in het tijdperk van smartphones en sociale media, waar elke stap van een coureur direct viraal kan gaan. Volgens Heath weet Hamilton dat maar al te goed, en kiest hij bewust voor controle over zijn beeld.
Hamilton en Schumacher hebben meer gemeen dan hun zeven wereldtitels. Beiden combineren hun publieke persona met een sterke behoefte aan controle en concentratie.
Hun afstandelijke houding is volgens kenners geen arrogantie, maar een vorm van zelfbescherming — een manier om rust te bewaren in een wereld vol camera’s en constante druk.
Heath vatte het treffend samen: Hamilton weet precies hoe hij in beeld wil komen. Buiten de baan kan hij ontspannen en open zijn, maar zodra de helm afgaat in de paddock, schakelt hij over op zijn ‘race face’.
Net als Schumacher in zijn tijd bij Ferrari, blijft Hamilton op zijn hoede. En dat maakt hem — zelfs zonder podiums — nog steeds een van de meest intrigerende figuren in de Formule 1.
