Max Verstappen onderscheidt zich volgens Rob Smedley niet alleen door talent, maar vooral door een mentaliteit die hem elke dag vooruit duwt. De voormalig Ferrari-race-engineer noemt hem zonder aarzeling de ultieme concurrent.
In de High Performance-podcast kreeg Smedley de vraag met welke coureur hij het liefst zou werken als race-engineer. Zijn antwoord kwam direct: Verstappen, simpelweg omdat hij “zijn type coureur” is en boven alles een pure competitor.
Smedley legt uit dat Verstappen voor hem het toonbeeld is van iemand die zijn eigen motivatie elk uur van de dag meebrengt. Hij noemt hem de belichaming van een coureur die volledig op eigen kracht gedreven wordt, een echte winmachine die simpelweg wil winnen.
Volgens hem bestaat er bij Verstappen geen moment twijfel over die ambitie. De drang om te winnen is constant aanwezig en hoeft nooit van buitenaf aangewakkerd te worden.
Om dat te onderstrepen maakt Smedley een vergelijking met het bedrijfsleven. Hij vraagt zich af hoe zinloos het eigenlijk is om sollicitanten te vragen hoe zelfstartend ze zijn, omdat niemand ooit zal toegeven dat hij niet gemotiveerd is en 24 uur per dag aangestuurd moet worden.
Bij Verstappen ziet hij juist het tegenovergestelde van loze woorden. De motivatie komt volledig van binnenuit en is zichtbaar in alles wat hij doet. Volgens Smedley gaat Verstappen verder dan alleen willen winnen.
Natuurlijk wil iedere Formule 1-coureur winnen, maar hij vraagt zich af hoeveel coureurs dat verlangen elk uur van elke dag kunnen vasthouden.
Bij Verstappen ziet hij iemand die niet alleen de beste wil zijn, maar vooral een grote kloof wil slaan naar de eerstvolgende concurrent. In zijn beschrijving denkt Max dat de afstand tot de volgende beste coureur altijd groter moet worden.
Hij wil zichzelf voortdurend overtreffen en tegelijkertijd het team meesleuren in dat proces. Die houding werkt volgens Smedley als een krachtige stimulans binnen een organisatie.
Wanneer je iemand naast je hebt die zo extreem zelfgemotiveerd is, dan verhoogt dat automatisch de standaard. Het zorgt ervoor dat niemand binnen het team genoegen neemt met middelmaat.
Meer dan talent alleen
Smedley benadrukt dat talent en technische vaardigheid in de Formule 1 vanzelfsprekend zijn. Iedere coureur op de grid beschikt over de noodzakelijke competenties.
Het verschil zit volgens hem in het extra randje. Dat extra beetje zelfvertrouwen, het vermogen om jezelf te blijven motiveren en ook de mensen om je heen mee te trekken, maakt volgens hem een coureur compleet. En precies dat ziet hij bij Verstappen.
Hij beschouwt hem als iemand die niet wacht op omstandigheden, maar ze zelf creëert. Ook het seizoen 2025 ziet Smedley als bevestiging van die mentaliteit. Na een moeizame start kwam Verstappen na de zomerstop sterk terug en mengde hij zich opnieuw in de titelstrijd met Norris en Piastri.
Uiteindelijk eindigde hij als tweede achter Norris. Voor Smedley toont dat aan dat de honger niet afneemt, zelfs niet na meerdere wereldtitels.
Hij stelt dat Verstappen het nog steeds voor 110 procent wil en dat het duidelijk is dat hij het meer wil dan wie dan ook. Volgens hem staat Max elke ochtend op met dezelfde intensiteit en brengt hij die drive consequent mee naar het circuit.
Hij noemt hem de klassieke coureur die, als je hem een inch geeft, veel meer terugpakt. Dat heeft volgens Smedley ook een psychologisch effect op de concurrentie.
Doordat Verstappen maar blijft pushen en nooit verslapt, worden anderen automatisch verder teruggedrongen. In de woorden van Smedley blijven veel rivalen waarschijnlijk denken: kom op Max, neem gewoon één dag vrij, geef ons één weekend rust.
Maar dat gebeurt niet. Volgens hem is het voor Verstappen niet genoeg om simpelweg te winnen. Smedley zegt zelfs dat het bijna zover gaat dat Verstappen mensen wil vernederen, al bedoelt hij dat nadrukkelijk niet op een negatieve of gemene manier.
Het gaat hem om de mentaliteit daarachter: de drang om niet alleen te verslaan, maar om het verschil zo groot mogelijk te maken. In een veld waarin iedereen snel is en iedereen talent heeft, is het juist die onverzadigbare competitieve honger die Verstappen onderscheidt.
