Fernando Alonso en Max Verstappen hebben altijd een bijzondere band gehad in de Formule 1. In Las Vegas werd tijdens de persconferentie opnieuw duidelijk waarom dat zo is.
Beide coureurs, gescheiden door zestien jaar leeftijdsverschil, herkennen veel van zichzelf in de ander — niet alleen in hun rijstijl, maar ook in hun persoonlijkheid en de manier waarop ze door de buitenwereld worden bekeken.
Terwijl George Russell naast hen zat, namen Alonso en Verstappen even de tijd om elkaars loopbaan te spiegelen. Het leverde een zeldzaam open gesprek op over respect, herkenning en het overleven in een sport die zelden vergevingsgezind is.
Dat Alonso groot respect heeft voor Verstappen is geen geheim. Hij heeft hem vaker de beste coureur van het huidige veld genoemd. Volgens de Spanjaard komt dat niet alleen door Verstappens resultaten, maar ook door zijn houding.
Beiden staan bekend om hun agressieve, maar gecontroleerde rijstijl. Ze duiken zonder aarzeling in gevechten, maar weten precies wat er om hen heen gebeurt. Volgens Alonso is die mix van instinct en bewustzijn zeldzaam.
Daarnaast ziet hij opvallende overeenkomsten in hoe zijzelf als persoonlijkheden worden gezien — onafhankelijk, eerlijk, en niet altijd politiek correct.
“Ik denk dat we uit landen komen waar men niet echt zo in de Formule 1 zit. Vooral Spanje, zou ik zeggen, omdat Jos al een gevestigde naam was. Ik heb in feite een paar jaar tegen Jos geracet en acht tegen Max.”
We waren geen good guys
Volgens Alonso hebben hij en Verstappen allebei ervaren hoe moeilijk het is om geaccepteerd te worden als je vroeg succes hebt in de Formule 1.
“Het is een harde omgeving. Wanneer je hier komt en je hebt wat succes aan het begin van je carrière, ben je misschien niet de ‘good guy’, als ik het zo mag zeggen.”
Hij bedoelt daarmee dat jonge talenten die niet binnen het traditionele systeem passen, vaak worden gezien als te direct of te rebels.
“Misschien ben je niet politiek correct. Je zit niet in het systeem. Je bent meer jezelf dan je zou moeten zijn. En ik denk dat ik dat ook in Max zag. Naast die sterke persoonlijkheid, de resultaten en het talent – niet alleen in Formule 1, maar ook in de juniorklassen en al vanaf het karten, waarvan we allemaal al wisten dat er een bijzonder kind aan zat te komen.”
De Spanjaard besloot zijn uitleg met een persoonlijke noot: “In mijn geval had ik altijd veel respect voor Verstappen.”
Verstappen luisterde aandachtig naar Alonso’s woorden, maar had zelf ook een onthulling. Hij gaf toe dat hij als jonge coureur juist voor Alonso juichte — zelfs toen die het opnam tegen Red Bull.
“Voordat ik in de Formule 1 zat – het klinkt misschien een beetje grappig, maar toen Fernando vocht tegen Red Bull, juichte ik voor hem.”
De reden daarvoor was volgens hem eenvoudig: hij herkende de vechter in Alonso.
“Dat underdogverhaal en toch die resultaten halen en de auto naar overwinningen slepen wanneer dat eigenlijk niet zou moeten lukken – dat trekt je als coureur aan. Je houdt van wat je ziet: een echte vechter.”
De mentaliteit van een echte racer
Wat Verstappen het meest waardeert aan Alonso, is dat de Spanjaard nooit een rol speelt.
“Wat ik mooi vind, is dat Fernando’s mentaliteit en algemene persoonlijkheid gewoon zichzelf is, en dat is heel prettig om mee om te gaan. Je ziet wat je krijgt.”
Verstappen bewondert vooral dat Alonso op zijn leeftijd nog steeds dezelfde passie toont als twintig jaar geleden.
“Ik heb veel respect voor wat Fernando op zijn leeftijd nog steeds doet. Het is heel mooi om te zien dat iemand zoveel passie voor de sport heeft.”
Voor Verstappen, die inmiddels zelf de status van icoon heeft bereikt, is Alonso het levende bewijs dat pure racers nooit hun vuur verliezen — ook niet als de jaren beginnen te tellen.
Hoewel hun carrières zich in andere tijdperken afspelen, delen Alonso en Verstappen een opvallend gelijke drijfveer: de wil om altijd te vechten, ongeacht de omstandigheden.
Beiden hebben periodes meegemaakt waarin hun team niet de snelste auto had, maar ze bleven grenzen verleggen. Alonso sleepte ooit overwinningen uit auto’s die daar eigenlijk niet toe in staat waren.
Verstappen doet hetzelfde, al is het nu vanaf de andere kant van de machtsbalans: als man die alles wint, maar geen moment verslapt.
