De voormalig teambaas van Red Bull Racing volgt de wintertests in Bahrein op de voet, ook al is hij formeel aan geen enkel team verbonden. Zijn vertrek bij Red Bull in juli 2025, na twintig jaar en meerdere wereldtitels, maakte hem vrij om nieuwe plannen te smeden richting 2026.
Sindsdien draait alles om één doel: terugkeren in de Formule 1 met echte macht. Horner heeft duidelijk gemaakt dat hij geen interesse heeft in een nieuwe functie als team principal.
Hij wil eigenaar zijn, of op zijn minst de controle hebben die past bij iemand met zijn staat van dienst. Daarmee wil hij op gelijke hoogte opereren met Mercedes-baas Toto Wolff, die naast zijn rol ook mede-eigenaar is van zijn team.
De naam Alpine duikt daarbij steeds nadrukkelijker op. Niet omdat het team sportief floreert, maar juist omdat de structuur ruimte lijkt te bieden voor verandering. Alleen blijkt die ruimte in de praktijk een stuk kleiner dan gedacht.
Alpine geldt momenteel als de meest waarschijnlijke bestemming voor Horner. Het team zal vanaf 2026 tot en met 2030 rijden met Mercedes-powerunits, wat sportief gezien perspectief biedt. Toch is er op dit moment geen sprake van een afgeronde deal of zelfs concrete voortgang.
Volgens meerdere aanwijzingen richt Horner zich volledig op Alpine als zijn volgende stap. Andere teams als Aston Martin, Haas en Cadillac zijn genoemd, maar lijken inmiddels minder relevant.
De focus is verschoven van een operationele rol naar een strategische machtspositie via aandelen. Journalist Mark Hughes heeft op de Motor Sport Magazine Podcast uitgelegd waar het precies vastloopt.
De kern van het probleem zit niet bij Horner zelf, en ook niet bij gebrek aan geld. De echte complicatie bevindt zich bij de huidige eigendomsstructuur van Alpine.
Alpine is in handen van Renault en investeringsmaatschappij Otro Capital. Die verdeling bepaalt wie beslist, wie veto’s heeft en wie uiteindelijk de touwtjes in handen houdt. Precies daar botst Horners ambitie met de realiteit.
De eis die alles vertraagt
Horner wil alleen instappen als hij, samen met zijn investeerders, een controlerend belang krijgt. Het gaat hem niet om symbolische invloed of een adviserende rol. Hij wil zeggenschap, strategische vrijheid en de mogelijkheid om het team structureel te hervormen. Mark Hughes verwoordde dat als volgt:
“Alpine is heel duidelijk zijn doelwit. En daar zit een complicatie in, omdat hij een controlerend belang wil in welk team hij ook instapt, samen met zijn investeerders. Voor zover ik begrijp is het investeringsgeld beschikbaar. Het is Amerikaans. Maar op dit moment heeft Renault geen antwoord gegeven op de vraag of zij bereid zijn genoeg aandelen te verkopen om hem meerderheidsaandeelhouder te maken, wat hij nodig heeft om de controle te hebben.”
Dat geld is geen klein bedrag. Horner zou beschikken over een consortium met ongeveer 665 miljoen pond, omgerekend zo’n 763 miljoen euro. Die financiering maakt zijn plannen serieus, maar niet automatisch haalbaar.
Renault bezit namelijk het overgrote deel van Alpine en heeft daarmee de sleutel in handen. Zonder hun instemming kan geen enkele meerderheidsovername plaatsvinden. Renault bezit 76 procent van de aandelen van Alpine en behoudt daarmee de volledige zeggenschap.
Otro Capital heeft de resterende 24 procent in handen, een belang dat in 2023 werd gekocht voor ongeveer 175 miljoen pond en nu wordt gewaardeerd op circa 700 miljoen pond.
Onder de investeerders van Otro Capital bevinden zich bekende namen als Rory McIlroy, Trent Alexander-Arnold en Ryan Reynolds. Volgens berichten wil Otro zijn belang verkopen en zijn er meerdere geïnteresseerde partijen. Dat maakt Horners positie niet exclusief.
Zelfs als Horner het volledige belang van Otro Capital zou kopen, blijft hij steken op 24 procent. Dat is ver verwijderd van de meerderheid die hij nodig heeft om zijn plannen uit te voeren. De echte macht blijft dan bij Renault liggen, inclusief vetorecht over strategische beslissingen.
Binnen Renault ligt de focus momenteel op sportieve prestaties, zeker na een dramatisch 2025-seizoen. Alpine eindigde onderaan het constructeurskampioenschap met slechts 22 punten, wat de druk op het management verder heeft opgevoerd.
Flavio Briatore, adviseur binnen Alpine, bevestigde dat er interesse is van investeerders, maar benadrukte dat gesprekken plaatsvinden met aandeelhouders en niet met het team zelf. Daarmee onderstreepte hij dat Renault uiteindelijk beslist.
Sportieve context en verborgen risico’s
De sportieve situatie van Alpine speelt op de achtergrond een grote rol. In 2025 leek het team tijdens de wintertests beter dan het uiteindelijk bleek te zijn. Het circuit in Bahrein maskeerde structurele problemen, waardoor de verwachtingen te hoog lagen.
In werkelijkheid presteerde Alpine het hele seizoen ondermaats. Eén kant van de garage wist zelfs geen enkel punt te scoren. Dat maakt de aanloop naar 2026 extra gevoelig, juist nu nieuwe technische reglementen en powerunits hun intrede doen.
Voor 2026 start Alpine opnieuw sterk in de tests, mede dankzij de Mercedes-powerunit. Dat kan de rangorde tijdelijk vertekenen, net zoals een jaar eerder gebeurde. Horner zou zich daar echter weinig zorgen over maken.
Bij Red Bull bewees hij dat hij een middenmoter kan omvormen tot een kampioensteam. Meervoudige wereldtitels bij zowel coureurs als constructeurs vormen zijn visitekaartje. Juist daarom wil hij voorkomen opnieuw afhankelijk te zijn van interne machtsverhoudingen.
Daar zit ook een persoonlijk motief achter. Zijn vertrek bij Red Bull volgde op interne onrust en machtsstrijd. Een meerderheidsbelang bij Alpine zou dat risico uitsluiten.
Naast Renaults weigering spelen ook andere factoren een rol. Veranderingen in eigendom moeten worden goedgekeurd binnen het kader van de Formule 1 en de FIA. Kostenplafonds, governance-regels en de nieuwe motorreglementen voor 2026 maken zulke processen complex.
Daarnaast is er concurrentie. Meerdere investeerders azen op het belang van Otro Capital, wat de onderhandelingspositie van Horner verzwakt. Hij is niet de enige met geld en ambities, ook al is hij wel de bekendste naam.
