Christian Horner raakt zijn belangrijkste route terug naar de Formule 1-top kwijt, terwijl Aston Martin zich richt op een andere kandidaat. De komst van Jonathan Wheatley schuift de deur definitief dicht en dwingt Horner tot een andere koers.
De machtsstrijd achter de schermen bepaalt nu zijn toekomst. Aston Martin leek lange tijd de meest logische bestemming voor Christian Horner. Na zijn vertrek bij Red Bull vorige zomer werd hij herhaaldelijk gelinkt aan het team uit Silverstone.
Die lijn verandert nu. Jonathan Wheatley, voormalig collega van Horner bij Red Bull, staat op het punt om de rol van teamchef over te nemen. Audi bevestigde vrijdag dat Wheatley per direct vertrekt bij het team.
Daarmee is de weg vrijgemaakt voor zijn overstap naar Aston Martin, zodra zijn verplichte verlofperiode is afgerond. Binnen Aston Martin speelde ook de invloed van Adrian Newey een rol.
Hij verzette zich tegen een hereniging met Horner en stuurde juist aan op de komst van Wheatley. Die keuze maakt een einde aan een langlopende speculatie rond Horner.
Horner had recent nog een ontmoeting met Lawrence Stroll, de grote man achter Aston Martin. Dat voedde de verwachting dat een overstap dichterbij kwam. Toch leidde dat gesprek niet tot een doorbraak. De interne voorkeur binnen het team ging een andere kant op.
Met de verwachte benoeming van Wheatley verdwijnt de kans voor Horner om daar een rol te krijgen vrijwel volledig. Ook andere opties binnen de huidige grid blijken lastig. Mercedes en Toto Wolff worden genoemd als concurrenten in de strijd om een belang in Alpine.
Maar Horner en zijn investeerders willen zich niet mengen in een biedingsstrijd om het belang van 24 procent dat momenteel in handen is van Otro Capital.
Beperkte opties binnen bestaande teams
Zelfs als Horner zou instappen bij Alpine, liggen er obstakels. Flavio Briatore heeft daar de belangrijkste beslissingen in handen, wat het lastig maakt om volledige controle te krijgen.
Een vergelijkbaar probleem speelt bij Aston Martin. Zowel Adrian Newey als Lawrence Stroll zouden zijn invloed beperken. Dat is juist wat Horner wil vermijden. Tijdens zijn periode bij Red Bull moest hij rekening houden met de aanwezigheid van Helmut Marko.
Volgens het proces rond zijn volgende stap is duidelijk geworden dat hij juist volledige controle wil over zijn team. Binnen de huidige elf teams op de grid lijkt die mogelijkheid er nauwelijks te zijn.
Daarmee blijft er in feite één route over: het opzetten van een volledig nieuw team. Horner heeft daar al eerder stappen voor gezet. Afgelopen najaar werd bekend dat hij verkennende gesprekken heeft gevoerd over het oprichten van een eigen Formule 1-team.
Onder de huidige Concorde Agreement is er nog één plek beschikbaar op de grid. Dat maakt het theoretisch mogelijk om een nieuw team toe te voegen. Horner heeft bovendien al investeerders verzameld in zijn poging om een belang in Alpine te kopen.
Diezelfde groep kan hem helpen bij het bouwen van een team vanaf nul. De financiële drempel is hoog. Alleen al het bemachtigen van een plek op de grid zou meer dan 300 miljoen pond kosten, omdat bestaande teams gecompenseerd willen worden voor het delen van de inkomsten.
Het grote voordeel van een eigen team ligt in de controle. Horner zou zijn rol volledig zelf kunnen vormgeven en niet afhankelijk zijn van bestaande structuren. Dat sluit aan bij zijn ambitie om volledige zeggenschap te hebben, iets wat hij eerder miste.
Het nadeel is de tijd. Het opbouwen van een nieuw team kost jaren en succes is niet gegarandeerd. Toch lijkt het op dit moment de meest realistische optie.
Wanneer je elk team op de grid bekijkt, is er telkens een reden waarom Horner daar niet past. Die optelsom wijst in één richting: als hij terug wil keren, zal hij het zelf moeten organiseren.
