Terwijl geruchten over Alpine steeds luider klinken, groeit achter de schermen de druk op Lawrence Stroll om zijn grootste troef koste wat kost vast te houden.
Flavio Briatore, tegenwoordig adviseur van Alpine én manager van Alonso, verscheen meerdere keren zichtbaar in de hospitality van Aston Martin. Officieel was er niets aan de hand. Maar juist dat maakt de situatie zo interessant.
Het begon met waarnemingen die moeilijk te negeren waren. Volgens berichtgeving vanuit de paddock liep Briatore gedurende het weekend meerdere keren in en uit de Aston Martin-hospitality.
Dat gebeurde niet achter gesloten deuren, maar in het volle zicht van camera’s en media. Aston Martin reageerde door de verhalen af te doen als gewone paddockroddels.
Ook Alpine hield de deur dicht en benadrukte dat de focus volledig op de prestaties van de auto ligt. Pas daarna zou er naar de coureurs worden gekeken.
Toch roept het gedrag van Briatore vragen op. De Italiaan staat al decennia bekend als een van de meest berekenende onderhandelaars in de sport. Wie zijn geschiedenis kent, weet dat publieke zichtbaarheid zelden toeval is.
Alonso zelf hield ondertussen alle opties open. Er kwam geen harde ontkenning. Geen duidelijke bevestiging. Alleen de boodschap dat hij openstaat voor verschillende scenario’s.
“Alonso staat open voor meerdere scenario’s.”
Wie tussen de regels door leest, ziet volgens veel waarnemers geen transferverhaal ontstaan, maar een onderhandelingsspel waarin Aston Martin steeds verder onder druk komt te staan.
Om te begrijpen waarom Alonso zoveel invloed heeft, moet worden teruggekeken naar 2022. Destijds reed de Spanjaard nog voor Alpine.
Het team leek onderweg naar de vierde plaats bij de constructeurs, maar Alonso besloot alsnog te vertrekken. Niet alleen vanwege contractuele discussies rond Oscar Piastri, maar vooral vanwege wat Aston Martin hem presenteerde.
Lawrence Stroll verkocht hem een ambitieus project. Een nieuwe fabriek. Grote investeringen. Een toekomstig kampioenschapsteam. Vergeleken met de situatie bij Alpine zag dat er aantrekkelijk uit.
Daar woedde op dat moment een voortdurende strijd tussen de Britse en Franse delen van de organisatie. Niet veel later besloot Renault bovendien af te stappen van het idee om zelf powerunits te bouwen.
Bij Aston Martin leek alles juist samen te komen. Honda tekende als toekomstige fabriekspartner. Vervolgens kwam Adrian Newey aan boord. De infrastructuur groeide. Het personeel groeide. De ambities groeiden.
En Alonso kreeg in 2023 direct resultaat. Hij pakte acht podiumplaatsen en leek lange tijd de enige coureur die Max Verstappen enigszins kon volgen.
Hoewel Aston Martin later dat seizoen terrein verloor tussen Canada en Qatar, sloot het team het jaar alsnog sterk af. Op dat moment leek de toekomst rooskleurig.
Van podiumkandidaat naar achterhoede
Wat daarna gebeurde, vormt de kern van de huidige crisis. In 2024 verloor Aston Martin verder terrein. In 2025 eindigde het team opnieuw buiten de top. Vervolgens zakte het zelfs terug naar de zevende plaats.
Voor Alonso betekende dat dat Aston Martin feitelijk terugkeerde naar het niveau waarop hij het team oorspronkelijk aantrof. Dit seizoen werd de situatie nog ernstiger.
Aston Martin berschikt momenteel over de slechtste auto van het veld. Alonso heeft slechts één punt verzameld. De auto wordt verslagen door Williams. Door Racing Bulls. Soms zelfs door Cadillac.
Daarnaast rijdt Audi met een volledig nieuwe powerunit en lijkt dat project momenteel beter te functioneren dan wat Aston Martin en Honda laten zien. Ook de vergelijking met Lance Stroll helpt niet.
Hoewel Stroll Alonso in Spanje met ongeveer een halve tiende wist te verslaan in de kwalificatie, veranderde dat niets aan het grotere plaatje. Beide auto’s sneuvelden in Q1 en bleven ver verwijderd van de punten.
Alonso verloor in Barcelona zichtbaar geduld.
Hij vertelde Spaanse media dat een nieuwe auto en nieuwe motor later in het seizoen moeten verschijnen. Die uitspraak klonk volgens de analyse minder als optimisme en meer als een ultimatum.
“Laat zien dat de upgrades werken, anders ontstaan er andere opties.”
Veel kritiek richt zich op Honda, maar de problemen blijken complexer. Tijdens de races in Monaco en Barcelona werd duidelijk dat niet alleen de energie-afgifte en motorprestaties tekortschoten.
Ook de versnellingsbak, tractie en het chassis speelden een belangrijke rol. Na de Grand Prix van Japan liet Aston Martin zelfs een AMR26-chassis achter bij Honda om problemen verder te onderzoeken.
Dat toont aan dat de verantwoordelijkheid wordt gedeeld. De twee pijlers waarop Aston Martin zijn toekomst had gebouwd — de samenwerking met Honda en de komst van Adrian Newey — leveren voorlopig nog niet de gehoopte doorbraak op.
Juist daarom groeit het belang van Alonso. Hij is niet alleen coureur. Hij fungeert als referentiepunt voor de technische afdeling. Zijn ervaring uit meerdere kampioenschapsgevechten maakt hem volgens velen onmisbaar bij de ontwikkeling van toekomstige auto’s.
Lance Stroll kan feedback geven, maar binnen het team ligt dat gevoeliger omdat zijn vader eigenaar is. Alonso is de enige stem die volledig onafhankelijk lijkt.
De Alonso-methode en de rol van Briatore
Wie de carrière van Alonso bekijkt, ziet een patroon. Na zijn wereldtitels bij Renault vertrok hij naar McLaren. Die samenwerking ontspoorde volledig. Daarna keerde hij terug naar Renault voordat Ferrari zich meldde.
Bij Ferrari vocht hij mee om titels in 2010 en 2012. Toen Ferrari in 2014 de nieuwe reglementen verkeerd inschatte, vertrok hij opnieuw. Vervolgens koos hij voor McLaren-Honda.
Ook dat project mislukte spectaculair. De beroemde “GP2 engine”-uitspraak werd het symbool van die periode. Later volgde Alpine. En uiteindelijk Aston Martin. Steeds opnieuw lijkt hetzelfde mechanisme zichtbaar.
Alonso koopt zich in op een droom. Zodra die droom afbrokkelt, neemt de druk toe. Vervolgens zoekt hij alternatieven. Daarom geloven sommigen niet dat Briatore alleen handelt.
Alonso heeft in het verleden vaker onverwachte exits gemaakt zonder dat Briatore daar direct bij betrokken was. Dat maakt de huidige situatie des te interessanter.
De belangrijkste conclusie uit het verhaal is misschien wel de simpelste. Aston Martin heeft momenteel meer behoefte aan Alonso dan Alonso aan Aston Martin.
Het team heeft jarenlang gebouwd aan een project waarin ervaren winnaars een centrale rol speelden. Eerst Felipe Massa. Daarna Sergio Pérez. Vervolgens Sebastian Vettel. Nu Fernando Alonso.
Steeds stond er een bewezen naam naast Lance Stroll. Niet alleen voor de resultaten op de baan, maar ook voor de geloofwaardigheid van het project. Als Alonso vertrekt, blijft Aston Martin achter zonder natuurlijke leider.
Max Verstappen lijkt geen realistische optie. Charles Leclerc evenmin. George Russell wordt eveneens als onwaarschijnlijk beschouwd. Daarmee ontstaat een probleem dat niet eenvoudig kan worden opgelost.
Een rookie kan Alonso niet vervangen. Een middenveldcoureur evenmin. Aston Martin heeft juist nu iemand nodig die pijnpunten blootlegt, technische feedback levert en intern de lat hoog houdt.
Volgens berichten werkt Lawrence Stroll daarom aan een verbeterd aanbod. Daarbij zouden zowel financiële voordelen als een toekomstige ambassadeursrol onderdeel kunnen zijn van de gesprekken.
Krijg als eerste toegang tot het laatste Formule 1-nieuws
