Esteban Ocon beleeft een zware periode bij Haas. Terwijl de Franse coureur aan het begin van het seizoen nog gelijk opging met zijn jonge teamgenoot Ollie Bearman, is de balans de afgelopen weken volledig doorgeslagen.
De rookie scoorde 24 punten in vier weekenden, Ocon slechts twee. Het contrast is zo groot dat binnen het team openlijk wordt gesproken over wat er misgaat — met de coureur, met de auto, of met Haas zelf.
Ooit geprezen om zijn constante kwalificatieprestaties, lijkt Ocon die kracht nu kwijt. In een Formule 1 waarin één tiende seconde het verschil maakt tussen succes en anonimiteit, dreigt de ervaren coureur zijn reputatie te verliezen aan een 19-jarige nieuwkomer.
Haas heeft zijn seizoen verrassend omgebogen. Nog maar enkele races geleden bungelde het team op plek negen in het constructeurskampioenschap. Sinds de updates van Austin, rond race 19, is alles veranderd.
Vier raceweekenden op rij scoorde het team punten en staat het weer op koers voor een zesde plek — een verschil van miljoenen in prijzengeld.
Die ommekeer kwam niet vanzelf. Haas bracht upgrades in verschillende fases: in Japan (ronde 3), Imola (ronde 7) en Silverstone (ronde 12).
De belangrijkste stap kwam in Austin, waar aerodynamische verbeteringen aan de vloer, remkoeling en spiegeldragers het team dichter bij Aston Martin en Racing Bulls brachten.
Maar terwijl Bearman profiteerde van de verbeterde auto, bleef Ocon achter. De Brit haalde vier keer de top tien in evenveel races. Ocon slechts één keer, negende in Mexico. Daarmee lijkt de upgrade voor hem eerder een vloek dan een zegen.
Statistieken die pijn doen
Tot aan de Grand Prix van Italië, halverwege het seizoen, was er nauwelijks verschil tussen beide coureurs. In de eerste vijftien races lagen hun gemiddelden nagenoeg gelijk. In kwalificaties was het verschil slechts 0,024 seconde in Ocons voordeel. Beiden eindigden gemiddeld rond plek elf in de races — identieke cijfers.
Na Italië veranderde alles. Sindsdien kwalificeert Bearman gemiddeld 0,454 seconde sneller dan Ocon. Acht kwalificaties op rij wist de rookie zijn ervaren teamgenoot te verslaan. In de races leverde dat 24 punten op voor Bearman en slechts twee voor Ocon.
De gemiddelde eindklassering onderstreept dat verschil. Bearman finisht de laatste zes weekenden gemiddeld op plek 9,9; Ocon pas rond plek 13,4. Zelfs met Bearmans straf in Austin – waar hij door een tijdstraf van P8 naar P15 zakte – blijft het verschil schokkend groot.
Een deel van Ocons frustratie komt voort uit het gevoel dat het team hem in de steek laat. Zijn races werden keer op keer beïnvloed door verkeerde strategische keuzes. In Austin startte hij op harde banden, terwijl concurrenten voor mediums kozen.
Toen er vroeg een virtuele safety car kwam, reageerde Haas niet – een beslissing die Ocon meerdere posities kostte. Over de boordradio klonk zijn frustratie duidelijk.
“Wat doen jullie met me, jongens? Na de race bood race-engineer Laura Müller haar excuses aan: Sorry, we zaten fout met de harde band.”
Het patroon herhaalde zich in andere races. In Monza kwalificeerde Ocon zich slechts als vijftiende. In Baku werd hij zelfs gediskwalificeerd vanwege een technische overtreding, waardoor hij vanuit de pit moest starten
In Singapore kwam hij door een late pitstop vast te zitten in een DRS-trein. In Brazilië kreeg hij, net als Verstappen, een lekke band – maar miste het juiste moment om binnen te komen en verloor veel tijd.
Het zijn geen kleine tegenslagen, maar een opeenstapeling van fouten en pech die zijn seizoen hebben doen ontsporen. Bearman profiteert niet alleen van beter momentum, maar ook van durf.
De jonge Ferrari-protegé maakte indruk toen hij vorig jaar Carlos Sainz verving bij Ferrari. Zijn optreden leverde hem een zitje bij Haas op, en sindsdien laat hij zien dat hij niet bang is om risico te nemen.
Zijn stijl is rauw, soms te agressief — met crashes zoals in Silverstone als bewijs. Hij heeft al negen strafpunten verzameld, wat hem gevaarlijk dicht bij een schorsing brengt. Toch weegt zijn snelheid zwaarder dan zijn fouten.
Zoals Tommo, de Britse analist die het seizoen volgt, opmerkt:
“Je hebt liever een jonge coureur die te veel geeft en die je kunt bijsturen, dan iemand die nooit dat plafond bereikt.”
De vergelijking met jonge versies van Verstappen, Leclerc en Russell ligt voor de hand. Ook zij hadden in hun beginjaren een reputatie van overmoed, maar hun snelheid was onmiskenbaar.
Waar het misging voor Ocon
In de eerste helft van het seizoen droeg Ocon het team. Hij scoorde 28 punten tegenover Bearmans 16 en leek op weg naar een stabiel jaar. Maar sinds ronde 16, in Italië, zakte zijn vorm dramatisch weg.
Zijn gemiddelde kwalificatieresultaat daalde van 11,7 naar 16,6 — een verschil van vijf plaatsen. En in een Formule 1 waar trackpositie cruciaal is, is dat vrijwel fataal. Bearman kwalificeert consequent in Q2 of Q3; Ocon blijft hangen in Q1.
De gevolgen zijn voelbaar. In een kwalificatiegedreven formule, waarin inhalen moeilijk is, start Ocon simpelweg te ver achteraan om punten te scoren.
Volgens Tommo ligt de oorzaak deels bij het team, deels bij de coureur zelf. Ocon verloor vertrouwen, Haas nam verkeerde strategische beslissingen en Bearman raakte precies in vorm.
Het resultaat is een kloof die met nog drie races te gaan nauwelijks te dichten lijkt. Ocon’s carrière is gebouwd op doorzettingsvermogen. Hij komt uit een bescheiden gezin dat alles opofferde om zijn racecarrière te financieren.
Hij vocht zich omhoog, overleefde tegenslagen bij Force India, verloor zijn stoeltje eind 2018 door politieke spelletjes, en vocht zich terug bij Alpine.
Die vechtershouding maakte hem geliefd bij fans, maar de realiteit van 2025 is hard. Zijn teamgenoot wint het momentum, de strategie zit tegen, en de kwalificaties breken hem op.
Zijn prestaties tegen voormalig teamgenoten Fernando Alonso en Sergio Pérez toonden ooit dat hij snelle rondes kan rijden, maar dat voordeel lijkt verdwenen. Bearman laat niet alleen snelheid zien, maar ook groeiende consistentie.
Wat Haas betreft, is de situatie dubbel. Het team ziet eindelijk vooruitgang dankzij technische upgrades en een stabiel ontwikkelingspad, maar één coureur kan de strijd om de zesde plaats niet alleen dragen.
Bearman rijdt sterk, maar Haas heeft ook Ocon nodig om structureel punten te pakken. Met nog drie races te gaan, staat het team voor een cruciale fase. Ocon moet zijn vorm hervinden – niet alleen voor de punten, maar voor zijn toekomst in de Formule 1.
“Trek je plan, Haas, P6 is nog haalbaar. Maar Ocon moet nú leveren.”
Het is de harde waarheid: Bearman rijdt alsof hij zijn toekomst aan het opbouwen is. Ocon vecht om de zijne te redden.
