George Russell had in Las Vegas alles in handen voor een topprestatie, misschien zelfs een overwinning. De Brit startte vanaf de vierde plek en reed lange tijd mee aan de kop.
Maar al vanaf de vijfde ronde kreeg hij te maken met een terugkerend stuurprobleem dat hem uiteindelijk de kans op winst kostte. Wat op papier een sterke podiumrace leek, veranderde op de baan in een gevecht met zijn eigen auto.
Terwijl Max Verstappen richting de zege reed en Lando Norris later uit de uitslag werd gehaald, vocht Russell met een stuur dat niet deed wat hij wilde – én banden die stukje bij beetje de grip verloren.
Na afloop van de race legde Russell uit dat het defect niet nieuw was. Hetzelfde probleem had zich eerder dat weekend al voorgedaan, tijdens de kwalificatie.
“Ik had het stuurprobleem opnieuw vanaf ongeveer ronde vijf, precies hetzelfde als in de kwalificatie. Ik heb eromheen leren rijden, en in de eerste stint leek het tempo eigenlijk best goed.”
Ondanks het ongemak bleef hij in de openingsfase goed meedraaien. De Mercedes W16 voelde stabiel en competitief, zeker op de lange rechte stukken van het Las Vegas Strip Circuit. Maar de opluchting was van korte duur.
Toen Verstappen uit de pits kwam, zag Russell zijn kans.
“Toen Max uit de pits kwam, dacht ik: oké, ik ga aanvallen nu. Maar toen begon het. Mijn rechtervoorband begon te korrelen, te ‘grainen’, en vanaf dat moment ging het bergafwaarts.”
De pijnlijke tweede stint
Volgens Russell was de tweede stint ronduit frustrerend. Het team probeerde hem gerust te stellen, maar hij wist dat de grip weggleed en dat zijn tempo kelderde.
“Ik zei tegen het team: Ik denk niet dat ik het ga redden tot het einde met deze band. Zij waren optimistisch, gezien de afstand tot de rest. Maar elke ronde was pijnlijk. Ik werd langzamer en langzamer. Het was gewoon niet leuk.”
De Brit hield stand, maar moest zijn ambities bijstellen. Waar hij kort hoopte op de leiding, moest hij uiteindelijk vechten om zijn plek op het podium te behouden.
Met de diskwalificatie van Norris klom hij nog op naar de tweede plaats in de einduitslag, maar de teleurstelling overheerste.
“P3 was vandaag het maximale. Behalve ronde één was dit geen leuke race.”
De ontgoocheling was groot, vooral omdat Russell de vorige editie van de Grand Prix van Las Vegas wél had gewonnen. De verwachtingen waren dus hoog. Hij gold vooraf zelfs als een van de favorieten om Verstappen te verslaan.
Maar waar Mercedes in 2024 nog dominant was op het neonverlichte stratencircuit, bleek de auto dit jaar veel grilliger. Toch zag Russell ook positieve punten.
“Als je het gemiddelde van dit seizoen bekijkt – vorig jaar waren we in Singapore dramatisch, en nu wonnen we daar. In Las Vegas waren we toen dominant, nu stonden we op het podium. We hebben een betere auto voor een seizoen van 24 races.”
Russell legde uit dat de Mercedes W16 niet langer uitblinkt op enkele circuits, maar beter presteert over het hele jaar.
Het team heeft gewerkt aan een consistent pakket dat minder extreme resultaten oplevert – geen absolute hoogtepunten, maar ook minder diepe dalen.
“Vorig jaar hadden we een auto die of briljant was of waardeloos. Nu hebben we iets dat overal wel goed is. We krijgen misschien minder hoogtepunten, maar we pakken wel meer punten over een seizoen.”
Toch bleef het gevoel hangen dat er meer in had gezeten. De stuurproblemen, het graining en de pijnlijke ronde na ronde waarin hij zijn tempo zag verdampen – het maakte van een veelbelovende avond een race vol frustratie.
