Lewis Hamilton heeft geen gemakkelijke start bij Ferrari. Zijn debuutjaar is nog podiumloos, de auto voelt “onvoorstelbaar lastig” aan en bij nat weer is het volgens hem “bijna niet te doen”.
Toch schuift hij zijn stoel naar voren bij het ontwerpproces voor 2026. Niet om de auto rond hem te bouwen, maar om fouten te voorkomen die hem nu punten kosten.
Ferrari’s technische team is inmiddels volop bezig met de auto voor het seizoen van 2026, een seizoen waarin de sport drastisch verandert.
Kleinere auto’s, lichtere constructies, en nieuwe powerunits die draaien op een mix van elektriciteit en volledig duurzame brandstof. Terwijl het ontwerpteam zich buigt over performance, klinkt in de wandelgangen de stem van Hamilton steeds luider. Maar hoe groot is zijn invloed echt?
Na zijn vierde plek op Silverstone, zijn beste resultaat in Ferrari-rood tot nu toe, nam Hamilton geen blad voor de mond. De SF-25 was “ongelooflijk lastig” te besturen, zeker in de regen.
De zevenvoudig wereldkampioen gaf aan dat hij bepaalde onderdelen van deze auto “absoluut niet” terug wil zien in de 2026-versie. Zijn boodschap was duidelijk: de volgende Ferrari moet fundamenteel anders aanvoelen.
“Voor mij is het belangrijk dat bepaalde elementen van deze auto niet terugkomen.”
Die boodschap heeft hij inmiddels neergelegd bij Loïc Serra, zijn oude Mercedes-bondgenoot en nu technisch directeur bij Ferrari. Hamilton hoopt dat zijn ervaring helpt bij het vormgeven van een auto waarin hij zich wél thuis voelt.
Ferrari zet prestaties voorop
Toch laat het team via vice-teambaas Jérôme d’Ambrosio weten dat de inbreng van Hamilton niet allesbepalend is. Ferrari heeft één duidelijke prioriteit: pure snelheid. De auto wordt niet om één coureur heen gebouwd, maar moet voor beide coureurs maximaal presteren.
“Eerst draait alles om prestaties. Pas daarna kijken we wat de coureurs nodig hebben.”
Volgens hem verschillen de wensen van Hamilton en Leclerc nauwelijks. Beide coureurs vragen om vergelijkbare verbeteringen. Het team zit geregeld met hen om tafel om input te verzamelen, maar altijd met het einddoel voor ogen: de snelste auto op de grid.
De invloed van Loïc Serra is hierbij cruciaal. Hij werkte jarenlang met Hamilton bij Mercedes en kent zijn voorkeuren door en door. Dat helpt in de communicatie, zegt d’Ambrosio, maar het betekent niet dat Hamilton de richting bepaalt.
Serra onderhoudt namelijk ook een sterke relatie met Charles Leclerc en moet balans vinden tussen hun rijstijlen. De ontwerpfilosofie is dus geen ‘Hamilton-auto’, maar eerder een compromis tussen data, objectieve prestaties en de wensen van twee topcoureurs. Alles draait om afstelling en verfijning in de tweede ontwikkelfase, als de basis eenmaal staat.
Geen podium, wel invloed?
Opvallend is dat Hamilton, ondanks zijn tegenvallende resultaten (zesde in het kampioenschap, 16 punten achter Leclerc), al zo vroeg een vinger in de pap heeft. Zijn opmerkingen over de SF-25 zijn scherp, maar lijken serieus genomen te worden. Ferrari’s ontwerpteam is in elk geval alert op feedback over wat werkt en – vooral – wat niet.
De 2026-auto is nog lang niet af, maar één ding is duidelijk: Ferrari luistert naar Hamilton, zonder hem de regie te geven. Of zoals d’Ambrosio het stelt: ideeën zijn welkom, zolang ze bijdragen aan het einddoel – snelheid, niets anders.
“Er zijn veel manieren om een auto aan te passen aan een coureur. Maar je moet altijd beginnen bij performance.”
Het Formule 1-seizoen 2026 staat in het teken van transformatie. Nieuwe regels, andere verhoudingen en teams die hun kaarten opnieuw moeten schudden. Hamilton hoopt dat zijn kennis helpt om Ferrari klaar te stomen voor die toekomst. Hij weet wat hij níet meer wil, en dat is alvast een begin.
Ferrari, aan de andere kant, houdt het hoofd koel. Ze willen luisteren, maar niet bouwen voor één ster. De auto van 2026 krijgt misschien wat DNA van Hamilton mee – maar het Ferrari-DNA van prestaties blijft altijd dominant.
