Red Bull Racing gaat 2026 in zonder de mensen, de macht en het momentum die het team twintig jaar lang onaantastbaar maakten.
Waar eerdere reglementswijzigingen voortbouwden op een bestaand fundament, is 2026 het eerste seizoen waarin Red Bull volledig op zichzelf is aangewezen, zonder de architecten die het team tot een Formule 1-reus maakten.
De echte test voor Red Bull begint pas nu. Niet omdat de auto anders wordt, maar omdat de organisatie fundamenteel is veranderd. Het tijdperk waarin succes vanzelfsprekend leek, loopt definitief ten einde.
Het F1-seizoen 2025 vormde het slothoofdstuk van Red Bull Racing zoals het team twee decennia lang heeft bestaan. In die periode groeide Red Bull uit tot een van de meest indrukwekkende teams die de sport ooit heeft gekend.
De basis werd gelegd eind 2004, toen Red Bull-oprichter Dietrich Mateschitz het noodlijdende Jaguar-team in Milton Keynes overnam. Na jaren van experimenteren in de hoogste regionen van de autosport besloot hij volledig door te pakken.
Mateschitz begreep dat succes in de Formule 1 valt of staat met mensen. Hij stelde Helmut Marko aan als adviseur, vanwege diens ervaring met het Red Bull-juniorprogramma via RSM Marko Racing.
Daarnaast was Dany Bahar al actief als operationeel directeur binnen Red Bull, maar een teambaas ontbrak nog. Die rol kwam terecht bij een jonge en onervaren teameigenaar van Arden International.
Marko kende Christian Horner al sinds 1997 en schoof hem naar voren als kandidaat. Na meerdere gesprekken begin 2005 raakten de Oostenrijkers overtuigd: Horner kreeg de leiding over Red Bulls nieuwe F1-project.
Een team dat bewust wilde ontregelen
Mateschitz wilde geen doorsnee Formule 1-team. Hij wilde het systeem ontregelen. Horner en Marko omarmden dat idee volledig.
Al snel verscheen de Red Bull Energy Station in de paddock, een open ontmoetingsplek met harde muziek en een losse sfeer. Het contrast met het sobere McLaren van Ron Dennis en het afstandelijke Ferrari was groot en bewust gekozen.
Sportief richtte Horner zich eerst op stabiliteit. Het voormalige Jaguar-team had talent, maar ontbeerde vertrouwen door jaren van slecht leiderschap. Die cultuur moest worden hersteld.
Daar speelde David Coulthard een sleutelrol in. De voormalig McLaren-coureur werd in 2005 aangetrokken en fungeerde als brug tussen Horner en technisch kopstuk Adrian Newey.
Via Coulthard kwam Horner in contact met Adrian Newey, die openstond voor iets nieuws. Een ontmoeting met Mateschitz in Oostenrijk volgde, waarna Horner de eigenaar overtuigde om een ongekend salaris neer te leggen.
Binnen een jaar na de entree in de sport haalde Red Bull de meest invloedrijke ontwerper uit de paddock weg bij McLaren. Het was een mokerslag voor de concurrentie.
Mateschitz’ autocratische leiderschapsstijl speelde hierin een grote rol. Hoewel hij formeel slechts 49 procent van Red Bull GmbH bezat, had hij via zijn overeenkomst met mede-eigenaar Chaleo Yoovidhya feitelijk de volledige zeggenschap.
Die directe besluitvorming gaf Horner de ruimte om door te pakken. Rob Marshall en Jonathan Wheatley kwamen over van Renault, Peter Prodromou volgde Newey vanuit McLaren. De puzzelstukjes vielen op hun plaats.
De auto’s werden beter, het zelfvertrouwen groeide en de organisatie kreeg scherpte. Net als in marketing koos Red Bull op de baan voor durf en agressie.
Dominantie, onderbreking en de Honda-gok
Na het afscheid van Coulthard werd Sebastian Vettel klaargestoomd als toekomstig wereldkampioen. Binnen vijf jaar na de overname behaalde Red Bull zijn eerste overwinningen, gevolgd door een ongekende titelserie vanaf 2010.
Jarenlang bleef de kern intact: Horner, Marko, Newey, Marshall en Wheatley vormden het gezicht van een stabiel en effectief team, ondersteund door strategische scherpte vanuit Will Courtenays afdeling.
Niet alles verliep probleemloos. Mercedes nam de macht over tijdens het hybride tijdperk, mede doordat Red Bull vastzat aan een zwakke Renault-powerunit. Het chassis bleef sterk, maar de motor hield het team tegen.
Toch bleef Red Bull winnen dankzij coureurs als Daniel Ricciardo en Max Verstappen. De echte ommekeer kwam in 2019 met de overstap naar Honda, ondanks McLarens eerdere worstelingen met dezelfde motor.
De samenwerking werkte. In 2021 volgde de eerste titel sinds 2013. Het overlijden van Mateschitz eind 2022 was het begin van een stille revolutie. Zijn aandeel ging naar zijn zoon Mark, die afzag van de oude machtsstructuur.
Er ontstond een nieuw bestuur met Franz Watzlawick, Alexander Kirchmayr en Oliver Mintzlaff, die toezicht kreeg over projecten zoals het F1-team. Binnen Red Bull Racing begon het te schuiven.
Rob Marshall vertrok in 2023 naar McLaren. Tegelijk woedde er een machtsstrijd over de controle van het team. Horner had marketing en commerciële activiteiten naar Milton Keynes gehaald, wat hem macht gaf. Marko, trouw aan Mateschitz, probeerde dat tegen te houden.
Horner bezat geen aandelen in het team, in tegenstelling tot Toto Wolff bij Mercedes. Dat maakte hem kwetsbaar bij een koerswijziging van de eigenaren.
Het einde van het oude Red Bull
Hoewel Red Bull in 2023 de meest dominante auto ooit bouwde en Verstappen 19 van de 23 races won, brokkelde de interne stabiliteit af. Begin 2024 volgde een intern onderzoek naar Horner, waarvan hij werd vrijgesproken.
Toch verslechterde de relatie met Newey. Jos Verstappen riep publiekelijk om Horners vertrek. Jonathan Wheatley vertrok richting Sauber/Audi, Newey tekende bij Aston Martin met een aandelenbelang. Will Courtenay volgde naar McLaren.
In 2025 stortte het kaartenhuis in. Ondanks een competitieve RB21 voelde Verstappen zich lange tijd geen titelkandidaat. Na rampzalige races in Oostenrijk en Groot-Brittannië greep Mintzlaff in. Horner werd ontslagen, samen met meerdere vertrouwelingen.
Het doel was duidelijk: Red Bull Racing mocht geen ‘Horner-team’ meer zijn. Laurent Mekies werd gepromoveerd tot teambaas en CEO, afkomstig van Racing Bulls. Marketing en communicatie verhuisden terug naar Oostenrijk.
Marko stapte vijf maanden later zelf op, nadat zijn positie onhoudbaar werd. De opleving in de tweede helft van 2025 viel samen met Mekies’ komst, maar de upgrades die dat mogelijk maakten waren nog onder Horner goedgekeurd.
De RB21 bleef voortbouwen op DNA van Newey en Marshall. Dat vangnet verdwijnt in 2026. Het nieuwe reglement betekent de eerste auto volledig onder leiding van Pierre Waché. Hoewel zijn talent buiten kijf staat, ontbreekt de bewezen blik van Newey.
Voor Mekies geldt hetzelfde. Zijn ervaring aan de top is beperkt en Mintzlaff houdt zelf de touwtjes strak in handen.
