Er hangt iets onuitgesproken boven de pitbox van Ferrari. Iets wat zelfs Lewis Hamilton zelf niet benoemt, maar wat alles beïnvloedt: zijn leeftijd.
Nu hij veertig is, wordt zijn moeizame start bij Ferrari niet alleen toegeschreven aan cultuurverschillen of technische obstakels. Het probleem zit dieper, vindt Mercedes-insider Anthony Davidson. En hij noemt het simpelweg wat het is: de olifant in de kamer.
Hamiltons overstap naar Ferrari werd begin dit jaar onthaald als dé transfer van het seizoen. Maar halverwege 2025 is de magie uitgebleven. Slechts sporadisch blinkt hij uit, de resultaten blijven achter, en teamradio’s met zijn nieuwe engineer Riccardo Adami klinken vaak gespannen.
Tegelijkertijd stapelt de kritiek zich op. Niet alleen van buitenaf, maar ook vanuit zijn voormalige kringen. Tijdens de Grand Prix van Hongarije trok Sky-analist en Mercedes-simulatorcoureur Anthony Davidson aan de bel.
Volgens hem is er één factor die niemand hardop wil benoemen, maar die wel degelijk meeweegt in Hamiltons prestaties: zijn leeftijd.
“Ik zeg het gewoon: het is de olifant in de kamer. Leeftijd speelt een rol, of mensen het nou willen horen of niet.”
Davidson stelt dat Hamilton sinds de invoering van de ground-effect auto’s in 2022 “nooit meer dezelfde coureur” is geweest. En dat is zichtbaar in de cijfers: sinds die regelwijziging heeft hij slechts twee overwinningen geboekt.
Ferrari als drukketel
Hamilton zelf gaf recent toe dat het leven bij Ferrari “veel intenser” is dan hij had verwacht. De verwachtingen vanuit Italië, de nationale trots, de Tifosi — het is een andere wereld dan bij Mercedes. En dat is te merken.
Achter de schermen probeert hij het team juist op sleeptouw te nemen, met presentaties, vergaderingen en aanbevelingen.
“Ik zie enorm veel potentieel in dit team… maar niet alles loopt zoals het zou moeten. Daarom probeer ik elk onderdeel aan te pakken.”
Hamilton probeert bij Ferrari iets op te bouwen wat andere kampioenen als Alonso en Vettel niet lukte: een wereldtitel in het rood. Maar dat vergt energie. En daar zit precies het spanningsveld dat Davidson benoemt: je kunt als veertiger nog zo gemotiveerd zijn, fysiek en mentaal verandert er iets. Zeker op dit niveau.
De statistieken van het huidige seizoen tonen een wisselvallig beeld. In de kwalificaties is teamgenoot Charles Leclerc vaak sneller. In de races komt Hamilton meestal wel dichterbij, maar dat vertaalt zich zelden in podiumplekken.
De samenwerking met zijn race-engineer verloopt stroef. En wat misschien nog belangrijker is: de flair waarmee hij ooit races naar zich toe trok, ontbreekt vaak.
Davidson weet als voormalig coureur wat dat met je doet. Hij vergelijkt het met zijn eigen ervaring als sporter op leeftijd.
“Op een gegeven moment ga je jezelf vragen stellen. Dat is onvermijdelijk. En niemand snapt dat écht, tenzij je het zelf hebt meegemaakt.”
Hamiltons poging om zichzelf opnieuw uit te vinden is bewonderenswaardig. Hij wijst zelf naar zijn ervaring bij McLaren en Mercedes, naar de andere aanpak, de andere cultuur. Maar de vraag is hoe lang hij dat volhoudt.
Een strijd tegen de klok
Het meest veelzeggende moment kwam misschien wel tijdens de persconferentie in België. Hamilton sprak openlijk over het gebrek aan tijd. Over het verschil met jong talent als Andrea Kimi Antonelli. En over zijn ‘crunch time’.
“Ik ben hier om te winnen. En ik heb niet meer zoveel tijd. Het moet nú gebeuren.”
Daarmee lijkt hij zelf de druk op te voeren. Hamilton weet dat hij niet eindeloos kan blijven bouwen. Ferrari verwacht resultaten, snel. En zijn eigen erfenis staat op het spel. Wordt hij de vierde wereldkampioen op rij die bij Ferrari strandt?
Of slaagt hij erin wat Vettel, Alonso en zelfs Raikkonen na 2007 niet lukte? Eén ding is duidelijk: niemand ontkomt aan de tand des tijds. Zelfs niet de succesvolste Formule 1-coureur aller tijden.
