Liam Lawson beleefde in 2025 het jaar van zijn leven — en tegelijk het moeilijkste uit zijn carrière. De Nieuw-Zeelander werd na slechts twee rampzalige weekenden uit zijn Red Bull-stoeltje gezet, maar wist zich verrassend sterk te herpakken bij Racing Bulls.
Dankzij stabiele prestaties redde hij niet alleen zijn Formule 1-toekomst, maar ook zijn reputatie als talent dat tegen een stootje kan. Weinigen hadden verwacht dat Red Bull zó snel met de botte bijl zou hakken.
Lawson kreeg in 2025 de kans naast Max Verstappen in de RB21, maar die droom eindigde abrupt na slechts twee weekenden. In Australië crashte hij vanuit de achttiende startpositie, en in China stond hij zowel in de sprint als de hoofdrace helemaal achteraan op de grid.
Voor Red Bull was de maat vol. Helmut Marko en Christian Horner vonden zijn prestaties “zorgwekkend” en vreesden dat zijn seizoen volledig uit de hand zou lopen. Lawson kreeg geen derde kans.
De jonge coureur had echter een andere lezing van de gebeurtenissen. Volgens hem lag het niet aan een gebrek aan vertrouwen, maar aan te weinig tijd om te wennen aan de auto.
“Met wat meer tijd had ik mijn hoofd er wel omheen gekregen. Die twee races… ik herinner me er amper iets van. Maar wat er daarna gebeurde, heeft me veel sterker gemaakt.”
Een nieuwe start bij Racing Bulls
Na zijn ontslag had Lawson weinig tijd om te treuren. Red Bull plaatste hem direct bij Racing Bulls, waar hij vanaf Suzuka aan de bak moest. Daar begon zijn herkansing — een 22-raceperiode naast de jonge Isack Hadjar, die al de volledige voorbereiding en de eerste twee raceweekenden had afgewerkt.
Hadjar had daardoor een kleine voorsprong, vooral in kwalificaties, maar Lawson wist zich stap voor stap terug te vechten. Zijn racetempo was constant sterk, en naarmate het seizoen vorderde, verkleinde hij het gat met zijn teamgenoot.
Dat leverde hem de waardering op van zijn nieuwe teamleiding.
“Liam heeft een fantastisch seizoen gereden. Hij is stabiel geworden, zijn racetempo is constant sterk. Dat geeft vertrouwen.”
Lawson had in zijn korte F1-loopbaan al de reputatie van snelle vervanger — ingevlogen bij AlphaTauri in 2023, daarna testcoureur, nu plots vaste coureur. Maar pas in 2025 kreeg hij de kans om een volledig seizoen af te maken bij één team.
Die continuïteit maakte het verschil. Lawson vond ritme, vertrouwen en rust in zijn werk. Voor het eerst kon hij bouwen aan zijn eigen afstelling en feedbackcyclus, iets wat in zijn eerdere invalbeurten ontbrak.
Zijn prestaties overtuigden Red Bull genoeg om hem op de shortlist te houden voor 2026, toen het team moest beslissen hoe vijf coureurs over vier stoelen verdeeld zouden worden.
De Nieuw-Zeelander kijkt met gemengde gevoelens terug op 2025. Het jaar begon met vernedering, maar eindigde met een tweede kans die hij met beide handen greep.
“We hebben veel vooruitgang geboekt. Ik voel me nu veel beter dan in het begin van het jaar. In het begin was ik vooral bezig met bijblijven, maar gaandeweg ging alles beter.”
Lawson benadrukte dat zijn groei niet alleen in cijfers te zien is, maar ook persoonlijk. Hij leerde omgaan met tegenslag, met de druk van de Formule 1 en met het besef dat talent niet genoeg is zonder geduld en mentale veerkracht.
Met 35 grands prix op zijn naam, maar nog nooit een volledig seizoen bij hetzelfde team, krijgt Lawson in 2026 eindelijk de kans om zich echt te vestigen. Racing Bulls gunde hem een verlengd contract, waarmee hij zijn loopbaan kan stabiliseren en bewijzen dat hij meer is dan een tijdelijke invaller.
Zijn verhaal is inmiddels een voorbeeld van doorzettingsvermogen in een wereld die zelden tweede kansen uitdeelt. Red Bull gaf hem eerst een harde les, maar onbedoeld ook de brandstof om terug te vechten.
Liam Lawson is nog lang niet klaar. En dat is misschien wel het mooiste bewijs dat de Formule 1 altijd ruimte laat voor een comeback — zelfs na een vrije val.
