Max Verstappen veroverde in Monza zijn derde overwinning van het seizoen. Toch ging het niet alleen over zijn dominante race, maar vooral over zijn woorden en de psychologische lading erachter.
Voormalig F1-steward Johnny Herbert vergeleek de Nederlander zelfs met Michael Schumacher vanwege zijn gebruik van “mindgames”.
Die vergelijking kwam na een reeks opmerkelijke uitspraken van Verstappen zelf. Slechts een maand eerder, na een teleurstellende negende plaats in Hongarije, verklaarde hij dat hij dit jaar waarschijnlijk geen race meer zou winnen.
In Monza stond hij echter vanaf pole positie op het hoogste treetje, bijna twintig seconden los van McLaren’s Lando Norris. Herbert herkende in die schijnbaar defaitistische woorden een klassiek trucje dat Schumacher in zijn carrière vaak gebruikte.
“Ik weet dat hij niet zo lang geleden zei dat hij waarschijnlijk dit jaar geen race meer zou winnen. Dat is precies het soort ding dat Michael Schumacher zei met zijn mindgames. Nu is het Max Verstappen.”
Volgens hem speelt Verstappen met de verwachtingen van tegenstanders en publiek, waardoor zijn successen nog indrukwekkender lijken.
“De kwalificatieronde was geen verrassing, dat is wat Max doet. Hij staat altijd aan wanneer die kans zich voordoet.”
De kracht van Monza
In Italië kwam alles samen. De auto was competitief genoeg, terwijl McLaren op Monza opnieuw kwetsbaar bleek. De baan, met zijn lange rechte stukken en lage downforce-eisen, paste minder goed bij hun pakket.
Verstappen profiteerde optimaal en reed vanaf de eerste bocht zijn eigen race. Herbert zag daarin een schoolvoorbeeld van hoe coureur en auto in harmonie kunnen zijn.
“Er zijn momenten waarop jij en de auto samenkomen en waarin je in staat bent die zeges te pakken. Monza was zo’n scenario. De auto was goed, of goed genoeg, en McLaren zat er net naast. Gooi Max in dat scenario, en er is altijd die kans.”
Een cruciaal detail achter zijn succes lag in de set-upkeuze. Verstappen koos bewust voor minder downforce, tegen het advies van technisch directeur Pierre Wache in. Die gok pakte perfect uit: pole en overwinning. Herbert zag daarin een belangrijk signaal.
“Wat me opviel, is dat Red Bull meer naar Max lijkt te hebben geluisterd dan ze eerder deden. Het is allemaal gebaseerd op data en vrije trainingen, maar er lag nu meer nadruk op Max. En dat vind ik goed, want dat was ooit de kern van het werk van een coureur.”
De keuze bewees dat coureursinput nog steeds goud waard is, ook in een tijdperk van simulaties en data. Herbert benadrukte dat Verstappen niet alleen profiteerde van een goed pakket, maar ook zijn stempel drukte op de strategie.
“Zijn kwalificatierun was typisch Max op zijn top. De manier waarop hij het deed, was simpelweg een wow-factor. Het was onverwacht, maar precies daarom is die speciale Max nog steeds een enorme dreiging.”
Met zijn aanpak liet Verstappen zien dat een coureur niet alleen uitvoerder is van data, maar ook richting kan geven aan een raceweekend.
De vergelijking met Schumacher draait dus niet enkel om resultaten, maar om psychologie. Net als de zevenvoudig wereldkampioen gebruikt Verstappen taal en strategie om druk te verleggen en tegenstanders uit balans te brengen.
In Monza bewees hij dat die aanpak, gecombineerd met snelheid en lef, nog altijd dodelijk effectief is. Terwijl Red Bull technisch niet ongenaakbaar leek, maakte Verstappen met zijn keuzes en mentaliteit het verschil – precies zoals Schumacher dat ooit deed.
