Ferrari kiest voor een andere route dan Mercedes en gaat tot het uiterste met energieherstel en aerodynamica om het gat te dichten. De voorbereiding op Suzuka draait volledig om het optimaliseren van de SF-26, met een duidelijke focus op balans en batterijgebruik.
Na twee races waarin vooral de verschillen zichtbaar werden, probeert Ferrari nu een antwoord te vinden op een circuit dat alles blootlegt. Ferrari reist naar Japan met een duidelijk doel: bevestigen dat de ontwikkelingsrichting van de SF-26 klopt.
Na de eerste twee Grands Prix heeft het team uitgebreid data geanalyseerd in Maranello. Die analyse leidde tot een reeks aanpassingen, vooral op het gebied van energieverdeling en aerodynamica. Simulaties geven positieve signalen, maar echte vergelijking met concurrenten blijft lastig.
Het team wordt gezien als de belangrijkste uitdager van Mercedes. Toch is het verschil nog niet volledig duidelijk, omdat de omstandigheden per circuit sterk variëren. Suzuka vormt daarbij een nieuwe test.
Het circuit wijkt af van zowel Melbourne als Shanghai en vraagt om een andere aanpak. Daarnaast spelen externe factoren een rol. De baan is volledig opnieuw geasfalteerd en het weer kan koud en wisselvallig zijn, wat de betrouwbaarheid van simulaties beïnvloedt.
De sterke en zwakke punten van Ferrari zijn inmiddels duidelijk zichtbaar. In technische en bochtige secties is de SF-26 competitief. Op lange rechte stukken ligt dat anders. Daar profiteert Mercedes van een krachtigere verbrandingsmotor en een andere manier van energiegebruik.
Mercedes gebruikt brandstof om de batterij op te laden en accepteert daarbij een kleine snelheidsdaling door super clipping. Die daling is minder groot dan bij concurrenten. De V6-motor uit Brixworth toont daarmee een duidelijk voordeel in snelle secties.
Zelfs zonder rekening te houden met mogelijke compressieverhoudingen boven 16:1 bij hoge temperaturen. Ferrari kijkt daarom niet naar kopiëren, maar naar optimaliseren. Het team wil zijn eigen concepten verder doorontwikkelen.
De kern van Ferrari’s strategie ligt bij energiebeheer over een volledige ronde. Het doel is om energie efficiënter te verdelen en beter te benutten. Daarbij ligt de focus op het maximaliseren van energieherstel in langzame bochten en overgangsfasen.
Dit gebeurt onder andere door in bepaalde situaties een lagere versnelling te gebruiken. Door hogere toerentallen aan te houden, kan meer energie worden teruggewonnen. Dat helpt om het tekort op rechte stukken deels te compenseren.
De powerunit 067/6 speelt hierin een centrale rol. Het team rond Enrico Gualtieri werkt aan het finetunen van de afstelling om het maximale vermogen eruit te halen. Het volledige potentieel is volgens Ferrari nog niet bereikt. Dat maakt Suzuka een belangrijk meetmoment.
Brandstof en efficiëntie onder de loep
Naast de motor en energieverdeling kijkt Ferrari ook naar de brandstof. Er wordt intern gekeken of de brandstof van Shell kan concurreren met die van Petronas bij Mercedes. De efficiëntie van de brandstof speelt een directe rol in prestaties en energiebeheer.
Kleine verschillen kunnen een merkbaar effect hebben. Hoewel er geen officiële klachten zijn, blijft het een punt van aandacht binnen het team. De combinatie van brandstof, motor en energieherstel bepaalt uiteindelijk hoe competitief de auto is.
Daarom wordt elk onderdeel afzonderlijk én in samenhang geanalyseerd. Op aerodynamisch vlak werkt Ferrari intensief aan de zogenaamde Macarena-vleugel. Deze roterende achtervleugel werd in China kort getest tijdens een vrije training.
De vleugel levert een hogere topsnelheid op wanneer hij openstaat. Toch werd hij nog niet volledig ingezet vanwege balansproblemen. Coureurs klaagden over instabiliteit tijdens het sluiten van de vleugel.
Dat maakte de remfase, die al gevoelig is, nog lastiger. In Maranello zijn daarom verschillende configuraties getest. Het doel is om een betere balans te vinden, vooral voor een circuit als Suzuka.
De engineers hebben niet alleen gekeken naar het openen en sluiten van de vleugel, maar ook naar aanpassingen aan de voorvleugel. De ontwikkeling van de Macarena-vleugel is nog in een vroege fase.
De versie die tot nu toe is gebruikt, geldt als een eerste stap. Er wordt gewerkt aan een geavanceerdere variant. Die zou verschillende sluitingstijden mogelijk maken, afhankelijk van de bocht.
Dit moet helpen om de balans van de auto beter af te stemmen op verschillende situaties. De huidige opzet brengt ook nadelen met zich mee. Door het gebruik van twee actuatoren in de zijplaten neemt het gewicht toe.
Dat is een probleem, omdat de SF-26 nog altijd zes tot zeven kilogram te zwaar is en een afslankprogramma nodig heeft. Naast de grote technische veranderingen spelen ook kleinere details een rol.
Tijdens de race in China werd een kleine kunststof vin op de halo gebruikt. Die werd later verwijderd om discussie te voorkomen. Er ontstonden namelijk twijfels over mogelijke zichtproblemen voor coureurs.
De functie van het onderdeel was bedoeld als windscherm. Toch leidde het tot vragen van de FIA en rivaliserende teams. Een aangepaste versie, mogelijk transparanter, kan later alsnog worden ingevoerd.
Dit soort details laat zien hoe elk onderdeel onder een vergrootglas ligt in de nieuwe reglementen. Suzuka wordt gezien als een cruciale test voor Ferrari. Het circuit combineert snelle bochten, technische secties en beperkte mogelijkheden voor energieherstel.
Dat maakt het ideaal om de nieuwe strategie te evalueren. De balans tussen energiegebruik en aerodynamica komt hier volledig tot uiting. Ferrari wil aantonen dat het gat met Mercedes kan worden verkleind.
De eerste signalen uit simulaties geven hoop, maar de praktijk moet dat bevestigen. Na Japan volgt een pauze van een maand door het wegvallen van races in Bahrein en Jeddah. Dat biedt Ferrari de kans om verdere stappen te zetten en de ontwikkeling voort te zetten.
