Aston Martin en Honda beginnen 2026 met een technisch drama dat hen direct op achterstand zet in het nieuwe Formule 1-tijdperk. De droomalliantie die in 2023 werd aangekondigd, worstelt al vóór de eerste race met structurele problemen die doen denken aan Honda’s moeilijkste jaren met McLaren.
Wat een superteam moest worden, oogt na negen testdagen als een project in crisis. En het is zo zorgwekkend dat zelfs het gloednieuwe Cadillac plots als serieuze referentie boven Aston Martin hangt.
Toen Aston Martin en Honda in 2023 hun samenwerking aankondigden, leek het een perfecte match. Honda had meerdere kampioenschappen gewonnen met Red Bull en Aston Martin investeerde zwaar in faciliteiten, personeel en infrastructuur.
De verwachtingen waren hoog. De combinatie van Honda’s motorhistorie en de middelen van Aston Martin moest het team richting titels brengen in het nieuwe 2026-reglement.
Maar de start van deze samenwerking vertoont verontrustende gelijkenissen met Honda’s eerdere Formule 1-nachtmerrie bij McLaren. Honda’s volledig nieuwe 2026-powerunit kampt met een gebrek aan vermogen en efficiëntie.
Daarnaast doen zich problemen voor in zowel de verbrandingsmotor als in het batterijsysteem. De cijfers zijn hard. Over negen mogelijke testdagen in 2026 reed Aston Martin gemiddeld net geen 240 kilometer per dag.
Dat is beter dan Honda’s rampzalige entree in het V6 turbohybride tijdperk in 2015, toen het gemiddelde onder de 150 kilometer per dag lag. Maar het is vrijwel identiek aan 2017, toen Honda gemiddeld net geen 250 kilometer per dag haalde en McLaren uiteindelijk de samenwerking beëindigde.
Ter vergelijking: Mercedes reed gemiddeld ruim 650 kilometer per auto per dag verdeeld over zijn vier teams. Ferrari kwam uit op bijna 600 kilometer per dag, Red Bull op iets meer dan 580 kilometer en Audi op ruim 550 kilometer.
De test in Bahrein eindigde voor Aston Martin Honda in mineur. Op de slotdag moest Honda de kilometrage drastisch beperken na een batterijprobleem op donderdag. Die gevolgen werkten door tot vrijdag. In de eerste vier uur van de laatste testdag reed Aston Martin slechts twee installatieronden.
Honda voerde ’s nachts analyses en testbankwerk uit in zijn Sakura R&D-faciliteit in Japan om te bepalen welk runplan überhaupt haalbaar was. Maar van betekenisvolle runs kwam het niet meer.
In de laatste sessie reed de auto nog slechts vier langzame ronden voordat hij definitief in de garage werd geparkeerd. Er was zelfs sprake van een tekort aan motoronderdelen. Een suggestie was dat Honda nog maar één batterij op locatie had, waardoor elk risico op een fatale fout moest worden vermeden.
Die voorzichtigheid leek uiteindelijk weinig effect te hebben. De test werd afgesloten zonder noemenswaardige datawinst.
Niet alleen stilstand, ook instabiliteit
Wanneer de auto wél op de baan was, zag het er niet goed uit. De auto oogde en klonk niet verfijnd. Vanaf het begin van de test in Bahrein blokkeerde de Aston Martin frequent. Er waren problemen op zowel de vooras als de achteras.
De balans verschoof constant. De auto bewoog onrustig en gooide coureurs van de baan. Lance Stroll belandde zelfs in het grind. Dat onderstreepte hoe onuitontwikkeld het pakket nog is.
Er is nog nauwelijks sprake van het benutten of verfijnen van prestaties. Het team bevindt zich nog in de fase van basisbegrip. Ook het geluid van de powerunit wijst op een ruw en onaf project. De turbo klinkt afwijkend en bij momenten lijkt de motor kortstondig volledig stil te vallen.
Bij Strolls grote moment buiten de baan was dat effect mogelijk hoorbaar. Het wijst op een pakket dat nog ver verwijderd is van stabiliteit. De vergelijking met Audi is treffend.
Audi klonk in Barcelona nog ruw, maar tijdens de tweede test in Bahrein oogde en klonk het project al veel verfijnder. Honda staat daar nog ver vandaan.
De kern van het probleem ligt in een negatieve ontwikkelspiraal. Die begon al in de shakedownweek in Barcelona. De Aston Martin-auto werd laat afgebouwd en reed zijn eerste shakedownronden pas aan het einde van de voorlaatste testdag.
Op de laatste dag werd het rijden beperkt en waren de rechte-lijnsnelheden sterk gereduceerd omdat de motor in een sterk gedetunede staat draaide. Met de aanhoudende betrouwbaarheidsproblemen in Bahrein bracht de auto veel tijd in de garage door. Daardoor gingen cruciale kilometers verloren.
Dat creëert een vicieuze cirkel. Honda verliest kilometrage en leert te weinig. Daardoor wordt te weinig vooruitgang geboekt. Wanneer de auto weer naar buiten gaat, duikt een nieuw probleem op.
Het missen van zoveel kilometers is extra schadelijk onder het nieuwe 2026-reglement. De nieuwe powerunits vereisen verfijnde energiemanagementstrategieën.
Teams hebben al aanzienlijke prestaties gevonden in het optimaliseren van batterij-opladen en -deployen over een ronde. Eén fabrikant denkt dat dit minimaal een halve seconde winst oplevert ten opzichte van de uitgangssituatie in Barcelona.
Aston Martin en Honda lopen daarin ver achter. Ze begrijpen nog niet welke technieken en mappings nodig zijn, laat staan waar Honda’s zwakke punten precies liggen.
De achtergrond bij Honda
Een belangrijke oorzaak ligt in Honda’s organisatorische situatie. Dit is niet dezelfde Honda-organisatie die zich na drie moeilijke jaren met McLaren herpakte en titels won met Red Bull.
Honda’s eerder aangekondigde terugtrekking uit de Formule 1 leidde tot ongeveer 18 maanden stilstand tussen eind 2021 en voorjaar 2023, toen de Aston Martin-deal werd aangekondigd. In die periode hield slechts een relatief kleine kernploeg de 2026-regels bij.
Er was geen actieve ontwikkelingscyclus zoals bij andere fabrikanten. Die vertraging, gecombineerd met grootschalige veranderingen binnen Honda’s F1-afdeling, betekent dat Honda operationeel vrijwel opnieuw moest beginnen.
De gevolgen zijn zichtbaar in deze wintertests. De situatie is zo zorgwekkend dat zelfs het nieuwe Cadillac-team er beter voor lijkt te staan. Veel kenners verwachtten dat Cadillac in 2026 geïsoleerd achteraan zou rijden.
Maar het team sloot de tests comfortabel sneller af dan Aston Martin. Dat beeld werd deels beïnvloed doordat Cadillac meer prestatiegerichte runs kon doen dan Aston Martin. Maar juist dat feit onderstreept de ernst van de situatie.
Sergio Pérez en Valtteri Bottas kunnen richting Melbourne realistisch hopen om het Aston Martin Honda-duo te verslaan bij het debuut van Cadillac. Wat ooit werd gezien als een project dat Max Verstappen op termijn zou kunnen verleiden, begint het nieuwe tijdperk met de noodzaak om überhaupt Q1 te overleven.
De onmiddellijke prioriteit voor Aston Martin is niet rondetijd. Het is betrouwbaarheid. Het team moet eerst een basaal betrouwbaarheidsniveau bereiken om simpelweg ronden te kunnen voltooien.
Pas wanneer het in staat is een raceafstand af te leggen, kan het echt beoordelen hoe groot de achterstand is en hoe snel herstel mogelijk is.
