De overstap van Lewis Hamilton naar Ferrari zorgde voor een schokgolf in de Formule 1, maar voor Toto Wolff bracht het ook opluchting. De Mercedes-teambaas gaf toe dat hij door dit besluit werd gevrijwaard van een gesprek dat hij tot elke prijs had willen vermijden.
Hamilton koos begin 2025 voor Ferrari, maar zijn eerste seizoen in rood verliep niet zoals gehoopt. In plaats van een nieuwe opleving kreeg hij te maken met aanhoudende problemen en een groeiend koor dat hem vroeg zijn helm aan de wilgen te hangen.
Toch benadrukt Wolff dat hij zijn voormalige coureur niet als afgeschreven ziet. Volgens hem verliest een zevenvoudig wereldkampioen zijn klasse niet van de ene op de andere dag. Hij ziet nog altijd de mogelijkheden voor Hamilton om te compenseren waar hij snelheid verliest.
“Je verliest je capaciteiten niet zomaar van de ene op de andere dag. Een coureur kan een achteruitgang in sommige gebieden compenseren met overprestatie in andere. Ervaring kan een mindere snelheid in een kwalificatieronde opvangen. Ik heb het bij Alonso gezien, hij kan dat altijd. Daarom geloof ik dat Lewis, met een auto die hem vertrouwen geeft, nog steeds heel goed kan zijn.”
Toch worstelde Hamilton al eerder, tijdens de ground-effectperiode bij Mercedes, en ook bij Ferrari vond hij geen directe aansluiting. Het beeld van een coureur zonder vertrouwen werd daardoor steeds zichtbaarder.
Wolff zag dat patroon eerder van dichtbij. Hij herkende hoe Hamilton soms gefrustreerd raakte door strategie of omstandigheden.
“Hij had die emoties bij ons ook. Ik denk dat hij slechte momenten kende, waarin hij voelde dat de strategie tegen hem werkte. Dan moet je als teambaas weten hoe iemand functioneert. Soms moest ik meteen mijn arm om hem heen slaan, soms moest ik hem een half uur laten afkoelen. Daarna normaliseerde het meestal.”
Volgens Wolff hielp het dat Hamilton die eerste moeilijke fase bij Mercedes doormaakte, in een omgeving die vertrouwd voelde.
Moeilijkheden in een nieuw thuis
Bij Ferrari ligt dat anders. De dynamiek is nieuw, de mensen zijn onbekend en de ruimte om frustraties te uiten is minder vanzelfsprekend.
“Wanneer je in je familie bent, kun je schreeuwen en iedereen begrijpt waarom. In een nieuwe omgeving ken je de anderen minder goed, maar je wilt nog steeds schreeuwen. De dynamiek is onbekend. Niet beter of slechter, maar wel onbekend, en dat maakt het minder gemakkelijk.”
Ondanks alles begrijpt hij Hamiltons keuze nog steeds. Ferrari bood iets wat Mercedes niet kon geven: een frisse start. Wolff somde de motieven helder op.
“Alle redenen die hij had om naar Ferrari te gaan, zijn vandaag nog steeds geldig. Hij had een andere omgeving nodig, en wij ook. We waren niet zo competitief als we wilden. Ferrari leek beter. Elke coureur wil ooit in een Ferrari rijden. Hij houdt van de kleur rood. Het contract dat voor hem lag was bovendien erg goed.”
Daarbij moest Hamilton het opnemen tegen Charles Leclerc, een jongere coureur die al jaren bij Ferrari rijdt en de auto beter begrijpt. Het verklaart mede de achterstand van Hamilton dit seizoen.
Voor Mercedes speelde achter de schermen een andere realiteit. Andrea Kimi Antonelli wachtte al op een kans. Hamiltons vertrek maakte die weg vrij, maar zonder de overstap was er een ongemakkelijk gesprek gekomen.
“We waren bereid risico te nemen. Maar je kunt niet zomaar tegen Lewis Hamilton zeggen: ‘We stoppen hier.’ Dus hij deed het zelf. Zo moest het lopen, en dat is het pad dat we nu volgen.”
Gevraagd naar dat gesprek dat er bijna kwam, gaf Wolff toe dat hij er wakker van had gelegen.
“Heel moeilijk. Dat zou voor mij, persoonlijk en als Mercedes, een scenario zijn geweest dat we vreesden. Dat gesprek wilden we niet hebben.”
Hamiltons keuze voor Ferrari betekende dus niet alleen een grote verschuiving in de Formule 1, maar ook een zucht van opluchting bij Mercedes. Wolff hoefde het zwaarste besluit van zijn carrière niet te nemen.