In de Formule 1 wordt niet alleen op de baan gevochten, maar ook ver daarbuiten, en Zak Brown maakt geen geheim meer van die realiteit. Terwijl McLaren sportief is opgeklommen naar de top, heeft de CEO achter de schermen een tweede strijd gevoerd. Niet om vrienden te maken, maar om concurrenten uit balans te brengen.
Die aanpak bracht hem de afgelopen jaren regelmatig in conflict met rivaliserende teams, en vooral met Red Bull. Brown erkent nu openlijk dat die confrontaties geen toeval waren, maar onderdeel van een bewuste strategie.
Zak Brown is de afgelopen jaren uitgegroeid tot een van de meest uitgesproken figuren in de F1-paddock. Waar veel teamleiders zich diplomatiek opstellen, koos Brown steeds vaker voor de aanval. Vooral Red Bull was een terugkerend doelwit.
Zijn kritiek ging over uiteenlopende onderwerpen. Van de manier waarop Red Bull omging met Max Verstappen tot de discussie over twee teams onder één bedrijf. Daarmee zette Brown zichzelf lijnrecht tegenover voormalig Red Bull-teambaas Christian Horner.
Hoewel die spanningen na Horners vertrek in juli enigszins zijn afgezwakt, laat Brown nu weten dat de confrontatie destijds geen bijzaak was. Het hoorde bij zijn visie op hoe je een dominant team moet bestrijden.
In een interview met talkSPORT werd Brown gevraagd waar McLarens grootste concurrentie vandaan komt. Zijn antwoord liet weinig ruimte voor interpretatie.
“Overal. Dat hangt ervan af waar het over gaat: coureurs, teams, sponsors, werknemers.”
Volgens Brown is de strijd in de Formule 1 veel breder dan alleen rondetijden en strategieën op zondag.
“Je vecht keihard. Wat Drive to Survive zo goed laat zien, is dat de competitie buiten de baan net zo groot is als op de baan. En het is een zeer politieke sport.”
Daarmee benoemt hij expliciet wat vaak onuitgesproken blijft. F1 is volgens Brown een spel van invloed, perceptie en mentale druk.
Niet alleen sterker worden, maar anderen verzwakken
Brown benadrukt dat succes niet alleen draait om het verbeteren van je eigen team. Minstens zo belangrijk is het creëren van twijfel bij rivalen.
“Wij proberen in onze sport andere teams te destabiliseren. We proberen dus niet alleen ons eigen team zo sterk mogelijk te maken.”
Die uitspraak maakt duidelijk dat Browns publieke aanvallen geen emotionele uitbarstingen waren, maar onderdeel van een bredere aanpak. Door rivalen constant onder druk te zetten, hoopte hij hun focus te verstoren.
Volgens Brown gebeurt dat op elk niveau binnen de sport, niet alleen tussen teambazen. De tactiek kreeg binnen McLaren zelfs een bijnaam. Teambaas Andrea Stella noemt het fenomeen “poison biscuits”.
“Andrea noemt het vergiftigde koekjes. Je probeert… en je ziet het ook bij de coureurs.”
Brown vergelijkt het met trash talk tussen coureurs onderling. Dat gaat zelden over feiten, maar bijna altijd over het mentale spel.
“Ze praten rommel tegen elkaar en dat is allemaal mentaal, om in elkaars hoofd te komen. En dat doen wij op elk niveau.”
Volgens Brown is dat geen verwerpelijk gedrag, maar een logisch gevolg van de extreme competitie binnen de Formule 1. De woordenoorlog tussen Brown en Horner werd jarenlang gezien als persoonlijk.
Brown erkent nu dat het vooral strategisch was. Toch toont hij ook respect voor zijn voormalige tegenstander. Toen hem werd gevraagd of de sport Horner mist, gaf Brown een genuanceerd antwoord.
“Ja, in die zin dat hij een ongelooflijke teambaas was. De laatste jaren liepen de dingen duidelijk scheef, maar ik denk dat hij terugkomt.”
Brown ziet Horners afwezigheid niet als een leegte die niet kan worden opgevuld.
“Maar de sport zit vol met karakters. Goede gasten, slechte gasten, van alles.”
Volgens Brown is die mix van persoonlijkheden juist wat Formule 1 zo aantrekkelijk maakt. Conflicten, rivaliteit en botsende ego’s zijn geen bijzaak, maar een essentieel onderdeel van het spektakel.
“Dat is wat de sport fascinerend maakt.”
Daarmee legitimeert Brown zijn eigen rol in het politieke schaakspel. Hij ziet zichzelf niet als provocateur om de provocatie, maar als iemand die de harde realiteit van F1 accepteert en benut.
Browns uitspraken maken één ding duidelijk. Zijn publieke confrontaties met Red Bull en andere teams waren geen slip of the tongue, maar een bewuste keuze.
In zijn ogen win je in de Formule 1 niet alleen door sneller te zijn, maar ook door slimmer en harder te spelen buiten de baan. Die filosofie heeft McLaren geholpen om sportief terug te keren aan de top.
Tegelijk heeft ze de verhoudingen in de paddock verder op scherp gezet. En precies dat, zo maakt Brown duidelijk, is in zijn ogen geen probleem, maar simpelweg hoe Formule 1 werkt.
