Toen Lawson begin 2025 promotie maakte naar Red Bull Racing werd dat gepresenteerd als een grote kans. De Nieuw-Zeelander kreeg de taak om naast viervoudig wereldkampioen Max Verstappen te presteren in de RB21.
De realiteit bleek echter veel ingewikkelder. Lawson kreeg slechts twee races voordat Red Bull besloot hem terug te sturen naar Racing Bulls en Yuki Tsunoda naar het hoofdteam te promoveren.
Destijds werd de beslissing naar buiten gebracht als een vorm van bescherming. Volgens de publieke uitleg wilde Red Bull voorkomen dat Lawson onder de druk zou bezwijken.
Lawson bestrijdt die uitleg inmiddels nadrukkelijk. Tijdens een optreden in de High Performance Podcast vertelde hij dat wat intern werd besproken niet overeenkwam met wat later aan media en fans werd verteld.
Al vroeg in zijn verhaal klinkt frustratie door. Volgens Lawson werd een cruciaal onderdeel van het verhaal nooit openbaar gemaakt.
“Het kon niet verder verwijderd zijn van hoe het werkelijk was.”
Dat citaat vormt de kern van zijn kritiek op de communicatie van Red Bull.
Volgens Lawson vond het belangrijkste moment plaats tijdens het raceweekend van de Chinese Grand Prix in Shanghai. Dat was pas zijn tweede race voor Red Bull Racing.
De omstandigheden waren verre van ideaal. Melbourne had al voor problemen gezorgd nadat een motorprobleem een groot deel van zijn voorbereiding wegvaagde. Vervolgens arriveerde hij op een circuit waar hij nog nooit had geracet.
Daar kwam nog een sprintweekend bovenop. Voor een coureur met minimale ervaring betekende dat extreem weinig tijd om de auto te leren kennen.
Lawson onthult nu dat Red Bull op zaterdagavond besloot tot een enorme wijziging aan de afstelling van zijn RB21. Volgens hem ging het om een verandering die normaal gesproken nooit tijdens een raceweekend zou worden uitgevoerd.
Het doel was volgens Lawson niet direct zijn eigen prestatie verbeteren, maar data verzamelen voor de verdere ontwikkeling van de auto van Max Verstappen en het team.
Hij stemde ermee in omdat hem werd verteld dat het op langere termijn kon helpen.
Het resultaat was desastreus. De auto vernietigde de voorbanden en de race liep volledig mis. Lawson omschreef het later als volgt:
“De auto was zo moeilijk te besturen en vernietigde de voorbanden volledig.”
Op dat moment maakte hem dat naar eigen zeggen weinig uit. Hij ging ervan uit dat het team een plan had en dat hij voldoende tijd zou krijgen om zich later te bewijzen. Die verwachting bleek verkeerd.
Na China vloog Lawson terug naar Groot-Brittannië voor simulatorwerk. Kort daarna kreeg hij een telefoontje. Red Bull had besloten hem te vervangen.
De coureur die een experimentele afstelling had getest, verloor zijn plaats voordat hij een derde Grand Prix voor het team mocht rijden.
Voor Lawson is dat achteraf het meest pijnlijke onderdeel van het verhaal. Volgens hem werd een race waarin hij bewust een extreme setup gebruikte later onderdeel van het bewijs dat hij niet goed genoeg was.
Hij stelde daarom een simpele vraag.
“Als je me vooraf had verteld dat dit mijn laatste race zou zijn, wat denk je dat ik had gekozen?”
Dat citaat raakt aan de kern van zijn frustratie. De risico’s van het experiment werden volgens hem nooit gekoppeld aan de mogelijkheid dat zijn toekomst direct op het spel stond.
Het verschil tussen Lawson en Antonelli
De vergelijking met Andrea Kimi Antonelli maakt de situatie volgens veel waarnemers nog opvallender.
Bij Mercedes kreeg Antonelli vanaf het begin tijd om fouten te maken. Teambaas Toto Wolff presenteerde hem als een langetermijnproject. Lawson kreeg een totaal andere behandeling.
Volgens eerdere beschrijvingen vanuit het Red Bull-kamp moest hij dicht bij Verstappen blijven zonder veel invloed op de technische ontwikkeling van de auto. Tegelijkertijd moest hij vrijwel direct resultaten leveren.
Dat contrast voedt de discussie over hoe Red Bull met jonge talenten omgaat.
De lijst van coureurs die naast Verstappen problemen kregen is inmiddels lang. Pierre Gasly, Alexander Albon, Sergio Pérez, Liam Lawson en later ook Yuki Tsunoda kregen allemaal te maken met dezelfde druk.
Steeds lag de nadruk op de prestaties van de coureur. Veel minder aandacht ging naar de omstandigheden waarin die prestaties tot stand kwamen.
De recente prestaties van Isack Hadjar zorgen ervoor dat Lawsons verhaal opnieuw relevant wordt.
Hadjar kende bij Racing Bulls en later binnen de Red Bull-structuur meerdere moeilijke weekenden. In Australië viel hij uit met technische problemen. In Miami begon hij vanuit de pitstraat na technische wijzigingen en viel hij vroeg uit.
Toch kreeg hij tijd. Daar zit volgens de analyse achter Lawsons verhaal een belangrijk verschil. Red Bull lijkt tegenwoordig meer geduld te hebben dan tijdens de periode waarin Lawson zijn kans kreeg.
Laurent Mekies staat bekend als een meer ondersteunende leider dan sommige voorgangers binnen de Red Bull-organisatie.
Tegelijkertijd is de positie van Verstappen binnen het grotere plaatje veranderd. Waar Red Bull vroeger volledig om één ster draaide, bestaan inmiddels vragen over zijn lange termijn bij het team.
Daardoor heeft een stabiele tweede coureur meer waarde gekregen. Hadjar wordt daardoor niet alleen beoordeeld op resultaten, maar ook op zijn rol binnen de toekomst van het team.
Lawsons verhaal gaat uiteindelijk verder dan één coureur. Het raakt aan de machtsverhoudingen binnen Red Bull Racing tijdens de laatste jaren van Christian Horner en Helmut Marko.
Zelfs Verstappen zou volgens de besproken gebeurtenissen niet volledig achter de beslissing hebben gestaan. Marko gaf later toe dat de promotie van Lawson mogelijk te vroeg kwam.
Horner verklaarde na zijn vertrek bovendien dat de beslissing niet volledig van hem afkomstig was. Dat maakt duidelijk dat de tweede stoel bij Red Bull vaak meer was dan een puur sportieve kwestie.
De discussie draaide niet alleen om rondetijden. Ook interne belangen, ontwikkelingsprioriteiten en machtsverhoudingen speelden een rol.
Krijg als eerste toegang tot het laatste Formule 1-nieuws
