Lewis Hamilton is het seizoen bij Ferrari gestart met een combinatie van verwachting, media-aandacht en frustratie.
Zijn overstap van Mercedes naar de Scuderia zorgde voor beroering in de paddock, maar tot nu toe laat de snelheid te wensen over. Waar Leclerc het maximale uit de Ferrari SF-25 weet te persen, blijft Hamilton achter in zowel kwalificatie als race.
“Het is lastig om te rijden, vooral als je op de limiet zit in kwalificatie. Maar ik hou daarvan.” – Charles Leclerc over de SF-25 in Jeddah
F1-technisch analisten Mark Hughes en Giorgio Piola hebben de verschillen tussen de coureurs in detail blootgelegd.
Volgens hen draait het om één cruciaal punt: hoe de auto reageert bij het remmen en het insturen van bochten. En daar maakt Leclerc het verschil.
“Leclerc benut de motorrem om extra afremming op de achterwielen te genereren. Dat helpt hem om de auto te roteren tijdens het remmen en insturen. Dat levert hem een soort lichte ‘handrem’-werking op.”
Hamilton, gewend aan een Mercedes zonder die agressieve motorrem-instelling, heeft moeite om deze eigenschap van de Ferrari te controleren.
Het gevolg? Minder vertrouwen bij het aanremmen, meer correcties in de bocht, en minder snelheid door het midden van de bocht.
Eén bocht, 0.168 seconden verschil
Het verschil in aanpak is glashelder als je kijkt naar de kwalificatieronden in Jeddah, waar Leclerc zijn teamgenoot overklaste. In bocht 13, een haarspeld, begint het verschil al bij het rempunt.
Hamilton remt iets later, maar blijft twaalf meter langer op de rem dan Leclerc. Vervolgens schakelt Leclerc acht meter eerder terug naar de vijfde versnelling, terwijl Hamilton pas later terugschakelt.
In de bocht zelf is Leclerc sneller: zijn minimumsnelheid is 168 km/u, terwijl Hamilton blijft steken op 155 km/u. De Monegask kan hierdoor ook twintig meter eerder op het gas, goed voor een extra 0,053 seconden. Alles bij elkaar verliest Hamilton in dat ene stuk 0,168 seconden.
Leclerc heeft de agressieve eigenschappen van de Ferrari omarmd. De scherpe neus, het nerveuze gedrag onder druk en de gevoelige achteras passen bij zijn natuurlijke rijstijl.
Hij heeft zich volledig aangepast aan de auto, met als resultaat betere prestaties op zaterdag én zondag.
“Het duurt een paar races om alles rondom de auto aan te passen in die richting, zei Leclerc. Maar het betaalt zich nu uit.”
Hamilton zit nog midden in dat proces. Zijn overstap naar Ferrari vereist niet alleen technische aanpassing, maar ook een mentale omschakeling.
Hij moet leren vertrouwen op een auto die totaal anders reageert dan de Mercedes waarmee hij jarenlang succesvol was.
Ferrari werkt achter de schermen aan oplossingen
Hoewel het tekort aan vertrouwen bij Hamilton een groot deel van het probleem verklaart, is Ferrari zich ook bewust van de technische beperkingen van de SF-25.
De renstal zou hard werken aan updates voor de achterwielophanging om de controle over de achterkant te verbeteren. Maar die wijzigingen worden pas later dit seizoen verwacht.
Tot die tijd moet Hamilton het doen met een auto die hem nog niet ligt. En met een teamgenoot die elke zwakte genadeloos blootlegt.
De interne dynamiek bij Ferrari is helder: Leclerc heeft de overhand, en zolang Hamilton niet voluit kan vertrouwen op de achteras, blijft dat verschil bestaan.
