De komst van Lewis Hamilton, ooit gepresenteerd als blockbuster-deal, heeft niet de verwachte rust gebracht. Integendeel: de spanningen tussen hem, Charles Leclerc en de technische staf zijn naar buiten gelekt.
Het beeld van de rode auto met het gele schild en het steigerende paard straalt nog altijd iconisch, maar binnen de Scuderia lijkt het fundament te verkruimelen.
Interne verdeeldheid, vertrek van sleutelfiguren en zelfs beschuldigingen van discriminerende opmerkingen tekenen een beeld van een team data meer vecht met zichzelf dan met McLaren of Red Bull. De breuklijnen werden zichtbaar rond de Italiaanse GP.
Ferrari stond voor een dilemma: moest Hamilton, met een gridstraf van vijf plaatsen, Leclerc helpen met een slipstream richting poleposition? Hamilton erkende dat hij bereid was geweest, maar benadrukte dat dit bij Mercedes nooit gebeurde.
“Ik heb dit nog nooit eerder gedaan. We deden dit niet bij Mercedes. Maar ik zou het hebben geaccepteerd als Ferrari het had gevraagd.”
Leclerc liet na afloop doorschemeren dat hij teleurgesteld was. Een toe had hem misschien de kans gegeven om eindelijk voor eigen publiek te schitteren. Voor een coureur die al jaren wacht op een competitieve auto, voelde het als een gemiste kans.
De keuze om Hamilton te halen werd niet door iedereen gedragen. Binnen Ferrari waren er engineers die liever Carlos Sainz hadden behouden, geroemd om zijn technische feedback en stabiliserende invloed.
Zijn vertrek liet een leegte achter, en sommige teamleden zouden zich nooit hebben neergelegd bij de komst van Hamilton. Alsof dat niet genoeg was, dook het gerucht op dat Mattia Binotto — nu actief bij Audi — cruciale Ferrari-ingenieurs heeft losgeweekt.
Projectleider Wol Zimmerman, verantwoordelijk voor de powerunit van 2026, zou samen met andere sleutelpersonen vertrekken. Dit raakt Ferrari recht in de kern van hun toekomstplannen.
De beschuldiging die alles deed ontploffen
Het meest explosieve lek gaat echter verder dan techniek of strategie. Journalistieke bronnen spraken van een intern incident tussen Hamilton en enkele Ferrari-ingenieurs, waarbij beschuldigingen van racistische opmerkingen zouden zijn gevallen.
Hoewel details schaars blijven, melden insiders dat er non-disclosure agreements zijn getekend en betrokken personeelsleden zouden zijn ontslagen. Volgens deze bron:
“Het bewijs ligt er. Ferrari wist ervan en heeft ingegrepen. Dit is niet langer een FIA-zaak, maar een interne kwestie tussen Hamilton en Ferrari.”
Of dit de ware kern van de crisis is of slechts olie op een smeulend vuur, blijft voorlopig onduidelijk. De chaos bij Ferrari speelde zich af tegen een achtergrond van andere F1-verhalen.
Damon Hill, ooit fel kritisch op Max Verstappen, noemde hem nu “een fenomeen” en erkende dat hij de beste van zijn generatie is. Verstappen reageerde scherp via sociale media:
“Ik heb nieuwe haters nodig, want de oude beginnen me aardig te vinden.”
Deze sneer liet zien hoe Verstappen nooit vergeet wie hem eerder bekritiseerde. Ondertussen bereidt hij zich voor op een GT4-race op de Nordschleife, simpelweg omdat hij altijd wil racen.
Terwijl Ferrari worstelt, verandert ook Red Bull. Christian Horner, jarenlang het gezicht van het team, is naar de achtergrond verdwenen. Laurent Mekies kiest voor een veel bescheidener koers.
Waar Horner alles draaide om de spotlights, laat Mekies juist het team spreken. Hij noemde Verstappens invloed op de afstelling “doorslaggevend” en benadrukte dat het succes niet zijn verdienste is, maar dat van de hele ploeg.
Deze omslag valt op, zeker nu Red Bull na een moeilijk begin weer snelheid lijkt te hebben gevonden. Het contrast met de chaotische situatie bij Ferrari kan haast niet groter zijn.
McLaren en de sluimerende bom
Alsof het toneel nog niet druk genoeg was, woedt er bij McLaren een eigen conflict. Lando Norris profiteerde in Monza van een mislukte pitstop bij Oscar Piastri en werd via teamorders teruggezet naar de voorkeurspositie.
Fans van Piastri roepen inmiddels openlijk “favoritisme”, en zelfs Bernie Ecclestone suggereerde dat McLaren Norris als toekomstig wereldkampioen boven zijn teamgenoot plaatst.
Max Verstappen kon zijn lachen niet inhouden toen hij het zag gebeuren. Volgens hem toont het aan hoe teams zich in bochten wringen om interne problemen glad te strijken.
Te midden van al dit spektakel blijft Ferrari het team waar de druk het grootst is. Hamilton worstelt met een auto die hij “onlogisch” vindt in de manier waarop die wordt afgesteld. Leclerc voelt zich genegeerd op cruciale momenten.
En de ingenieurs, verscheurd tussen loyaliteit aan oude coureurs en nieuwe namen, verliezen ondertussen terrein aan rivalen als Audi en McLaren.
