De magie bleef uit. De overstap van Hamilton naar Ferrari werd groots onthaald, maar het eerste halfjaar bracht vooral frustratie. Terwijl teamgenoot Leclerc zich sneller wist aan te passen aan de SF-25, bleef de zevenvoudig wereldkampioen worstelen met een auto die simpelweg niet bij hem past.
De balans voelt onnatuurlijk, het vertrouwen ontbreekt. Maar nu richt Hamilton zich op iets waar hij wél controle over heeft: de auto van volgend jaar. En daarin wil hij zijn stempel drukken.
Vanaf de eerste testdagen in februari werd duidelijk dat de Ferrari van 2025 niet met Hamiltons rijstijl klikt. De auto is gevoelig aan de achterkant, lastig af te stemmen en moeilijk te lezen in bochten met hoge snelheid.
Leclerc wist het gedrag te omarmen en er omheen te rijden. Hamilton probeerde het op zijn manier: experimenten met set-ups, andere balanskeuzes, alternatieve afstellingen. Tevergeefs.
Pas in Oostenrijk kwam hij qua set-up dichter in de buurt van zijn teamgenoot. In de race kon hij hem bijna volgen. Maar ‘bijna’ is niet genoeg voor een coureur die gewend is om titels te winnen.
“Charles en het team hebben een manier gevonden om de auto te laten werken. Ik heb alle andere richtingen geprobeerd die zouden moeten werken, maar ze doen het gewoon niet.”
De frustratie zit diep, maar Hamilton blijft professioneel. Hij kijkt vooruit. En dat betekent: zorgen dat Ferrari’s nieuwe auto voor 2026 – het jaar waarin het technische reglement volledig op de schop gaat – wél aansluit bij zijn rijstijl.
Achter de schermen: invloed op het 2026-project
Hamilton is intensief betrokken bij het ontwikkelingswerk in Maranello. Samen met Loïc Serra, voormalig Mercedes-topman en tegenwoordig technisch brein bij Ferrari, probeert hij zijn input om te zetten in tastbare aanpassingen.
Die samenwerking moet ervoor zorgen dat de 2026-auto geen generieke creatie wordt, maar eentje waarin Hamiltons voorkeuren voelbaar zijn vanaf de eerste meter.
“Ik werk met Loïc en alle jongens in de fabriek om ervoor te zorgen dat de volgende auto op een natuurlijke manier iets van mijn DNA in zich draagt,”
Die ‘DNA’ staat voor een auto die vertrouwen opbouwt onder remmen, stabiliteit biedt in snelle bochten en voorspelbaar reageert op inputs. Het zijn precies de kenmerken die Hamilton altijd sterk maakten – van McLaren tot Mercedes.
Als Ferrari die eigenschappen kan inbouwen, wordt het niet alleen een betere auto voor Hamilton, maar ook eentje die strategisch sterker staat in het nieuwe tijdperk van de Formule 1.
In Italië wordt elk Ferrari-jaar onder het vergrootglas gelegd, en met de komst van Hamilton zijn de verwachtingen nog groter. De Italiaanse pers dringt aan: Ferrari móét meer luisteren naar Hamilton.
Een kwestie van timing
Vice-teambaas Jérôme d’Ambrosio probeert de balans te bewaren en benadrukt dat beide coureurs gehoord worden. Volgens hem komen Hamilton en Leclerc tijdens meetings vaak met dezelfde wensen naar voren.
“Tijdens meetings blijkt vaak dat de coureurs inhoudelijk heel vergelijkbare dingen vragen van de auto,”
Ferrari probeert die input te verwerken in twee fases: eerst de algemene balans en downforce, daarna de finetuning richting individuele rijstijlen. Maar het blijft een delicaat proces, zeker als de prestaties op de baan achterblijven.
De herontwikkeling voor 2026 komt precies op tijd voor Hamilton. Ferrari’s titelkansen voor dit jaar zijn miniem, wat ruimte geeft om de focus te verleggen. Voor Hamilton is dat een kans om zijn lange termijnvisie te koppelen aan Ferrari’s zoektocht naar consistentie én innovatie.
Zijn eerste jaar in het rood is verre van vlekkeloos. Maar als hij volgend seizoen een auto heeft die aanvoelt alsof hij hem zélf heeft gebouwd, kan dat alles veranderen.
En dan is er nog een andere motivatie, minder tastbaar maar minstens zo krachtig: nalatenschap. Hamilton wil geen voetnoot zijn in Ferrari-rood. Hij wil geschiedenis schrijven. En dat begint, zoals hij het zelf zegt, met een auto die zijn DNA draagt.
