Bij Ferrari rommelt het opnieuw achter de schermen. Wat begon als een poging van Lewis Hamilton om het team te helpen, is uitgegroeid tot een onderwerp van discussie binnen de Formule 1-paddock.
De zevenvoudig wereldkampioen, die zich in 2025 aansloot bij het Italiaanse team, zou volgens voormalig teambaas Maurizio Arrivabene een grens overschreden hebben.
Hamilton stuurde dit seizoen meerdere interne documenten — door hemzelf omschreven als “dossiers” — naar het team. Volgens hem was dat bedoeld om de prestaties te verbeteren.
Maar Arrivabene, die Ferrari leidde tussen 2014 en 2019, ziet er iets anders in: een teken dat de relatie tussen coureur en team onder druk staat. Sinds zijn overstap naar Ferrari aan het begin van 2025 heeft Hamilton moeite gehad om volledig zijn draai te vinden.
Na de Britse Grand Prix in juli vertelde hij dat hij talloze gesprekken had gevoerd met de belangrijkste figuren binnen het team: John Elkann, Benedetto Vigna en teambaas Frédéric Vasseur.
“Ik heb veel vergaderingen gehad en gezeten met John, Benedetto en Fred in verschillende bijeenkomsten. Ook met Loïc Serra, hoofd van de autontwikkeling, en met verschillende afdelingen over de motor, de voorwielophanging en de achterwielophanging voor volgend jaar. Ik heb documenten gestuurd, eerst na de eerste races, en daarna nog twee tijdens de zomerstop.”
Hamilton benadrukte dat hij met die dossiers enkel de samenwerking wilde verbeteren. Hij wilde concrete punten aankaarten: technische tekortkomingen, balansproblemen en verbeteringen voor 2026.
Maar volgens Arrivabene is dit precies het moment waarop dingen misgaan tussen een coureur en zijn team.
De waarschuwing van Arrivabene
In een interview met Sky Sports Italia reageerde Arrivabene scherp op de situatie. Hij trok de vergelijking met Sebastian Vettel, die tussen 2015 en 2020 voor Ferrari reed.
Ook Vettel stuurde destijds uitgebreide rapporten en aanbevelingen naar de technische staf — een aanpak die volgens Arrivabene weinig opleverde.
“Sebastian Vettel stuurde ook zulke dossiers. Hij schreef, sprak en deelde alles. Maar eerlijk gezegd: ze waren bijna nutteloos.”
De oud-teambaas benadrukte dat een coureur zich moet concentreren op zijn rol op de baan, niet op die van de ingenieurs.
“Ik wil niets slechts zeggen over Sebastian, maar iedereen moet zich met zijn eigen werk bezighouden. Wanneer een coureur zich begint te gedragen als een ingenieur, dan is het echt voorbij.”
Volgens hem schuilt het gevaar in het overschrijden van de grens tussen feedback en bemoeienis.
“Coureurs zitten twee of drie dagen in de simulator en krijgen een algemeen beeld, maar de duivel zit in de details. Op de baan moet een coureur relevante feedback geven, zodat de ingenieurs gericht kunnen verbeteren. Dáár zit de echte meerwaarde.”
De vergelijking tussen Hamilton en Vettel ligt gevoelig in Maranello. Beiden kwamen naar Ferrari met een reputatie van wereldkampioenen die het team terug naar de top moesten brengen.
En beiden stuitten op dezelfde frustraties: trage ontwikkeling, interne bureaucratie en botsende visies over de technische koers. Toen Vettel zijn uitgebreide technische analyses begon te delen, zag Arrivabene dat als een signaal van vervreemding.
Volgens hem herhaalt de geschiedenis zich nu met Hamilton. De Britse kampioen wil invloed uitoefenen op het ontwerp van de auto, maar dat kan binnen Ferrari snel verkeerd vallen.
Binnen de muren van Maranello wordt elk woord gewogen, elk initiatief bekeken door een politiek vergrootglas. Zodra een coureur te veel richting de technische afdeling beweegt, klinkt al snel het oordeel: bemoeienis.
Ferrari houdt de schade beperkt
Toch klinkt er ook een ander geluid binnen het team. Matteo Togninalli, hoofd van de track engineering-afdeling, ontkende recent dat er sprake is van spanning of wantrouwen tussen Hamilton en Ferrari.
Volgens hem is de samenwerking juist constructief en open, ondanks de druk van buitenaf. Togninalli benadrukte dat Hamiltons betrokkenheid bij de technische gesprekken positief bedoeld is.
De zevenvoudig kampioen zou volgens hem een waardevolle bijdrage leveren aan de ontwikkeling van de auto, zonder dat dit tot interne wrijving leidt.
Maar zelfs met die geruststelling blijft de toon van Arrivabene hangen. Zijn woorden herinneren aan een bekend patroon: grote namen die met ambitie naar Ferrari komen, maar uiteindelijk botsen met de manier waarop het team werkt.
De waarschuwing van Arrivabene is niet nieuw, maar klinkt des te luider nu Ferrari opnieuw een wereldkampioen in huis heeft. Volgens de voormalige teambaas is het cruciaal dat Hamilton de balans bewaart tussen betrokkenheid en afstand.
Als coureurs zich te veel verliezen in technische details, verliezen ze volgens hem ook hun rol als leider op de baan.
“Een coureur moet de richting aangeven, maar niet zelf het stuur van de fabriek overnemen.”
Met het nieuwe seizoen op komst en de verwachtingen torenhoog, is het de vraag of Ferrari erin slaagt de samenwerking met Hamilton soepel te houden. Voorlopig blijven de dossiers en vergaderingen een teken van betrokkenheid.
