In de zomer van 2025 werd Horner midden in het Formule 1-seizoen uit zijn functies als teambaas en CEO gezet door moederbedrijf Red Bull GmbH. Zeven maanden later spreekt hij over het verlies en de pijn die hij voelde, zonder ooit echt afscheid te hebben kunnen nemen.
Het proces voltrok zich snel. Begin juli 2025, kort na de Oostenrijkse Grand Prix en de Britse Grand Prix, werd Horner uit zijn operationele taken gehaald. In augustus verloor hij zijn directeurschappen binnen de verschillende ondernemingen onder de Red Bull F1-structuur.
Op 22 september 2025 werd zijn volledige vertrek officieel bevestigd. Daarmee kwam een einde aan een tijdperk dat begon in 2005 en volgens zijn contract had moeten lopen tot ten minste 2030.
Volgens berichten ontving Horner een financiële schikking van circa 100 miljoen dollar. Er werd bovendien een compromis bereikt over zijn gardening leave, waardoor hij in de tweede helft van het F1-seizoen 2026 vrij zou zijn om terug te keren in de sport als zich een kans aandient.
Red Bull GmbH gaf geen officiële reden voor het ontslag. Wel werd duidelijk dat er fundamentele meningsverschillen bestonden tussen Horner en CEO Oliver Mintzlaff, evenals adviseur Helmut Marko, over de controle over het team.
Mintzlaff en Marko wilden die controle nadrukkelijker bij het Oostenrijkse moederbedrijf leggen. In de nieuwste reeks van Netflix’ Drive to Survive kijkt de 52-jarige Horner terug op zijn laatste raceweekend.
Hij beschrijft hoe het na de Oostenrijkse GP misging in Silverstone, waar Max Verstappen weliswaar poleposition pakte, maar als vijfde finishte. Oostenrijk zelf was al pijnlijk verlopen met een uitvalbeurt in de eerste ronde, op het thuiscircuit van de organisatie.
Horner vertelt dat hij 24 uur na Silverstone werd gebeld voor een vergadering in Londen. Daar kreeg hij te horen dat hij per direct niet langer betrokken was bij de operationele leiding van het Red Bull Formule 1-team. Het besluit kwam voor hem als een schok.
Hij zegt dat hij een echt gevoel van verlies en pijn voelde, omdat alles zo plotseling ging. Volgens hem kreeg hij niet de kans om op een goede manier afscheid te nemen. Hij benadrukt dat hij nooit had gedacht in zo’n situatie terecht te komen en dat hem iets werd afgenomen wat niet zijn keuze was en wat hem dierbaar was.
In een open moment erkent hij dat zijn eerste reactie rauw was. Wanneer je zo’n boodschap krijgt, reageer je volgens hem instinctief met boosheid. Toch overheerst vooral het gevoel dat hem iets is ontnomen waar hij twintig jaar aan heeft gebouwd.
Veranderingen binnen de organisatie
Horner wijst op verschuivingen binnen het bedrijf na het overlijden van oprichter Dietrich Mateschitz. Volgens hem veranderde de dynamiek binnen de groep. Hij denkt dat na Dietrichs dood mogelijk werd geoordeeld dat hij te veel controle had.
Gevraagd of Max Verstappen of diens vader Jos druk hebben uitgeoefend op zijn vertrek, spreekt Horner dat tegen. Hij erkent dat Jos Verstappen nooit zijn grootste fan was en zich vaker kritisch uitliet, maar hij gelooft niet dat de Verstappens verantwoordelijk waren voor de beslissing.
Volgens Horner werd de keuze gemaakt door Oliver Mintzlaff, met Helmut Marko die vanaf de zijlijn adviseerde. Daarmee wijst hij op een machtsverschuiving richting het Oostenrijkse moederbedrijf.
Opvallend was dat Horner in de officiële verklaring van 22 september Marko niet noemde, ondanks hun samenwerking van meer dan twintig jaar binnen het team. Het seizoen 2025 kende sportieve tegenvallers.
De zogenoemde vloek van de tweede Red Bull-stoel bleef bestaan. Liam Lawson promoveerde vanuit Racing Bulls, maar presteerde zwak in zijn eerste twee raceweekenden. In Japan werd besloten Lawson te vervangen door Yuki Tsunoda.
Ook Tsunoda wist het tij niet te keren in de resterende races van het jaar. Horner zegt dat de coureurswissel niet zijn keuze was. Hij werd volgens eigen zeggen altijd aangespoord om coureurs uit het juniorprogramma te nemen, waarbij Helmut Marko een belangrijke rol speelde.
Tegelijk erkent hij dat de prestaties van het team in 2025 minder sterk waren dan in voorgaande jaren. Hij benadrukt dat hij altijd zijn best heeft gedaan voor het team en voor de mensen die hij vertegenwoordigde.
Dat maakt het des te pijnlijker dat het seizoen eindigde met zijn vertrek. Met het vertrek van Horner kwam ook een einde aan een langdurige rivaliteit met Toto Wolff van Mercedes.
Hun teams waren samen goed voor veertien van de laatste vijftien wereldkampioenschappen. Horner leest in Drive to Survive een bericht voor dat hij van Wolff ontving na zijn ontslag. Wolff schreef dat hij niet wist wat hij moest zeggen.
Aan de ene kant noemde hij Horner een echte klootzak, maar aan de andere kant stelde hij dat de sport een van zijn belangrijkste hoofdrolspelers zou missen. Hij vroeg zich af met wie hij nu moest vechten en graag haten, zoals Horner dat zelf altijd had geformuleerd.
Daarbij wees hij op hun gezamenlijke statistiek van veertien van de laatste vijftien wereldtitels. Horner antwoordde dat hij ervan had genoten om al die jaren met Wolff de strijd aan te gaan. Hij bedankte hem voor de rivaliteit, de competitie en de onderlinge steken onder water.
Volgens hem kwam niemand anders in de buurt van wat zij samen hadden neergezet. Hij wenste Wolff het beste voor de toekomst en sloot af met een luchtige opmerking dat Wolff een knipbeurt nodig had.
