De openingsmeters van de Grand Prix van Australië bepaalden direct het verhaal van Ferrari’s race. Charles Leclerc en Lewis Hamilton schoten allebei razendsnel van de grid, waardoor Ferrari plotseling midden in de strijd om de overwinning zat.
Vooral de start van Leclerc viel op. De Monegask vertrok vanaf de vierde plaats en kwam al bij het uitkomen van de eerste bocht aan de leiding. De data van de eerste meters laten zien dat Ferrari mogelijk een bijzonder effectieve manier heeft gevonden om sneller weg te komen bij een staande start.
De sterke starts van Ferrari kwamen niet volledig uit het niets. Tijdens de wintertests gingen er al geruchten rond in de paddock dat de Scuderia iets had gevonden waardoor hun auto’s beter van de grid wegkwamen dan de concurrentie.
Die vermoedens werden in Melbourne bevestigd. Zowel Charles Leclerc als Lewis Hamilton schoot direct naar voren toen de vijf rode lichten uitgingen.
Een belangrijk deel van Ferrari’s sterke begin van de race kwam daardoor al tot stand voordat de eerste bocht überhaupt werd bereikt. De sterke start gaf Ferrari meteen een strategisch voordeel.
Beide coureurs zaten direct in het gevecht met de Mercedes-auto’s en konden in de eerste fase van de race zelfs voor de overwinning strijden. Volgens de analyse van data-expert Uros Radovanovic speelde de startprocedure daarbij een belangrijke rol.
De Formule 1-auto’s van de nieuwe generatie vragen meer voorbereiding voordat ze optimaal kunnen vertrekken. Vooral het toerental van de motor moet langer in een hoog bereik worden gehouden om een perfecte start mogelijk te maken.
Dit werd voor het eerst duidelijk tijdens de wintertests in Bahrein. Daar zagen teams dat de nieuwe auto’s meer tijd nodig hadden in de zogenaamde high-revving zone voordat de start kon worden uitgevoerd.
Dat leidde ertoe dat de FIA een aangepaste startprocedure invoerde. Onder deze nieuwe regels krijgen coureurs een blauw lichtsignaal voordat de traditionele aftelprocedure begint.
Dat signaal geeft aan dat ze hun auto in de high-revving modus moeten zetten. Vanaf dat moment bereiden de auto’s zich voor op de daadwerkelijke start. Die verandering lijkt Ferrari bijzonder goed te hebben benut. De meest opvallende start van allemaal kwam van Leclerc.
Hij begon de race vanaf de vierde plaats op de grid, maar lag bij het uitkomen van de eerste bocht al aan de leiding. De telemetriedata laten zien dat zijn beginsnelheid duidelijk hoger lag dan die van George Russell en Kimi Antonelli.
Dat verschil kwam vooral door een agressievere en langdurigere toepassing van het gaspedaal tijdens de acceleratiefase. Leclerc bleef het vermogen langer volledig benutten terwijl andere coureurs sneller moesten corrigeren.
Het resultaat was een aanzienlijk snelheidsvoordeel op het rechte stuk richting de eerste bocht. Bij het insturen van de eerste bocht reed Leclerc daardoor bijna twintig kilometer per uur sneller dan Russell.
Dat voordeel, gecombineerd met een betere positie op de baan, maakte het relatief eenvoudig om de leiding te pakken.
Moeizame start kost Antonelli direct posities
Leclerc kreeg daarbij ook onbedoeld hulp van Kimi Antonelli. De Mercedes-coureur stond voor hem op de grid, maar kende een veel moeilijkere start. De data tonen dat Antonelli zelfs agressiever op het gaspedaal ging dan Leclerc.
Die aanpak werkte echter averechts. Door het agressieve accelereren kregen zijn achterbanden te veel wielspin. Daardoor verloor hij grip en moest hij het gaspedaal loslaten om de auto weer onder controle te krijgen.
Dat kostte hem kostbare tijd. De grafieken laten duidelijk zien dat Antonelli snelheid verloor terwijl hij probeerde de grip te herstellen. Die fout zorgde ervoor dat hij meerdere posities verloor in de eerste bochtencombinatie.
Ook Lewis Hamilton maakte een sterke start. Zijn situatie op de grid was echter anders dan die van Leclerc. Hamilton begon de race vanaf de zevende rij, maar kreeg vlak voor de start een onverwacht voordeel.
Oscar Piastri kon na een incident vóór de start niet deelnemen aan de race. Daardoor bleef een plek op de grid leeg, precies voor Hamilton. Die lege plek gaf hem een vrije baan bij het wegrijden.
Daardoor kon de Ferrari-coureur direct versnellen zonder dat hij een auto voor zich had. Dat gaf hem de ruimte om meerdere posities te winnen tijdens de eerste meters.
Tijdens de sprint naar de eerste bocht wist Hamilton samen met Isack Hadjar de McLaren van Lando Norris te passeren. De data laten zien dat zowel Hamilton als Hadjar bij het insturen van bocht één een duidelijke snelheidsvoorsprong hadden op Norris.
Toch pakte de start voor Hamilton uiteindelijk iets minder goed uit dan voor Leclerc. Bij het insturen van de eerste bocht ging Hamilton namelijk iets te wijd. Daardoor verloor hij momentum bij het uitkomen van de bocht. Die fout gaf Hadjar de kans om weer langs hem te komen.
Naast Ferrari trok nog één coureur de aandacht tijdens de startfase: rookie Arvid Lindblad. De Racing Bulls-coureur leek uit het niets op te duiken tussen de Ferrari-auto’s. Zijn start zelf was solide, maar het echte verschil maakte hij in de bochten daarna.
Lindblad profiteerde van de matige starts van Norris en Antonelli en ging wiel aan wiel met hen richting de eerste bochten. Zijn slimste zet kwam echter pas daarna. Hij bewaarde namelijk zijn batterij-energie tot precies het juiste moment.
Lindblad gebruikte zijn batterij-vermogen pas volledig op het stuk tussen bocht twee en bocht drie. Dat zorgde voor een opvallend effect in de data. In bocht twee reed hij nog langzamer dan Norris en Antonelli.
Maar op het rechte stuk daarna was hij ineens duidelijk sneller. Het verschil kwam door de plotselinge inzet van elektrische energie. Die strategie veranderde zijn auto op dat moment in een soort raket. Het laat zien hoe belangrijk energiebeheer inmiddels is geworden.
De start van de Australische Grand Prix liet zien hoe sterk de dynamiek van races verandert door de nieuwe regels. Niet alleen de mechanische grip en de motor spelen een rol bij het wegrijden. Ook de manier waarop teams omgaan met elektrische energie en batterijbeheer wordt steeds belangrijker.
Coureurs en teams kunnen met die systemen spelen om op het juiste moment een voordeel te creëren. De openingsmeters van de race in Melbourne lieten dat duidelijk zien.
