Na twintig jaar onder leiding van Christian Horner leek Red Bull Racing onaantastbaar. Maar in de zomer van 2025 veranderde alles. Horner werd onverwacht ontslagen na de Grand Prix van Groot-Brittannië, en het team kreeg plots een nieuwe leider:
Laurent Mekies, tot dan toe teambaas van het zusterteam Racing Bulls. Wat volgde, noemde hij zelf “een complete reset” – mentaal, organisatorisch en technisch.
De overstap kwam midden in het seizoen, in een periode waarin Red Bull worstelde met de prestaties van de RB21. Toch keerde het team in de maanden daarna terug naar de top. Volgens Mekies kwam dat niet door hem, maar door het team zelf.
Laurent Mekies had sinds 2024 de leiding over Racing Bulls, waar hij samenwerkte met CEO Peter Bayer. Zijn overstap naar Red Bull Racing kwam totaal onverwacht.
Binnen enkele dagen verhuisde hij van Faenza naar Milton Keynes en nam hij de rol van CEO én teambaas over. De timing was opvallend: Red Bull had juist een zware fase achter de rug, met wisselende resultaten en een auto die moeilijk in het juiste prestatievenster te krijgen was.
Toch veranderde dat snel na zijn komst. De upgrades die Horner nog had goedgekeurd, begonnen vruchten af te werpen, en Max Verstappen vocht zich terug in de titelstrijd – al verloor hij uiteindelijk met slechts twee punten verschil van Lando Norris.
Mekies bleef nuchter over zijn rol in dat herstel. Hij benadrukte dat zijn directe invloed “minimaal tot nul” was en dat hij vooral moest wennen aan een totaal andere omgeving. De overstap van een middenmoter naar een titelteam vroeg om een ander denkraam – en dat besefte hij vanaf dag één.
Bewust een mentale reset doen
Volgens Mekies was het cruciaal om de manier van werken bij Racing Bulls volledig los te laten. Beide teams behoren weliswaar tot dezelfde Red Bull-familie, maar de schaal en druk zijn totaal anders.
Hij vertelde dat hij bewust afstand moest nemen van zijn eerdere aanpak. Het team bij Red Bull werkte met andere processen, structuren en communicatielijnen. Die cultuur leren kennen was zijn eerste prioriteit. Daarvoor kreeg hij, naar eigen zeggen, veel steun van het team zelf.
Het belangrijkste verschil lag volgens hem in de omvang van het project. Waar Racing Bulls vooral focuste op overleven in het middenveld, draaide het bij Red Bull om continue titeldruk.
Mekies vergeleek het met zijn tijd bij Ferrari, waar hij eerder als sportdirecteur werkte: een gigantische organisatie waarin elk detail telt en fouten direct gevolgen hebben.
Onder zijn leiding legde Red Bull opnieuw de nadruk op samenwerking en openheid. Mekies vond dat zijn taak vooral was om een veilige omgeving te creëren waarin lastige technische discussies wél gevoerd konden worden.
Hij zag zijn rol niet als die van een hervormer, maar als beschermer: iemand die het team moest afschermen van ruis, zodat de ingenieurs en ontwerpers zich konden concentreren op wat ze het beste doen — de auto sneller maken.
Binnen korte tijd ontstond er volgens hem een hechte sfeer. Discussies waren soms fel, maar altijd gericht op verbetering. Mekies benadrukte dat er geen “vlammen van conflict” waren, maar een gezamenlijk “vuur om sneller te worden”. Dat, zei hij, was de grootste kracht van Red Bull in 2025.
Terwijl McLaren halverwege het seizoen stopte met de ontwikkeling van hun kampioenschapsauto, bleef Red Bull de RB21 doorontwikkelen. Dat leek riskant, omdat het tijd en budget wegnam van de nieuwe RB22 voor 2026. Toch vond Mekies die keuze noodzakelijk.
Volgens hem wilde Red Bull niet simpelweg “een nieuwe bladzijde omslaan” zonder te begrijpen waarom de RB21 niet constant presteerde. Het team moest de kern van het probleem doorgronden — van correlatie tussen data en werkelijkheid tot aerodynamische balans.
Mekies gaf toe dat dit mogelijk tijd kostte, maar noemde het “een investering in begrip”. Hij was ervan overtuigd dat deze aanpak meer zou opleveren dan blind hopen dat de 2026-auto vanzelf beter zou zijn. Voor hem ging het niet om korte winst, maar om structureel herstel van vertrouwen in het proces.
Een herboren team – en een herboren leider
Aan het einde van 2025 had Red Bull zijn vorm grotendeels teruggevonden. De auto was sneller, het team hechter, en de sfeer weer optimistisch. Mekies vond dat dit te danken was aan de groep zelf, niet aan zijn leiderschap.
Zijn aanpak was bescheiden maar doelgericht: luisteren, begrijpen, verbinden. In zijn woorden had hij niets “buitengewoons” gedaan, behalve de omstandigheden creëren waarin anderen konden uitblinken.
De overstap van Racing Bulls naar Red Bull was meer dan een promotie; het was een test van aanpassingsvermogen. En volgens Mekies was dat precies wat de organisatie nodig had: geen revolutie, maar een reset.
Hoewel Christian Horner’s vertrek een schokgolf veroorzaakte, liet 2025 zien dat Red Bull verder kan zonder zijn langjarige leider. Onder Mekies werd niet alles anders — maar wel bewuster.
Het team leerde opnieuw kijken naar wat echt telt: samenwerking, technische helderheid en vertrouwen in de mensen achter de schermen. Of dat in 2026 opnieuw genoeg zal zijn om McLaren te verslaan, weet niemand.
Wat wel vaststaat: de “complete reset” heeft Red Bull niet verzwakt, maar verfijnd. En Laurent Mekies heeft zich bewezen als de stille kracht die het team door zijn grootste overgang in twintig jaar loodste.
