Het vertrek van Christian Horner begin juli betekende een historisch moment voor Red Bull Racing. Voor het eerst in twintig jaar leidt iemand anders het team: Laurent Mekies, overgekomen van zusterteam Racing Bulls.
Toch heeft de breuk met Horner geen einde gemaakt aan een van de belangrijkste deals van de afgelopen jaren: de samenwerking tussen Red Bull Powertrains en Ford.
Horner was cruciaal in het tot stand komen van het partnerschap met Ford. Nadat een mogelijke deal met Porsche in 2022 op het laatste moment afketste – mede door Horner’s veto – kwamen er al snel gesprekken met de Amerikaanse autofabrikant.
Vertegenwoordigers van Ford benaderden Horner direct toen duidelijk werd dat Porsche niet zou tekenen.
Het resultaat: een langlopend technisch partnerschap waarbij Ford meewerkt aan de ontwikkeling van de nieuwe krachtbron voor de 2026-auto van Red Bull. Daarmee keert het merk voor het eerst sinds 2004 officieel terug als motorpartner in de Formule 1.
Kritiek op de samenwerking
Niet iedereen zag de Ford-deal als een vanzelfsprekende match. Voormalig Alpine- en Aston Martin-teambaas Otmar Szafnauer waarschuwde dat Ford’s conventionele besluitvormingsprocessen mogelijk zouden botsen met de snelle, competitieve aanpak van een F1-team.
Volgens hem zou dat op termijn kunnen leiden tot spanningen over de koers van het project. Na Horner’s vertrek, waarbij Red Bull geen officiële reden gaf, bestond de vraag of de relatie met Ford stand zou houden. Maar volgens F1-journalist Joe Saward is dat niet aan de orde:
“Het bedrijf is meer en meer enthousiast over hun F1-inzet, ondanks de commotie rond Horner’s vertrek,” schrijft Saward in zijn Green Notebook.
Ford-voorzitter Bill Ford bezocht zelfs Milton Keynes kort na de ontslagronde om de voortgang van het project met eigen ogen te zien. Het motorprogramma, dat in 2026 moet debuteren, ligt volgens insiders nog steeds op schema.
Naast de bevestiging van Ford’s betrokkenheid meldde Saward ook dat twee andere autofabrikanten hun interesse in de Formule 1 onderzoeken: Hyundai en Toyota.
Toyota reed tussen 2002 en 2009 in de koningsklasse, maar trok zich terug door de wereldwijde financiële crisis. De fabriek in Keulen bleef echter actief, en sinds 2024 heeft Toyota een technische alliantie met Haas. Die samenwerking geeft het merk zelfs inspraak in de toekomstige coureurskeuze van het Amerikaanse team en toegang tot betere testfaciliteiten.
Hyundai heeft nog geen F1-historie, maar beschikt over een sterke motorsportafdeling onder leiding van Cyril Abiteboul, de oud-teambaas van Renault. Saward ziet hem als een logische kandidaat om een nieuw team te leiden, gezien zijn ervaring met de politieke en strategische kanten van de sport.
Horner’s volgende stap
Met zijn exit bij Red Bull komt Horner binnenkort vrij op de markt. Saward sluit niet uit dat hij partners zoekt voor een nieuw project, mogelijk zelfs met een van de geïnteresseerde fabrikanten.
Als Hyundai of Toyota daadwerkelijk instappen, zou Horner’s ervaring en connecties hem tot een aantrekkelijke aanwinst maken.
| Jaar | Motorleverancier | Belangrijkste resultaten |
|---|---|---|
| 2005-2006 | Cosworth & Ferrari | Middenveld |
| 2007-2015 | Renault | 4 constructeurstitels |
| 2016-2018 | Renault (rebrand TAG Heuer) | Regelmatig podiums |
| 2019-2025 | Honda / Red Bull Powertrains | 6 rijderstitels |
| 2026 | Red Bull Powertrains – Ford | Eerste in-house motor |
Met Ford stevig aan boord, Hyundai en Toyota als mogelijke nieuwkomers en Horner op zoek naar zijn volgende avontuur, lijkt de Formule 1 op weg naar een nieuwe fase waarin fabrikantenstrijd en teambestuur net zo veel headlines zullen pakken als het spektakel op de baan.