Na twintig jaar aan het roer van Red Bull Racing vertrekt Christian Horner niet met lege handen. Integendeel: zijn ontslag lijkt uit te draaien op een van de duurste afrekeningen in de recente Formule 1-geschiedenis.
De timing was op z’n zachtst gezegd opvallend. Midden in een stroef seizoen, na interne spanningen en maanden van geruchten, moest Horner plots het veld ruimen. Maar achter de schermen speelde ook nog iets anders: een doorlopend contract met miljoenen aan waarde.
En nu blijkt dat Red Bull daarvoor diep in de buidel moet tasten. Christian Horner had nog meer dan vijf jaar te gaan op zijn contract toen hij begin juli werd ontslagen. Volgens de laatste schattingen kan zijn vertrek Red Bull tot £60 miljoen kosten.
Daarmee gaat het niet alleen om looncompensatie, maar ook om opgebouwde bonussen en aanvullende inkomsten.
“De beslissing kwam als een schok voor mij, zei Horner tijdens zijn afscheidstoespraak. Ik heb de afgelopen 12 uur gereflecteerd en wil iedereen bedanken die in de afgelopen twintig jaar met mij heeft gewerkt.”
Volgens financiële rapporten verdiende de best betaalde directeur bij Red Bull Technology in 2023 ruim £8,9 miljoen – vermoedelijk Horner. Met een verwachte stijging na Verstappens vierde titel, ligt een vergoeding van meer dan £50 miljoen voor de hand.
Buiten de budgetlimiet, maar niet zonder discussie
Horner’s beloning viel buiten de F1-budgetlimiet, dankzij een uitzondering voor de drie best betaalde medewerkers. Toch is het onduidelijk of dat ook geldt voor zijn ontslagvergoeding. Want Termination Benefits zijn alleen expliciet uitgesloten in de rapportagejaren 2021 en 2022.
Met een cost cap van $140,4 miljoen (£104 miljoen) voor 2025 – oplopend naar £159 miljoen in 2026 – is het de vraag of Red Bull ruimte heeft om dergelijke uitgaven structureel te verantwoorden. Zeker nu de FIA steeds strikter toekijkt op de interpretatie van het reglement.
Een groot deel van Horner’s lot lijkt te zijn bezegeld door een interne machtsverschuiving. De Thaise mede-eigenaar Chalerm Yoovidhya, jarenlang een trouwe bondgenoot van Horner, zou zijn steun in de laatste maanden hebben ingetrokken. Daarmee verdween het politieke schild dat Horner zolang had beschermd.
Tegelijkertijd verandert ook het aandeelhouderschap. Nieuwe documenten tonen aan dat twee procent van het Red Bull-aandeel is overgeheveld naar Fides Trustees SA, wat duidt op een verschuiving in controle – en wellicht in prioriteiten.
De combinatie van deze factoren maakte Horner kwetsbaar, vooral in een seizoen waarin Red Bull niet meer ongenaakbaar is. De dominantie van 2023 – met 21 zeges uit 22 races – voelt inmiddels als een verre herinnering.
Mogelijke terugkeer op de grid
Hoewel Horner afscheid neemt van Red Bull, is zijn verhaal in de Formule 1 nog lang niet voorbij. Ferrari zou al eerder aan zijn mouw hebben getrokken en ook Alpine wordt genoemd als potentiële bestemming. Zelfs Aston Martin, waar recent Adrian Newey is binnengehaald, zou een optie zijn.
“Mijn hart en ziel liggen bij Red Bull,” zei Horner eerder dit jaar nog. Maar met het vertrek van vertrouwelingen, interne wrijving en veranderende machtsverhoudingen lijkt die band nu definitief verbroken.
Ook zijn commerciële waarde blijft relevant. Horner speelde een belangrijke rol in deals met onder meer Visa en Cash App – merken die inmiddels zichtbaar zijn op de auto’s van zusterteam Racing Bulls. Een eigenschap waar andere teams ongetwijfeld van willen profiteren.
De exacte reden voor Horner’s ontslag blijft onduidelijk. Zijn rol in eerdere controverses, gecombineerd met teruglopende prestaties én interne spanningen met het kamp Verstappen, zullen ongetwijfeld hebben meegewogen. Maar wat vooral blijft hangen, is het prijskaartje.
In een sport waar elke tiende telt en elke euro nauwkeurig wordt afgewogen, betaalt Red Bull nu miljoenen voor een man die niet langer in de garage staat. Een man die 124 GP-overwinningen, zes constructeurstitels en acht wereldtitels leidde – en die nu met een koffer vol miljoenen de paddock verlaat.
