Charles Leclerc ziet zijn vertrouwde rijstijl onder druk staan door de nieuwe generatie Formule 1-auto’s, terwijl diezelfde veranderingen Lewis Hamilton juist in de kaart spelen. Binnen Ferrari ontstaat daardoor een verschuiving die direct zichtbaar wordt op de baan.
De strijd binnen het team wordt scherper, precies op het moment dat de regels ingrijpend zijn veranderd. De auto’s van 2026 wijken sterk af van die van het jaar ervoor. Ze zijn smaller, korter en lichter, en hebben aanzienlijk minder downforce.
Dat zorgt voor een compleet andere balans. De auto’s voelen puntiger aan en reageren sneller in bochten. Die eigenschappen sluiten beter aan bij Hamilton, terwijl Leclerc zich moet aanpassen.
Ferrari-teambaas Fred Vasseur legt uit dat deze overgang groter is dan in andere jaren en dat dat “meer aanpassing en veranderingen” vraagt van coureurs. Hij ziet dat Leclerc die stap zet, want volgens hem “is hij ermee bezig”, ook al geeft hij toe dat de auto “niet echt goed past bij zijn rijstijl”.
Toch heeft Vasseur vertrouwen, omdat Leclerc volgens hem “de situatie met de auto goed begrijpt” en “scherp genoeg is om zich aan te passen”. Ondanks de huidige uitdaging blijft Leclerc een constante factor binnen Ferrari.
In zes van zijn zeven seizoenen bij het team eindigde hij hoger dan zijn teamgenoot. Alleen in 2021 moest hij Carlos Sainz voor zich laten. Dat onderstreept zijn positie als vaste referentie binnen het team. Ook in 2026 lijkt het opnieuw spannend te worden.
Tijdens de Grand Prix van China wist Hamilton zijn eerste Ferrari-podium te behalen. In de slotfase had hij bovendien een sterker tempo dan Leclerc. Dat verschil legt bloot hoe de nieuwe auto de onderlinge verhoudingen beïnvloedt.
Leclerc miste het podium, terwijl Hamilton juist doorbrak.
Interne strijd blijft toegestaan
Tijdens die race in China liet Ferrari beide coureurs vrij racen om de laatste podiumplek. Dat was een bewuste keuze van het team. Vasseur spreekt zijn waardering uit en noemt het “groot respect voor allebei”, omdat ze zich professioneel opstelden.
Hij vindt het logisch dat ze mochten racen en stelt dat “het in deze situatie zinvol is om ze te laten racen”. Tegelijk erkent hij het risico, want hij weet dat hij er “een half uur later compleet dom uit kan zien” als het misgaat.
Toch kiest hij bewust voor deze aanpak, omdat hij gelooft dat dit “de beste manier is om een team op te bouwen”. Volgens hem helpt onderlinge competitie om beter te worden, omdat “dit soort relaties nodig zijn binnen het team om te verbeteren”.
Ferrari kiest er dus voor om geen vaste teamorders op te leggen zolang het gevecht netjes blijft. Vasseur geeft aan dat hij de posities niet wil vastzetten. Hij merkt zelfs op dat de coureurs het duel waarderen, omdat ze via de radio aangaven dat ze “er plezier in hadden”.
Dat bevestigt voor hem dat deze aanpak werkt. Door ruimte te geven aan interne strijd probeert Ferrari het maximale uit beide coureurs te halen.
Tegelijkertijd blijft de uitdaging voor Leclerc bestaan: hij moet blijven zoeken naar een rijstijl die past bij een auto die volgens zijn eigen teambaas “niet echt goed aansluit” op wat hij gewend is.
