Ferrari staat aan de vooravond van de laatste tien Grands Prix van 2025 met een groot vraagteken boven de SF-25. Ondanks maanden van updates en verbeteringen blijft de auto instabiel, vooral in zware remzones.
Nu wijst nieuwe data erop dat de oorzaak niet enkel achterin ligt, maar mogelijk aan de voorkant van de auto. De zomerstop gaf Ferrari tijd om op adem te komen na een loodzware seizoenshelft.
De verplichte FIA-shutdown bood coureurs, ingenieurs en strategen twee weken om te analyseren en opnieuw te focussen. De doelstelling voor de resterende tien races werd helder: tweede blijven in het constructeurskampioenschap, en eindelijk een eerste zege in 2025 veroveren.
De kloof met McLaren is immens: 399 punten scheiden de teams. Mercedes ligt slechts 20 punten achter, waardoor de druk gigantisch is. Het verdedigen van die tweede plek voelt als een kampioenschap op zichzelf.
Tijdens de eerste seizoenshelft probeerde Ferrari de SF-25 te verbeteren met een nieuwe vloer in Oostenrijk en een herzien achterwielophanging. Die ingrepen losten enkele problemen op, maar niet de kern van de instabiliteit.
Met de ontwikkeling nu bevroren moet het team roeien met de riemen die het heeft. Een geplande update aan de vloer werd zelfs volledig geschrapt. Dat betekent dat de resterende prestaties vooral uit set-ups, strategie en rijstijl moeten komen.
Vasseur erkent tekortkomingen
Teambaas Fred Vasseur legde in een interview met Duitse media de pijnpunten bloot. Hij wees op Ferrari’s kwetsbaarheid in bandbeheer en de nadelige gevolgen van diskwalificaties in China.
Daarbij moest het team voortdurend rekening houden met de rijhoogte, een element dat in moderne Formule 1 auto’s extreem gevoelig is.
“Zelfs één millimeter verschil kan de startpositie volledig veranderen,” aldus Vasseur.
Het noodgedwongen overlaten van marge in de rijhoogte betekent dat Ferrari minder aandacht kon besteden aan andere cruciale zaken, zoals bandenopwarming of de voorbereiding van kwalificatierondes.
Ferrari wilde met de SF-25 vooral voorspelbaarheid en stabiliteit creëren. In 2023 waren op Monza de eerste tekenen van vooruitgang zichtbaar, maar anno 2025 blijft de auto een puzzel.
Aerodynamische stabiliteit is nog altijd onvoldoende, zeker bij hard remmen en hoge bochtsnelheden. Charles Leclerc past zich beter aan, vaak door puur talent en improvisatie. Lewis Hamilton daarentegen verlangt een constant gevoel in de auto.
Zijn feedback leverde weinig verandering op, omdat bepaalde technische keuzes bij Ferrari als onaantastbaar gelden. Dat leidt tot frustratie: Hamilton mist vertrouwen in de auto op de limiet.
Voorzijde mogelijk oorzaak
Uit recente data blijkt dat het probleem niet enkel aan de achterkant schuilt. Instabiliteit onder hard remmen kan veroorzaakt worden door aerodynamische onrust aan de voorkant. Dit maakt de neus licht, vermindert grip en tast het vertrouwen van de coureurs aan.
Dat kan zelfs een verband hebben met vermeende stuurproblemen op hoge snelheid. Hoewel Ferrari’s stuursysteem nooit berucht was om gebreken, duidt de analyse erop dat de voorkant cruciaal kan zijn in de onvoorspelbare handling.
Voor de resterende tien races voorspelt Ferrari geen consistente opwaartse lijn. Resultaten zullen afhangen van circuitkarakteristieken en weersomstandigheden.
Bepaalde circuits, waar lage rijhoogte mogelijk is, zouden de auto beter kunnen laten presteren. Andere banen zullen juist de zwakke plekken blootleggen.
Het gevolg: een seizoen dat voelt als een loterij. Elke race kan variëren van teleurstelling tot onverwacht succes. Alleen waar alles perfect samenvalt, kan Ferrari misschien alsnog die ene zege pakken die de SF-25 nog mist.
