Fernando Alonso baalde zichtbaar na opnieuw een teleurstellend weekend in de Formule 1. De tweevoudig wereldkampioen lag in de Italiaanse Grand Prix op koers voor punten, maar moest zijn auto vroegtijdig parkeren.
Het betekende alweer zijn vierde uitvalbeurt van het seizoen en een nieuwe mokerslag in een reeks frustrerende races. Alonso startte de race met uitzicht op een top-acht klassering.
Via de pitstopfase wist hij voor Sauber-coureur Gabriel Bortoleto te komen, mede door een iets trager bandenwissel bij zijn concurrent. Daarmee lag de Spanjaard virtueel zevende, met zes punten binnen handbereik. Toch hield het verhaal daar abrupt op.
In de Ascari-chicane liep het fout. Alonso kwam iets wijd uit, raakte de kerbstone en zag vervolgens zijn ophanging bezwijken. Hoewel hij de auto nog terug naar de pits wist te brengen, zat er niets anders op dan de race te staken.
Voor de ervaren coureur voelde het als een herhaling van zetten. De uitvalbeurt in Monza betekende dat Alonso voorlopig achter teamgenoot Lance Stroll blijft staan in het kampioenschap.
Dat contrast wringt, zeker omdat Alonso in de kwalificaties al 28 weekenden op rij sneller was dan Stroll. Toch hebben technische problemen en pure pech hem meermaals de das omgedaan.
Na afloop somde Alonso zelf de balans op. Hij wees op de reeks gemiste kansen die hem volgens eigen zeggen minstens twintig punten hebben gekost. Het voorbeeld in Italië was slechts de laatste in de rij.
“Ja, het lijkt erop dat de ophanging het begaf en we moesten de auto uit de race halen. We lagen zevende, ik denk niet dat veel auto’s ons nog hadden ingehaald, we waren net zo snel of sneller dan hen. Dus ja, zes punten hier. Acht in Monaco toen we zesde lagen en de motor kapotging. Vandaag, toen we zevende lagen, begaf de ophanging het. Zo neemt de pech ons tientallen punten af.”
Voor Alonso was de frustratie groot. Hij benadrukte dat het team zelf het weekend goed had uitgevoerd. Zowel de start als de pitstops leverden posities op, maar externe factoren gooiden opnieuw roet in het eten.
Geen fout van de coureur
Hoewel het incident in Ascari eruitzag alsof Alonso een fout maakte, wees hij die lezing resoluut van de hand. Volgens de Spanjaard trof hem geen blaam. Het probleem zat niet in zijn rijstijl, maar in de omstandigheden en de technische zwakte van de auto.
“Het is een kerb die we het hele weekend raakten en die we ook tijdens de race bleven raken. Iedereen blijft die kerb pakken. Dus nee, het was geen fout. Het is gewoon iets wat iedereen doet.”
De woorden onderstreepten dat Alonso zich niet liet wegzetten als coureur die zelf het probleem veroorzaakte. Voor hem was het een kwestie van pure pech, gekoppeld aan een auto die de klappen simpelweg niet verdroeg.
De verwijzing naar Monaco lag voor de hand. Daar lag Alonso eerder dit seizoen eveneens op koers voor een sterke klassering, tot de motor het begaf. Hij reed toen op de zesde plek, goed voor acht punten.
Ook toen moest hij met lege handen naar huis. In Monza herhaalde zich hetzelfde scenario. Een technisch defect maakte een sterke kwalificatie en een degelijk eerste half uur in de race waardeloos.
Volgens Alonso had hij ditmaal zelfs uitzicht op de zevende plek, wat uiteindelijk waarschijnlijk de achtste plaats zou zijn geworden door het tempo van Alex Albon. Maar ook die punten verdwenen uit beeld.
Voor de coureur die al jaren bekendstaat om zijn constante prestaties, was het opnieuw een bittere pil. Hij liet doorschemeren dat het seizoen tot nu toe te vaak door externe factoren wordt bepaald.
Geen ambities, wel strijdlust
Ondanks de teleurstellingen benadrukte Alonso dat hij zijn rol binnen Aston Martin serieus blijft oppakken. Het team heeft dit seizoen geen realistische aspiraties op individuele successen. De focus ligt volledig op het constructeurkampioenschap en het zo hoog mogelijk eindigen als collectief.
“We hebben dit jaar geen andere ambities dan vechten voor het constructeurskampioenschap en het team helpen zo hoog mogelijk te eindigen. Maar op verdienste zouden we zo’n twintig punten meer moeten hebben dan we nu hebben. Soms door eigen fouten, andere keren door pech. Aan het einde van het jaar eindigen we waar we moeten eindigen.”
Hij keek terug op Monza met gemengde gevoelens. De kwalificatie noemde hij spectaculair en de eerste dertig ronden van de race bijzonder sterk. Alleen de uitvalbeurt verpestte het eindresultaat.
“We proberen elk weekend ons werk perfect uit te voeren, zoals we dit weekend ook hebben gedaan. Van daaruit wachten we gewoon op de volgende race.”
De woorden waren nuchter, maar achter de kalme toon schuilde duidelijk frustratie. Alonso zag in Monza opnieuw punten vervliegen, precies zoals eerder in het seizoen gebeurde. Voor een coureur van zijn ervaring en niveau is dat een verhaal dat pijn blijft doen.
