Aston Martin heeft eindelijk een race uitgereden, maar dat moment legt vooral bloot hoe diep de problemen zitten. Wat een doorbraak lijkt, voelt tegelijk als het begin van een veel grotere uitdaging.
Na maanden van technische chaos is er vooruitgang zichtbaar, maar de kloof met de rest van de grid blijkt pijnlijk groot. De Japanse Grand Prix was voor Aston Martin een zeldzaam moment van opluchting.
Voor het eerst dit seizoen wist het team een volledige raceafstand te halen, iets wat eerder zelfs onzeker leek. Een maand eerder werd nog serieus betwijfeld of de auto überhaupt meer dan vijftien ronden zou kunnen rijden.
In Suzuka werden dat er uiteindelijk 53, een enorme stap vooruit in betrouwbaarheid. Die vooruitgang kwam niet uit het niets. In de eerste races van het seizoen kampte het team met extreme vibraties, die zo ernstig waren dat ze schade konden veroorzaken aan zowel de auto als de coureurs.
Voorafgaand aan de seizoensstart gaf technisch kopstuk Adrian Newey al aan dat het onwaarschijnlijk was dat beide auto’s een Grand Prix zouden uitrijden. Die zorgen bleken terecht, want in zowel de openingsrace als in China viel het team uit.
Het vibratieprobleem bleek complex en lastig op te lossen. De powerunit was gehomologeerd, wat betekent dat structurele aanpassingen aan de motor niet waren toegestaan.
Daarnaast wisten Aston Martin en motorleverancier Honda simpelweg niet wat de exacte oorzaak was. Beide partijen wezen naar elkaar, terwijl een oplossing uitbleef. Normaal gesproken worden zulke problemen al in de ontwikkelingsfase ontdekt.
Maar door een combinatie van factoren ging het hier mis. Honda begon laat met de ontwikkeling van de powerunit, terwijl Newey in 2025 grote wijzigingen eiste aan het chassis.
Daardoor werd de ontwikkeling versneld en bleef er geen tijd over om motor en chassis samen uitgebreid te testen. Het gevolg was een auto die in feite onbestuurbaar bleek zodra hij de baan op ging.
In de eerste races werd een deel van het probleem aangepakt door aanpassingen aan de batterijbehuizing. Daardoor verdwenen de uitvalbeurten als gevolg van batterijstoringen. Maar dat loste niet het fysieke probleem voor de coureurs op.
De vibraties bleven aanwezig en maakten het lastig om langere stints te rijden. In Japan leek daar verandering in te komen. Honda testte nieuwe onderdelen die de trillingen via het stuur moesten verminderen. Tijdens de vrije trainingen voelde Fernando Alonso dat verschil direct.
“Eerlijk gezegd voelde ik me gisteren, dus op vrijdag, volledig normaal met bijna geen vibraties. Dat was heel positief, maar vandaag voelde ik weer dezelfde vibraties als daarvoor.”
De terugkeer van de vibraties tijdens de kwalificatie zorgde voor verwarring.
“Het is een beetje moeilijk te begrijpen. Ik moet alle veranderingen van gisteravond bekijken, maar het lijkt een beetje toeval.”
Volgens Honda en Aston Martin was het echter geen toeval. Er waren daadwerkelijk nieuwe onderdelen getest die effect hadden. Honda-ingenieur Shintaro Orihara bevestigde dat er “een nieuw onderdeel werd getest om vibraties bij de coureur te verminderen”.
Ook teambaas Mike Krack gaf aan dat er vooruitgang zichtbaar was.
“We hebben verschillende maatregelen toegepast en wat we hebben getest liet een kleine verbetering zien, maar het onderdeel is niet gebruikt in de race.”
Die keuze had alles te maken met betrouwbaarheid.
“Er zit altijd risico in nieuwe onderdelen. Met het oog op betrouwbaarheid hebben we besloten ze niet te gebruiken in de race, maar we hebben wel veelbelovende signalen gezien.”
Door het wegvallen van de volgende twee races, veroorzaakt door de oorlog in Iran, krijgt Aston Martin vier weken extra tijd om deze oplossing verder te ontwikkelen. Die pauze komt op een cruciaal moment.
Het team kan nu werken aan het betrouwbaar maken van de nieuwe onderdelen, zodat ze een volledige race aankunnen. Krack is voorzichtig optimistisch en verwacht dat het probleem tegen Miami grotendeels verdwenen is.
“Ik geloof sterk dat we in Miami vooruitgang hebben geboekt en dat we hier niet meer over hoeven te praten.”
Maar zelfs als dat lukt, is het slechts één stap in een veel groter geheel. Het echte probleem ligt niet alleen bij betrouwbaarheid, maar bij pure snelheid. Aston Martin is momenteel simpelweg niet competitief.
De prestaties in de eerste drie raceweekenden tonen dat pijnlijk aan. Ondanks een nieuw chassis en de komst van Newey is het team nauwelijks beter dan nieuwkomer Cadillac. Volgens Lance Stroll rijden ze zelfs hun eigen interne competitie.
“Niet geweldig, maar ik had een leuke race met Fernando in ons eigen kleine kampioenschap, ons eigen Aston Martin-kampioenschap. We vochten voor de laatste plekken, maar Suzuka is altijd een mooie baan.”
Die uitspraak zegt alles over de huidige situatie. Het team vecht niet om punten, maar om niet laatste te worden. De cijfers uit Suzuka laten weinig ruimte voor interpretatie. Aston Martin kwalificeerde zich als 21e en 22e.
Alonso was de snelste van het team met een ronde van 1:32.646, maar dat was meer dan drie tienden langzamer dan de langzaamste Cadillac, gereden door Valtteri Bottas. Ten opzichte van polesitter Andrea Kimi Antonelli was het verschil bijna vier seconden.
Stroll zat daar zelfs nog boven. In de race werd het verschil nog duidelijker. Alonso eindigde ruim twee minuten achter Antonelli. Gemiddeld verloor hij 2,2 seconden per ronde.
Zelfs een plek in de top tien was ver buiten bereik, met een achterstand van 70 seconden op Esteban Ocon. Om slechts twee posities te winnen, had Alonso meer dan een seconde per ronde sneller moeten zijn gedurende de hele race.
Fundamentele problemen in de auto
De oorzaak ligt niet alleen bij de motor. De auto zelf heeft duidelijke tekortkomingen. Hij is te zwaar en presteert slecht in snelle bochten, wat wijst op aerodynamische problemen. Dat zijn fundamentele issues die niet eenvoudig op te lossen zijn.
Tijdens de wintertests in Bahrein kwamen daar ook nog oververhittingsproblemen bij, waardoor noodoplossingen nodig waren om de koeling te verbeteren. De verwachtingen rond het ontwerp van Newey waren hoog, maar de realiteit is dat dit geen meesterwerk is geworden.
Dat betekent niet dat het nooit goed komt, maar wel dat er tijd nodig is. Volgens Mike Krack is het duidelijk dat kleine updates niet genoeg zijn.
“We moeten grote stappen zetten. Geen kleine zoals bij betrouwbaarheid. We hebben een berg te beklimmen. We zijn niet goed in snelle bochten en we zitten niet op het minimumgewicht.”
Hij benadrukt dat meerdere problemen tegelijk opgelost moeten worden, inclusief de achterstand bij Honda. De komende weken worden daarom cruciaal. De verwachting is dat Miami een eerste echte stap vooruit laat zien.
Naast technische problemen speelt er ook organisatorische onrust. Aston Martin heeft de afgelopen jaren veel veranderingen doorgemaakt. Het team bouwde een nieuwe fabriek, ontwikkelde een eigen windtunnel en simulator en begon zelf versnellingsbakken te produceren.
Tegelijk wisselde het management regelmatig, wat zorgt voor een gebrek aan continuïteit. Stabiliteit is essentieel in de Formule 1, en juist dat ontbreekt hier. In dat kader wordt de naam van Jonathan Wheatley genoemd.
Hij verliet Audi na korte tijd, mogelijk vanwege persoonlijke omstandigheden. Er gaan geruchten dat hij naar Aston Martin zou kunnen komen om de rol van teambaas over te nemen. Dat zou Adrian Newey de ruimte geven om zich volledig te richten op techniek.
Voorlopig ontkent het team die plannen. Lawrence Stroll benadrukte dat Newey een centrale rol blijft spelen binnen het team en dat er bewust is gekozen voor een andere structuur zonder traditionele teambaas.
