Een veelbelovende kwalificatie veranderde in een complete mislukking toen McLaren-coureurs Oscar Piastri en Lando Norris niet eens konden starten in China. Achter dat opvallende weekend schuilt een dieper probleem: de auto zelf werkt niet zoals bedoeld.
Wat begon als een technisch experiment met de MCL40 groeit uit tot een structureel nadeel. Vooral de keuze voor een kortere wielbasis en een aangepaste vloer zet druk op de prestaties van beide coureurs.
McLaren begon het seizoen 2026 al met een achterstand, maar de Chinese Grand Prix maakte de situatie pijnlijk duidelijk. Zowel Oscar Piastri als Lando Norris konden de race niet starten door afzonderlijke problemen met hun Mercedes-motor.
Dat zorgde ervoor dat een weekend dat nog kansen bood in de kwalificatie volledig instortte op zondag. Tegelijkertijd werden onderliggende zwaktes van de auto zichtbaar.
Het team uit Woking staat momenteel derde in het kampioenschap, maar het verschil met Mercedes is enorm. Met slechts 18 punten staat McLaren al 80 punten achter. Die achterstand komt niet alleen door China.
Ook een crash van Piastri vóór de seizoensopener in Australië speelde een rol in de tegenvallende start. Op papier leek McLaren nog competitief in Shanghai. Piastri kwalificeerde zich als vijfde, vlak voor Norris op de zesde plaats.
Toch zat er een duidelijke marge tussen McLaren en de top. Piastri stond 0,486 seconde achter op polesitter Andrea Kimi Antonelli. Dat verschil was in Australië zelfs nog groter, toen hij 0,862 seconde tekortkwam voor pole position.
De trend is dus duidelijk zichtbaar. Ook Norris zat er in de sprintkwalificatie naast. Hij werd derde, maar gaf 0,621 seconde toe op George Russell. De kern van het probleem ligt bij het ontwerp van de MCL40. McLaren koos voor een kortere wielbasis, wat direct invloed heeft op de prestaties.
Door die keuze heeft de auto een kleinere vloer. Die kleinere vloer genereert minder downforce, wat essentieel is voor grip en snelheid. Het idee achter deze aanpak was flexibiliteit.
Met een kleinere vloer kan het team ballast beter verdelen en zo het balansbereik van de auto vergroten. In de praktijk pakt dat anders uit. De auto mist stabiliteit, vooral aan de achterkant, en dat maakt het rijden lastiger voor de coureurs.
Minder grip en lagere snelheid in bochten
De gevolgen van het ontwerp worden vooral zichtbaar in de bochten. De MCL40 heeft minder achtergrip, wat het vertrouwen van de coureurs beïnvloedt. Data van het Shanghai International Circuit laat zien dat McLaren snelheid verliest in medium- tot snelle bochten.
Dat zijn juist de secties waar rondetijd wordt gewonnen of verloren. Mercedes-coureurs George Russell en Andrea Kimi Antonelli konden in dezelfde bochten meer snelheid meenemen. Hun auto biedt een stabieler platform.
Dat verschil wordt nog groter doordat Mercedes beter energie kan terugwinnen in de bochten. Daardoor houden ze ook op rechte stukken een voordeel. Naast downforce speelt ook aerodynamische efficiëntie een grote rol.
De McLaren mist op dat vlak duidelijk ten opzichte van de Mercedes W17. Dat betekent dat de auto minder efficiënt omgaat met energie. Het team kan minder goed energie terugwinnen en inzetten. Die beperking werkt door over een hele ronde.
Niet alleen topsnelheid, maar ook acceleratie en stabiliteit worden beïnvloed. Volgens analyses is de MCL40 nog onderontwikkeld binnen de nieuwe regels van 2026. Dat maakt het lastig om direct te concurreren met de topteams.
De problemen hangen samen met de grote reglementswijzigingen voor 2026. McLaren heeft gekozen voor een volledig nieuw ontwerp. Teambaas Andrea Stella benadrukte dat vrijwel alles anders is dan bij eerdere auto’s.
De voorkant, vleugels en vloer zijn compleet opnieuw ontwikkeld. Hij gaf aan dat er nauwelijks overlap is met eerdere concepten. Dat maakt het moeilijker om snel te optimaliseren. Het gevolg is dat McLaren nog in een leerfase zit, terwijl concurrenten zoals Mercedes al verder zijn.
Analyse van GPS-data uit China laat duidelijk zien waar McLaren tekortkomt. De auto verliest vooral tijd in de eerste bochten van het circuit. Daar dragen Russell en Antonelli duidelijk meer snelheid doorheen.
Dat verschil is niet klein, maar structureel over meerdere ronden. De MCL40 kan die snelheid simpelweg niet evenaren door gebrek aan grip en stabiliteit. Dat probleem blijft zichtbaar in elke stint.
Het maakt ook duidelijk dat het niet alleen om één zwakke sector gaat, maar om een bredere beperking van de auto. Het team staat voor een duidelijke opdracht. Zonder snelle updates wordt het moeilijk om aansluiting te vinden bij Mercedes en Ferrari.
Er zijn aanpassingen nodig aan het chassis en de aerodynamica om de balans en grip te verbeteren. Dat vraagt tijd en ontwikkeling. Pas als die verbeteringen werken, kunnen Piastri en Norris weer meedoen om podiumplaatsen.
Overwinningen lijken voorlopig nog verder weg. De huidige auto is simpelweg niet sterk genoeg om op de meeste circuits te concurreren met Mercedes. Er is nog een klein lichtpunt. De eigenschappen van de MCL40 zouden beter kunnen werken op circuits zoals Monaco.
Daar speelt topsnelheid een kleinere rol en draait alles om bochtenwerk en balans. Dat kan McLaren mogelijk helpen. Maar dat verandert niets aan het grotere plaatje. Op de meeste circuits blijft het team tekortkomen.
