Een simpel idee van een tv-producer in 1997 groeide uit tot een van de meest herkenbare momenten van elk Formule 1-weekend. Wat begon als een experiment bij ITV, is nu bijna 30 jaar later een vaste prik voor miljoenen fans wereldwijd.
Toen Martin Brundle in 1997 begon als analist bij ITV, stond hij nog aan het begin van zijn tweede carrière. Zijn actieve tijd als coureur eindigde in 1996, na 158 races in de Formule 1. Hij moest dus opnieuw zijn plek vinden, dit keer achter de microfoon in plaats van in de auto.
Tijdens een raceweekend kwamen de producers met een opvallend simpel voorstel. Ze vroegen hem om vóór de start over de grid te lopen en gewoon te vertellen wat hij zag. Geen script, geen vaste vragen, alleen observaties en spontane gesprekken. Brundle stemde in en besloot het een kans te geven.
Die eerste grid walk vond plaats tijdens de Britse Grand Prix op Silverstone. Het moment voelde niet groots of historisch, maar eerder als iets kleins en experimenteels. Toch bleek het achteraf het begin van een compleet nieuw tv-format.
Zijn eerste gesprek was met Rubens Barrichello, een oud-teamgenoot uit 1996. Omdat ze elkaar al kenden, verliep dat gesprek soepel. Dat gaf Brundle meteen vertrouwen om door te gaan.
Wat de grid walks zo anders maakte, was het gebrek aan structuur. Er was geen draaiboek, geen vaste volgorde en geen garantie op succes. Juist die spontaniteit zorgde ervoor dat kijkers het gevoel kregen echt “erbij” te zijn.
In de eerste jaren gebeurde er iets opvallends. Coureurs begonnen Brundle zelfs aan te spreken als hij hen oversloeg. Ze wilden onderdeel zijn van het moment, omdat ze merkten hoe zichtbaar en populair het segment werd. Dat zegt veel over hoe snel het concept aansloeg.
Tegelijkertijd gaf de grid walk iets wat televisie toen nog nauwelijks had. Onboardbeelden en uitgebreide data waren beperkt beschikbaar. Door de camera over Brundle’s schouder te plaatsen, kregen kijkers een uniek perspectief, bijna alsof ze zelf op de grid stonden.
Daarnaast gebruikte Brundle zijn ervaring als voormalig coureur. Hij wist precies waar hij moest kijken en welke details interessant waren. Dat gaf de gesprekken meer diepgang en maakte het verschil met standaard interviews.
De combinatie van insiderkennis, chaos en live-energie zorgde ervoor dat de grid walk al snel een vast onderdeel werd van de uitzending.
De rol van techniek en veranderingen op de grid
De manier waarop de grid eruitziet, speelde ook een rol in het ontstaan van het format. In de beginjaren reden auto’s nog zelf naar hun startplek. Dat zorgde voor beweging en soms zelfs gevaarlijke situaties.
Een bekend voorbeeld is Niki Lauda, die zijn motor uitzette en doorrolde naar de grid. Dat werd als riskant gezien en leidde uiteindelijk tot veranderingen. Tegenwoordig worden auto’s naar hun plek geduwd, wat de omgeving overzichtelijker maakt.
Brundle gebruikte die overgang om kijkers uit te leggen hoe het voelt om in een F1-auto te zitten. Hij beschreef het perspectief als liggend in een bad, kijkend over de kranen heen. Dat soort beelden hielp fans om de sport beter te begrijpen.
Ook de cameratechniek speelde een rol. Zijn cameraman plaatste de camera over zijn schouder, wat een bijna “live aanwezig”-gevoel gaf. In een tijd zonder uitgebreide technologie was dat een slimme en effectieve keuze.
Zo groeide een simpele wandeling uit tot een visueel sterk onderdeel van de uitzending. Na zijn start bij ITV verhuisde Brundle later naar BBC Sport en uiteindelijk naar Sky Sports in 2012. Daar werd de grid walk echt een wereldwijd fenomeen.
Het segment duurt meestal ongeveer tien minuten en blijft grotendeels ongescript. Dat is bijzonder, zeker in een tijd waarin veel televisie strak geregisseerd is. Toch is juist dat losse karakter de kracht.
- Startjaar: 1997
- Eerste gast: Rubens Barrichello
- Duur: ongeveer 10 minuten
- Kenmerk: volledig ongescript
- Levensduur: bijna 30 jaar
In 2021 keerde de grid walk na COVID-beperkingen terug tijdens de GGP van de Verenigde Staten. Dat leverde meteen opvallende momenten op, vooral door interacties met beroemdheden.
Brundle sprak bijvoorbeeld met acteurs en andere bekende gasten, soms tegen de instructies in. Een bekend voorbeeld is zijn gesprek met Daniel Craig, terwijl hij eigenlijk was gewaarschuwd om hem niet te benaderen.
Dat soort momenten maken de grid walk onvoorspelbaar. Soms loopt het soepel, soms niet. Maar juist dat maakt het interessant om naar te kijken. Vandaag de dag is de grid walk nog steeds een vast onderdeel van elk raceweekend.
In 2026 begon Brundle zijn seizoen met de eerste walk in Melbourne op 7 maart. Het format is in de kern hetzelfde gebleven, maar wordt continu aangepast aan de tijd. Producenten geven hem nu via een oortje aanwijzingen over wie hij kan aanspreken.
Vaak gaat het om drie namen of locaties op de grid. Toch blijft er ruimte voor improvisatie, wat essentieel is voor het succes. Opvallend is dat de houding van coureurs is veranderd. Waar ze vroeger actief om aandacht vroegen, reageren sommigen nu wat terughoudender.
Brundle vergelijkt zichzelf soms gekscherend met een verkoper die probeert binnen te komen. Toch blijft de aantrekkingskracht groot. Fans kijken niet alleen voor de informatie, maar ook voor de onverwachte momenten.
Een spontane reactie, een ongemakkelijk gesprek of juist een grappige interactie kan het verschil maken.
