De sfeer bij Ferrari stond na het weekend in São Paulo op kookpunt. Waar de Grand Prix van Brazilië hun comeback moest worden, eindigde het in chaos, frustratie en een president die zijn coureurs publiekelijk de les las.
Lewis Hamilton en Charles Leclerc, de droomduo dat Ferrari terug naar de top moest brengen, kregen van president John Elcan een boodschap die nog lang zal nagalmen: minder praten, meer rijden.
Het begon veelbelovend. Charles Leclerc kwalificeerde zich als derde en leek op koers voor een podium. Maar nog voor het echt begon, ging het mis.
In de eerste bocht van ronde zes raakte hij betrokken bij een drie-breed incident en was zijn race meteen voorbij. Zonder eigen schuld lag de Monegask uit de wedstrijd, teleurgesteld en machteloos.
Hamiltons zondag werd zelfs nog pijnlijker. Op de eerste ronde kreeg hij een tik waardoor zijn auto schade opliep. Even later probeerde hij een gewaagde inhaalactie op Franco Colapinto, maar raakte de achterkant van de Alpine.
Resultaat: een kapotte voorvleugel en beschadigde vloer. De schade was zo groot dat Hamilton de rest van de race achteraan reed met een auto die nauwelijks bestuurbaar was.
Uiteindelijk besloot Ferrari hem uit de wedstrijd te halen. De zevenvoudig wereldkampioen zag zijn weekend instorten. Wat een nieuw hoofdstuk in zijn droom bij Ferrari moest worden, veranderde in een nachtmerrie.
De pijnlijke nasleep voor Ferrari
Na de race telde Ferrari slechts zes punten: vijf voor Leclerc dankzij de sprintrace en één voor Hamilton. Het resultaat liet het team terugvallen naar de vierde plaats in het constructeurskampioenschap – een bittere pil voor een team dat eerder in het seizoen nog meedeed om overwinningen.
Wat de nederlaag extra zuur maakte: het puntentotaal van Hamilton en Leclerc samen bleef zelfs achter bij dat van Red Bull, waar praktisch alleen Max Verstappen de punten binnenhaalt.
Maar het echte vuurwerk kwam pas na afloop, toen John Elcan in Milaan het woord nam. Tijdens een evenement in de Italiaanse hoofdstad liet Elcan er geen misverstand over bestaan hoe hij dacht over de situatie.
“Brazilië was een enorme teleurstelling. De monteurs doen hun werk uitstekend. De pitstops zijn de snelste in de Formule 1. De ingenieurs verbeteren voortdurend de prestaties van de auto. Maar alles daarbuiten is niet goed genoeg. We hebben coureurs die zich op het rijden moeten concentreren en minder moeten praten.”
Met die ene zin schoot de temperatuur in de paddock omhoog. Elcan had niet zomaar kritiek geuit – hij had zijn twee sterren publiekelijk op hun plaats gezet.
Hij voegde eraan toe dat tweede worden in het kampioenschap nog steeds mogelijk was, maar alleen als “Ferrari functioneert als één team”.
Dat een Ferrari-president zijn eigen coureurs publiek bekritiseert, is ongebruikelijk. Zeker wanneer het gaat om twee van de grootste namen van het veld.
Charles Leclerc is al jaren het uithangbord van Ferrari, loyaal en constant, zelfs als de auto tekortschiet. Lewis Hamilton, nieuw bij het team, bracht zeven wereldtitels en een onschatbare hoeveelheid ervaring mee.
Hij had zich tot nu toe professioneel opgesteld, zelfs in tegenslag. Juist daarom kwamen Elcans woorden als een mokerslag. Terwijl de Formule 1-ploeg in Brazilië wegzakte, vierde Ferrari’s World Endurance-team in Bahrein juist feest.
Zij pakten daar de hypercar-titel. Elcan greep dat contrast aan om zijn punt te maken:
“Ferrari wint wanneer het verenigd is en iedereen samenwerkt.”
De boodschap was duidelijk: kijk naar het endurance-team, daar werkt het wél.
Wat bedoelde Elcan echt?
Volgens bronnen binnen Ferrari waren de woorden niet bedoeld als persoonlijke aanval, maar als wake-upcall. Hij wilde urgentie creëren in de laatste fase van het seizoen. Toch maakte de toon het verschil.
Door de kritiek publiek te uiten, zette hij druk op zijn coureurs zoals Ferrari dat zelden doet. Het effect was direct voelbaar. In de paddock werd druk gespeculeerd of Hamilton en Leclerc hierdoor dichter bij elkaar zouden komen of juist verder uit elkaar zouden drijven.
Hamilton en Leclerc hebben in hun carrières al vaker tegenslag overwonnen. Maar nu komt de uitdaging uit eigen huis. De woorden van de president hangen als een schaduw boven de resterende races.
Ferrari’s doel is simpel: minder woorden, meer resultaten. De komende weken moeten uitwijzen of die harde boodschap werkt – of dat het de breuken binnen het team juist vergroot.
Het contrast met Red Bull had niet groter kunnen zijn. Terwijl Ferrari worstelt met interne kritiek, liet Max Verstappen in Brazilië zien waarom hij en zijn team nog altijd de maatstaf zijn in de Formule 1.
Na een rampzalige kwalificatie – zestiende op de grid – stond Verstappen voor een onmogelijke taak. Toch waagde Red Bull midden in de nacht een radicale gok: een compleet nieuwe setup, zelfs al betekende dat starten vanuit de pitstraat.
Wat volgde, was een van de meest indrukwekkende comebacks van het seizoen. De auto, die een dag eerder onbestuurbaar leek, veranderde in een wapen. Verstappen haalde coureurs in alsof hij in een andere categorie reed.
Hij eindigde uiteindelijk als derde, slechts seconden verwijderd van een wonder. Het was het perfecte voorbeeld van Red Bulls mentaliteit: risico nemen als dat de enige weg vooruit is. Teambaas Laurent Mekies vatte het later samen:
“Wij gokken niet roekeloos. We nemen berekende risico’s wanneer de beloning het waard is.”
Die aanpak, het lef om alles op het spel te zetten, verklaart waarom Red Bull blijft domineren.
