Een jaar geleden was Monza voor Red Bull een nachtmerrie, nu staat Max Verstappen er op pole. Het contrast kon niet groter zijn. Waar de auto in 2023 worstelde met balansproblemen en Verstappen slechts als zevende startte en als zesde finishte, draaide het dit keer om perfecte uitvoering en vertrouwen.
De weg van die ramp naar succes vertelt veel over hoe het team de auto heeft doorontwikkeld. Verstappen zelf sprak van een “grote” pole, juist omdat de pijn van vorig jaar nog vers in het geheugen zat. Red Bull moest lessen trekken uit dat desastreuze weekend, en die bleken in 2024 doorslaggevend.
In 2023 liep Red Bull in Monza tegen een probleem aan dat de kern van hun auto raakte. Zodra de downforce van de auto afnam, verschoof de balans op extreme wijze. Verstappen pikte dit fenomeen zelfs op via de telemetrydata.
Het gevolg: óf de auto was bij het insturen zo instabiel dat hij onbestuurbaar werd, óf er moest bewust extra onderstuur in het midden van de bocht ingebouwd worden. Beide keuzes waren desastreus voor de prestaties.
Om dat probleem enigszins te maskeren, monteerde Red Bull destijds extra achtervleugel. Maar dat had weer als nadeel dat de auto niet voldoende ‘getrimd’ kon worden voor topsnelheid. Het compromis zorgde ervoor dat het team in Monza niet meedeed om de prijzen.
Verstappen moest zich tevredenstellen met een zevende startplek. De race leverde hem uiteindelijk de zesde plaats op, maar het weekend stond symbool voor de kwetsbaarheid van het concept van de auto. Binnen Red Bull was het signaal duidelijk: hier moesten harde lessen uit getrokken worden.
De lessen die Red Bull meenam
Die lessen kwamen terecht bij de engineers die zich na Monza 2023 bogen over het concept van de RB. Paul Monaghan, de hoofd-race-engineer, legde onlangs uit wat de sleutel bleek.
Het ging niet om het verruimen van het setup-venster, maar juist om het verkleinen ervan. Hij sprak van het “reduceren van het balansvenster”. Dat betekende concreet: geen enorme overstuur bij het insturen en geen fors onderstuur bij het uitkomen, maar een constante balans door de hele bocht.
Die benadering bleek goud waard. De auto is nu consistenter en voorspelbaarder, waardoor Verstappen het vertrouwen had om harder de bochten in te duiken en de auto precies op het juiste moment te laten roteren. Dat vertrouwen ontbrak vorig jaar volledig.
In Monza draait het traditioneel om slipstream, en dus probeerden veel teams die uit te buiten. Verstappen kreeg in zijn eerste run een duidelijke tow van Yuki Tsunoda.
Bij zijn tweede run was dat anders: geen echte slipstream, hooguit een fractie van Lando Norris. Dat bewijst dat de pole niet louter te danken was aan een gunstige slipstream, maar aan een foutloze uitvoering en de verbeterde auto.
Laura Mechis, de teambaas, benadrukte na afloop dat dit een dag was waarop misschien wel vijf of zes coureurs pole hadden kunnen pakken. Het verschil werd gemaakt door het feit dat Red Bull elk detail perfect uitvoerde. Van bandenvoorbereiding tot timing, alles viel op zijn plek.
Ondanks de pole bleef Verstappen voorzichtig in zijn vooruitzichten. Hij wees op Zandvoort, waar Red Bull sterk was in de kwalificatie maar veel verloor in de race. Ook in Monza ziet hij dat gevaar.
“We moeten begrijpen waarom we steeds problemen hebben met race pace. We zijn goed over één ronde, maar de consistentie in de race ontbreekt.”
Dat punt baart hem zorgen, ook al was de race pace op vrijdag degelijk. Verstappen benadrukte dat Red Bull niet te vroeg mag juichen, omdat de krachtsverhoudingen in de race vaak verschuiven.
Waarom McLaren dit keer niet domineerde
McLaren heeft dit jaar een auto die overal snel is, maar in Monza viel het team terug in de middenmoot. Andreas Stella legde uit dat de kern van hun kracht juist in de bochten ligt. In Monza zijn die kort en beperkt in aantal: slechts zes echte bochten.
Daardoor verdwijnt hun voordeel, terwijl hun zwakte op de rechte stukken pijnlijk zichtbaar wordt. Stella zei dat de McLaren ontworpen is voor maximale efficiëntie met veel downforce.
Zodra de vleugel eraf gaat, verliest de auto efficiëntie en komt Red Bull juist beter tot zijn recht. Hij wees ook op de hoge grip van het asfalt, dat vorig jaar opnieuw was geasfalteerd en inmiddels is ingereden.
Dat maakte de bochten nóg korter, omdat coureurs later konden remmen en eerder op het gas konden. Het voordeel van McLaren verdampte daardoor volledig.
Ferrari hoopte op eigen bodem een rol te spelen in de strijd om pole. Charles Leclerc pakte de vierde plek, Lewis Hamilton stond er vlak achter maar had een gridstraf van vijf plaatsen. Leclerc gaf aan dat hij het maximale uit de auto haalde, maar de uitvoering was niet perfect.
Een opvallende kwestie was de slipstream-strategie. Met Hamiltons straf lag het voor de hand dat Ferrari Leclerc kon helpen met een tow. Toch gebeurde dat niet. Leclerc speelde de vraag na afloop weg, maar erkende dat het onderwerp wel besproken was. Dat gemiste detail kostte Ferrari mogelijk een fractie van de benodigde tijd.
