Formule 1-succes is duur — en dat blijkt ook buiten de baan. Max Verstappen en Lando Norris moeten in 2026 elk bijna 1,2 miljoen dollar betalen voor hun FIA-superlicentie. Hoe beter een coureur presteert, hoe hoger zijn rekening bij de autosportbond uitvalt.
De superlicentie is verplicht voor iedereen die in de Formule 1 wil racen. Het is geen plastic pasje zoals een rijbewijs, maar een officieel document van de FIA waarmee een coureur toestemming krijgt om deel te nemen aan het wereldkampioenschap.
De prijs van een superlicentie is gebaseerd op prestaties uit het voorgaande seizoen. Er geldt een basistarief van €11.842, plus €2.392 voor elk behaalde WK-punt in 2025. Hoe meer succes, hoe hoger de rekening.
Met 24 Grands Prix en zes sprintraces zijn er in totaal 2.640 punten te verdelen over een seizoen. Vermenigvuldig dat met het puntentarief en voeg de vaste bijdrage per coureur toe, en de FIA haalt in totaal ruim €6,5 miljoen op — omgerekend zo’n $7,7 miljoen dollar.
Voor de topcoureurs loopt dat flink op. Lando Norris betaalt naar verwachting €1.233.658, oftewel bijna 1,2 miljoen dollar. Max Verstappen komt daar slechts een paar duizend euro onder. De teams betalen die kosten, maar uiteindelijk zijn het hun prestaties die de rekening bepalen.
McLaren heeft hierdoor de hoogste factuur: met twee coureurs die veel punten scoorden, betaalt het team in totaal ruim €2 miljoen aan de FIA. Dat lijkt fors, maar tegenover een constructeurspremie van ongeveer €130 miljoen is het relatief klein geld.
De goedkoopste en duurste coureurs van 2026
Aan de andere kant van het veld ziet het er heel anders uit. Coureurs van Cadillac betalen het minst, want geen van hun coureurs scoorde in 2025 een enkel punt. Zij betalen alleen het basistarief van €11.842.
Daarboven zit een grote middengroep van acht coureurs die tussen de €102.000 en €186.000 kwijt zijn. Vervolgens volgen de gevestigde namen als George Russell en Charles Leclerc, die tussen de €300.000 en €400.000 uitkomen.
De kloof tussen de top en de onderkant van het veld is gigantisch: Norris betaalt ruim 86 keer meer dan de minst succesvolle coureurs
De FIA gebruikt de superlicentie om de kwaliteit en veiligheid van het deelnemersveld te waarborgen. Alleen coureurs die hun plek op sportieve gronden verdienen, mogen deelnemen aan de Formule 1.
Daarnaast biedt het systeem de FIA de mogelijkheid om coureurs te schorsen of te sanctioneren wanneer ze de regels overtreden. De inkomsten worden onder meer gebruikt voor veiligheidsonderzoek en -verbetering binnen de autosport.
Om in aanmerking te komen voor een superlicentie moet een coureur aan verschillende voorwaarden voldoen:
- Minimaal 40 licentiepunten behalen in de drie seizoenen voorafgaand aan de aanvraag.
- Ten minste 80% van twee seizoenen rijden in een erkende eenzitterklasse.
- Minimaal 300 kilometer rijden in een representatieve F1-auto binnen twee dagen.
- Een theorie-examen over de Formule 1-reglementen afleggen.
- Minimaal 18 jaar oud zijn (tenzij de FIA een uitzondering maakt).
Tot 2024 was een gewoon rijbewijs nog vereist, maar die regel is inmiddels geschrapt. Wel kunnen ernstige verkeersovertredingen buiten het circuit leiden tot schorsing of intrekking van de superlicentie.
Licentiepunten worden behaald in diverse raceklassen. Formule 2 is het meest lucratief: de top drie van het kampioenschap krijgt automatisch de benodigde 40 punten. Verder tellen ook prestaties in IndyCar, Formule 3 en zelfs bepaalde kartcompetities mee.
In 2026 probeert Colton Herta via de Formule 2 voldoende punten te behalen voor een overstap naar de Formule 1 in 2027. Hij heeft momenteel 35 punten en heeft nog vijf extra nodig. Een achtste plaats of hoger in het F2-kampioenschap zou genoeg zijn.
Als dat niet lukt, kan hij extra punten verdienen via vrije trainingen (FP1-sessies) met Cadillac. Elke FP1-sessie levert één superlicentiepunt op. Toch is dat geen garantie op een racezitje als de prestaties op de baan tegenvallen.
Boetes, straffen en het verliezen van een superlicentie
Net als bij een gewoon rijbewijs kunnen F1-coureurs strafpunten krijgen voor overtredingen op de baan. Bij 12 strafpunten volgt automatisch een raceverbod. De punten vervallen na een jaar, maar sommige coureurs zitten gevaarlijk dicht bij de grens.
Oliver Bearman staat momenteel op 10 strafpunten. Als hij nog twee keer in de fout gaat vóór mei 2026, moet hij één race toekijken terwijl zijn reservecoureur zijn plek inneemt.
De laatste coureur die door strafpunten een race miste, was Kevin Magnussen in 2024, toen Bearman hem verving in Azerbeidzjan. Het verlies van een superlicentie komt zelden voor. Slechts één coureur, Yuji Ide, verloor er ooit één — in 2006, na meerdere incidenten in zijn debuutjaar.
Het huidige licentiesysteem is ingevoerd om jonge coureurs beter te begeleiden naar de Formule 1. Na Max Verstappens debuut in 2014 op slechts 17-jarige leeftijd, werd de minimumleeftijd verhoogd naar 18 jaar.
Zonder het huidige puntensysteem zouden coureurs als Daniel Ricciardo, Sebastian Vettel en Fernando Alonso destijds niet aan de eisen hebben voldaan. Volgens de berekeningen zouden zij respectievelijk 2, 6 en 10 punten tekort zijn gekomen.
Toch blijft het systeem flexibel genoeg om uitzonderingen toe te staan als een coureur duidelijk over voldoende ervaring beschikt. Hoewel de superlicentie astronomisch lijkt geprijsd, valt het voor de teams mee.
Hun inkomsten uit prijzengeld, sponsordeals en commerciële rechten lopen in de honderden miljoenen. De FIA ontvangt in totaal zo’n €6,5 miljoen per jaar uit deze licentiekosten, geld dat grotendeels terugvloeit naar veiligheid en regelgeving.
