Twee jaar zonder overwinning. Een mislukt eerste seizoen bij Ferrari. Twijfels van buitenaf én van hemzelf. Toch stond Lewis Hamilton zondag in Barcelona op de hoogste trede van het podium, precies op het moment waarop bijna niemand het nog verwachtte.
Wat volgde was veel meer dan de 106e overwinning uit zijn carrière. De zege van de zevenvoudig wereldkampioen in de Grand Prix van Barcelona-Catalunya voelde als het slotstuk van een gevecht dat maanden eerder buiten de baan begon.
Lewis Hamilton had zijn levenslange droom waargemaakt door met Ferrari te winnen. Maar juist de weg naar dat moment maakte de overwinning zo bijzonder.
Toen Hamilton begin 2025 afscheid nam van Mercedes en overstapte naar Ferrari, werd dat gezien als een van de grootste transfers uit de geschiedenis van de Formule 1.
De Brit verliet het team waarmee hij zes van zijn zeven wereldtitels behaalde. In Maranello moest hij samen met Ferrari-teambaas Fred Vasseur een nieuw hoofdstuk schrijven.
Dat begon veelbelovend. Een sprintzege in China leek een voorbode van succes. Maar achter de schermen liep vrijwel alles moeizamer dan verwacht.
Hamilton had moeite om zich aan te passen aan zijn nieuwe omgeving. Bij Mercedes beschikte hij jarenlang over een vertrouwde technische structuur en werkte hij nauw samen met race-engineer Peter Bonnington.
Bij Ferrari probeerde hij hetzelfde vertrouwen op te bouwen met Riccardo Adami, maar die samenwerking leverde niet dezelfde klik op. Daar kwam bij dat Hamilton zich al langer niet volledig comfortabel voelde met de generatie ground-effect auto’s.
De resultaten bleven achter. Kritiek nam toe. Twijfels groeiden. Zelfs Hamilton begon zich af te vragen of de critici misschien gelijk hadden.
“Misschien is het waar dat je op een bepaald moment iets verliest.”
Die gedachte liet hem niet meer los. Hamilton gaf later toe dat 2025 hem dichter bij de rand bracht dan veel mensen beseften. Na het seizoen 2025 trok Hamilton zich bewust terug uit de Formule 1-bubbel.
De Ferrari-coureur vertelde dat hij afstand nam van sociale media, kritiek en de constante stroom aan meningen die hem gedurende het jaar hadden achtervolgd.
Hij omschreef zichzelf als menselijk en gaf toe dat negatieve reacties hem soms harder raakten dan hij wilde toegeven. Volgens Hamilton begon het herstel niet in een simulator of op een circuit, maar thuis.
Hij bracht veel tijd door met familie en vrienden. Mensen die hem al kenden voordat hij wereldkampioen werd. Mensen die nooit twijfelden aan zijn kwaliteiten. Een simpele boodschap van een tifoso bleef daarbij hangen.
“Vergeet niet wie je bent.”
Die woorden groeiden uit tot zijn persoonlijke mantra. Hamilton vertelde later dat veel fans hem tijdens 2025 hetzelfde hadden gezegd. Uiteindelijk besloot hij die boodschap volledig te omarmen.
Het werd de basis van zijn wederopstanding.
Ferrari en Fred Vasseur veranderden de koers
Terwijl Hamilton aan zichzelf werkte, bleef Ferrari zoeken naar oplossingen. Fred Vasseur, de teambaas die Hamilton naar Maranello haalde, zette volgens Hamilton alles op alles om het project te laten slagen.
Binnen Ferrari werden meerdere ingrijpende keuzes gemaakt. De technische structuur rondom Hamilton werd aangepast. Ook werd gekozen voor een andere remconfiguratie die beter aansloot bij zijn rijstijl.
Daarnaast speelde de ontwikkeling van de Ferrari SF-26 een belangrijke rol. Voor het eerst was een Ferrari-auto vanaf het begin ontwikkeld met directe input van Hamilton.
Hoewel niemand de nieuwe generatie powerunit-reglementen volledig onder controle leek te hebben, voelde het karakter van de SF-26 veel natuurlijker aan voor de Brit.
Dat verschil werd zichtbaar vanaf de eerste races van 2026. Hamilton eindigde als derde in China en pakte vervolgens podiumplaatsen in Monaco en Canada.
De snelheid was terug. Maar de overwinning ontbrak nog steeds. Tijdens de Grand Prix van Barcelona-Catalunya viel alles op zijn plaats.
Hamilton startte zijn 31e Grand Prix voor Ferrari in een verbeterde SF-26 en koos voor een agressieve driestopstrategie. Daarmee zette hij vanaf het begin druk op Mercedes-coureur George Russell, jarenlang zijn teamgenoot bij Mercedes.
Een Virtual Safety Car hielp Hamilton uiteindelijk aan de noodzakelijke baanpositie, maar daarna was de Ferrari simpelweg sneller. In de laatste stint reed Hamilton weg bij Russell.
De verschillen werden groter. Het gevoel ontstond dat niemand deze overwinning nog van hem kon afpakken.
Toen de zwart-wit geblokte vlag viel, eindigde een reeks van 41 races zonder overwinning. Zijn laatste Grand Prix-zege dateerde van de Grand Prix van België in 2024.
Voor Ferrari betekende het de eerste overwinning van Hamilton in het iconische rode racepak. Voor Hamilton betekende het veel meer. Tijdens de uitloopronde was direct zichtbaar hoeveel spanning van hem afviel.
Hamilton schreeuwde het uit over de radio. Later vloeiden de tranen toen hij zijn Ferrari-team het Italiaanse volkslied hoorde zingen. Zijn omhelzing met Fred Vasseur werd een van de meest opvallende beelden van het weekend.
Dertig jaar eerder had Hamilton op televisie gekeken hoe Michael Schumacher op hetzelfde circuit zijn eerste Ferrari-overwinning behaalde. Nu stond hij zelf op exact die plek.
Hij hoefde zich niet langer af te vragen hoe het voelde om als Ferrari-winnaar over de finish te komen.
“Mijn hart barstte van vreugde.”
Hamilton vertelde dat hij bijna flauwviel nadat hij zijn monteurs had omhelsd. Voor hem ging het niet alleen om een racewinst. Het ging om bevestiging.
Krijg als eerste toegang tot het laatste Formule 1-nieuws
