De omstandigheden in Montreal waren verraderlijk. Het was koud, grijs en nat op racedag. De baan oogde richting de start grotendeels droog, maar de situatie veranderde voortdurend.
McLaren besloot Oscar Piastri en Lando Norris op intermediate banden te zetten. Dat was een opvallende keuze, want de rest van de top reed grotendeels op slicks. Ook de Audi’s van Carlos Sainz en de Cadillacs kozen voor intermediates.
Opmerkelijk genoeg waren Norris en Piastri zelf niet overtuigd. Tijdens de drie formatieronden gaven beide coureurs aan dat dit waarschijnlijk de verkeerde keuze was. Toch hield McLaren vast aan het plan.
Aanvankelijk leek het zelfs een meesterzet te worden. Norris schoot bij de start direct naar de leiding in bocht 1. Even leek McLaren precies te hebben gezien wat anderen misten.
Maar dat beeld stortte razendsnel in. Piastri moest al na de eerste ronde naar binnen voor slicks. Norris volgde een ronde later. Daarmee was de strategische gok feitelijk direct verloren.
Binnen enkele minuten veranderde een potentieel briljant plan in een dure misrekening.
Oscar Piastri legde na afloop uit hoe de beslissing tot stand kwam. Zijn uitleg liet zien hoe klein de marges in de Formule 1 soms zijn. Volgens Piastri was er vlak voor de start wel degelijk logica.
“Het regende, en tussen het volkslied en het instappen was het eerlijk gezegd behoorlijk nat op de grond.”
Hij vertelde dat er geen stilstaand water lag, maar dat duidelijk zichtbaar was welke delen nat en droog waren. Zelfs vol gas geven richting de grid was lastig op slicks.
Daar zat dus het probleem. Net toen McLaren de keuze definitief maakte, veranderde het weer opnieuw.
“Als het iets langer had geregend, hadden we er als helden uitgezien. Maar dat gebeurde niet, dus zagen we eruit als idioten.”
Dat ene moment bepaalde alles. Het is precies die uitspraak die de frustratie blootlegt. Piastri schoof de schuld niet volledig af op het team, maar hij maakte ook niet mooier wat er gebeurde.
Van strategische fout naar complete rampscenario
Alsof de bandenmisser nog niet genoeg was, liep de middag verder volledig uit de hand voor McLaren. Lando Norris viel later uit met een mogelijk probleem aan de versnellingsbak. Daarmee was elke kans op schadebeperking verdwenen.
Piastri kende zelf ook een rommelige race. In duel met Alex Albon ging het fout. De McLaren-coureur blokkeerde zijn voorbanden bij het aanremmen en tikte de Williams van Albon uit de race.
De stewards gaven hem daarvoor een tijdstraf van tien seconden. Piastri was daar na afloop duidelijk over.
“Het was gewoon ontzettend lastig daarbuiten.”
Hij gaf toe dat het niet zijn beste moment was en bood excuses aan Alex Albon en Williams aan. Volgens hem was de schade onnodig, zeker voor het andere team. Die zelfkritiek was opvallend open.
De sportieve schade was fors. Piastri eindigde uiteindelijk als elfde en pakte geen punten. Norris haalde de finish niet eens. Dat betekent dat McLaren met lege handen uit Montreal vertrok.
En dat terwijl de race begon met een theoretische kans op een topresultaat. De mislukte strategie kostte niet alleen directe punten, maar ook momentum in het constructeurskampioenschap.
Na Canada staat McLaren nu 113 punten achter Mercedes. Dat gat voelt extra pijnlijk omdat de eerste paar minuten juist nog lieten zien dat er potentie was. Norris reed immers direct aan kop.
De Canadian Grand Prix liet opnieuw zien hoe genadeloos Formule 1 kan zijn. Een beslissing die op papier logisch lijkt, kan door één weersverandering compleet verkeerd uitpakken.
McLaren gokte op regen die nét niet doorzette. Dat verschil tussen held en schlemiel was volgens Piastri minimaal. Misschien is dat wel het hardste oordeel van allemaal: de redenering was niet absurd, maar de timing was slecht.
Het eindresultaat blijft onverbiddelijk. Nul punten voor McLaren. Piastri op P11. Norris uitgevallen. En Mercedes nu 113 punten verder weg.
