Wat maandenlang een perfect seizoen leek, eindigde voor de McLaren-coureur in frustratie, interne druk en een pijnlijke derde plaats achter teamgenoot Lando Norris en Max Verstappen.
De Australiër noemt die strijd inmiddels een “double-edged sword”. Het gaf hem vertrouwen dat hij voor de titel kon vechten, maar tegelijk veranderde ieder resultaat achter Norris plotseling in een mentale dreun die steeds zwaarder begon te wegen.
Piastri leek lange tijd op weg naar zijn eerste wereldtitel. Na zijn overwinning op pole position tijdens de Dutch Grand Prix had hij een voorsprong van 34 punten opgebouwd in het kampioenschap.
McLaren beschikte in grote delen van het seizoen over de sterkste auto van het veld, waardoor de druk binnen het team alleen maar groter werd. Juist daar begon volgens Piastri het probleem.
Wanneer McLaren dominant was en Norris vóór hem finishte, voelde een tweede plaats niet als schadebeperking maar als een mislukking. Hij gaf later toe dat dat gevoel steeds moeilijker werd om te negeren.
Binnen McLaren bleven de teamorders gelijk. Beide coureurs mochten vrij racen voor de titel, waardoor de strijd persoonlijker werd naarmate Norris dichterbij kwam. Vooral na Mexico draaide het momentum volledig richting de Brit.
Het keerpunt kwam in Azerbeidzjan. Piastri viel daar uit met een DNF en verloor direct een groot deel van zijn buffer in de stand. Daarna volgden vier races zonder podiumplaats, precies in de fase waarin Norris zijn sterkste reeks van het seizoen neerzette.
Ook Las Vegas werd een rampweekend. Zowel Piastri als Norris werden gediskwalificeerd, maar voor Piastri kwam dat moment veel harder aan omdat hij al terrein had verloren in de titelstrijd. Zijn voorsprong verdween definitief en Verstappen mengde zich opnieuw in het gevecht richting Abu Dhabi.
“Tweede worden was zo ongeveer de slechtste plek die ik had kunnen bereiken.”
Die uitspraak van Piastri vat zijn seizoen misschien beter samen dan welke statistiek dan ook. Hij won zeven races en pakte daarnaast nog eens negen podiumplaatsen, maar juist de weekends waarop Norris hem versloeg bleven hangen.
Piastri vertelde in de High Performance-podcast dat een titelstrijd niet alleen draait om snelheid, maar vooral om verwachtingen. Iedere overwinning gaf vertrouwen, maar tegelijk groeide de druk om dat niveau vast te houden.
Volgens hem zat daar de echte valkuil. Zodra hij tweede werd achter Norris, voelde het alsof hij tekort was geschoten terwijl hij objectief nog steeds een topresultaat behaalde. Dat mentale gevecht werd gedurende het seizoen steeds zwaarder.
Hij legde uit dat McLaren op sommige circuits zoveel sneller was dan de concurrentie, dat alleen winnen goed genoeg leek. Daardoor verloor hij soms het bredere perspectief op zijn prestaties.
Piastri zei dat hij zichzelf bewust moest afremmen wanneer gedachten over een wereldtitel opdoken. Hij wilde voorkomen dat hij te vroeg vooruit zou kijken terwijl het seizoen nog lang was.
Toch veranderde alles na Melbourne. Vanaf dat moment voelde hij dat het kampioenschap daadwerkelijk haalbaar was, mits alles perfect zou verlopen.
“Na Melbourne wist ik innerlijk dat ik het in mijn vermogen had om het wereldkampioenschap te winnen.”
Die overtuiging maakte de druk alleen maar groter. Iedere fout, iedere gemiste kans en iedere slechte kwalificatie kreeg daardoor meer gewicht dan eerder in zijn carrière.
De cijfers achter de mislukte titelrace van McLaren
De eindstand van het kampioenschap laat zien hoe klein het verschil uiteindelijk was. Norris pakte de wereldtitel met 423 punten, Verstappen eindigde vlak daarachter met 421 punten en Piastri bleef steken op 410 punten.
Het contrast met zijn voorsprong na de zomerstop maakte de teleurstelling extra groot. McLaren won wel de constructeurstitel, maar individueel voelde het seizoen voor Piastri onafgemaakt.
Vooral zijn reeks zonder podiumplaatsen bleek beslissend. In de Verenigde Staten, Mexico en Brazilië finishte hij telkens als vijfde, terwijl Norris op de cruciale momenten bleef scoren.
De DNF in Azerbeidzjan en de diskwalificatie in Las Vegas kostten hem uiteindelijk waarschijnlijk de titel. Samen leverden die twee races nul punten op in een fase waarin Norris juist momentum verzamelde.
Verstappen profiteerde ondertussen van de interne McLaren-strijd. Zijn late opleving veranderde het kampioenschap in een driestrijd tot aan de finale in Abu Dhabi, waar Norris uiteindelijk de podiumplaats pakte die hij nodig had voor de titel.
Piastri omschreef het seizoen achteraf als een “rollercoaster”. Hij zei trots te zijn op zijn prestaties, maar gaf tegelijk toe dat er meerdere harde lessen uit het jaar kwamen.
“Er is nog veel ruimte voor verdere vooruitgang.”
De nasleep van 2025 werkt inmiddels door richting 2026 en 2027. Piastri begon het nieuwe seizoen direct met problemen nadat hij in Australië crashte tijdens de reconnaissance lap en vervolgens in China uitviel door een defecte powerunit.
Daardoor stond hij voor de Japanse Grand Prix al 48 punten achter George Russell. Het betekende bovendien dat hij de eerste coureur in 56 jaar werd die de eerste twee starts van een seizoen miste.
Toch blijft het vertrouwen binnen McLaren groot. Manager Mark Webber ziet de sterkte van het team nog steeds als een belangrijk voordeel richting de nieuwe reglementen.
Die regels veranderen de Formule 1-auto’s flink. Meer batterijmanagement en een grotere focus op hybride prestaties moeten races tactischer maken, vooral in het begin van het seizoen.
