De eerste race van het Formule 1-seizoen 2026 leek voor Isack Hadjar een droomstart te worden, maar eindigde al vroeg in teleurstelling. De Red Bull-coureur moest in de openingsfase van de Grand Prix van Australië opgeven nadat zijn powerunit het begaf.
Hadjar merkte al kort na de start dat er iets niet klopte met zijn auto. Het geluid van de motor en het gebrek aan energie maakten hem volgens eigen zeggen al snel duidelijk dat hij de finish waarschijnlijk niet zou halen.
Aan het begin van de race zag het er juist veelbelovend uit voor de Franse coureur. Hadjar kwam bijzonder goed weg toen de lichten uitgingen op Albert Park. Hij vertelde na afloop dat de start “echt geweldig” was en dat hij zelfs eenvoudig richting de leiding reed.
Volgens hem begon het moment meteen positief toen hij, ondanks een batterijprobleem, een uitstekende launch had en bijna de eerste positie bereikte. Toch veranderde de situatie vrijwel direct daarna. Terwijl hij dacht dat hij de koppositie zou pakken, merkte hij dat het vermogen ineens wegviel.
Hadjar legde uit dat hij de race feitelijk begon zonder energie in de batterij. Daardoor kon hij wel goed wegrijden, maar verloor hij vrijwel meteen daarna het extra vermogen dat nodig was om te blijven aanvallen.
Volgens hem was dat contrast groot: eerst een perfecte start en daarna plotseling geen kracht meer uit de powerunit. Omdat het energiesysteem niet werkte zoals verwacht, moest Hadjar zijn aanpak direct aanpassen.
In plaats van aan te vallen, moest hij meerdere ronden gebruiken om energie terug te winnen. Hij vertelde dat hij in die eerste fase van de race vooral bezig was met het herstellen van de batterijcapaciteit. Dat kostte hem kostbare tijd en posities op de baan.
Tegelijk begon hij te merken dat de motor niet gezond klonk. Terwijl hij probeerde energie te herstellen, werd het geluid uit de powerunit volgens hem steeds zorgwekkender.
Hadjar zei dat de motor “vreselijk klonk”, waardoor hij al vroeg besefte dat de kans groot was dat hij de race niet zou uitrijden. Dat gevoel bleek uiteindelijk terecht. Na twaalf ronden kwam de race voor Hadjar definitief tot een einde.
Tijdens de race begon rook uit de airbox van zijn Red Bull-auto te komen. Het probleem bleek te worden veroorzaakt door een falende powerunit. Daardoor verloor de auto volledig vermogen.
Hadjar moest zijn auto uiteindelijk langs de kant van het circuit parkeren op Albert Park. Voor de jonge Red Bull-coureur betekende dat een abrupt einde van een race die zo veelbelovend was begonnen.
Duel met Lindblad
Tijdens de korte periode waarin hij nog kon racen, raakte Hadjar ook verwikkeld in een duel met Racing Bulls-rookie Arvid Lindblad. Van buitenaf leek het een spectaculair gevecht tussen twee jonge coureurs die wiel aan wiel reden.
In de cockpit voelde dat volgens Hadjar echter heel anders. Omdat zijn auto vermogen miste, kon hij niet echt verdedigen. Hij legde uit dat het lastig is om te vechten met iemand die op de rechte stukken ongeveer dertig kilometer per uur sneller rijdt.
Daardoor zag hij dat duel uiteindelijk vooral als het enige echte moment van actie in zijn korte race. Na afloop werd Hadjar gevraagd of het probleem een technisch defect was of een fout in de voorbereiding van het team.
Hij maakte duidelijk dat het volgens hem geen klassiek technisch probleem was. In plaats daarvan denkt hij dat het team nog moet leren omgaan met nieuwe situaties die tijdens een echte race ontstaan.
Volgens hem is de belangrijkste conclusie dat het team beter moet voorkomen dat zo’n scenario opnieuw gebeurt. Hij gaf aan dat het probleem tijdens tests en vrije trainingen nooit naar voren was gekomen.
Hadjar benadrukte dat tests en races totaal verschillende omstandigheden kennen. Volgens hem worden de motoren tijdens trainingen minder zwaar belast. Een racesituatie begint al vóór de start met de rondes naar de grid.
In die fase worden motoren en systemen al anders gebruikt dan tijdens een normale trainingssessie. Daarbij spelen ook temperatuurwisselingen een rol. Tijdens die procedures gaan de temperaturen van de systemen constant omhoog en omlaag.
Volgens Hadjar maakt dat het voor engineers lastig om alles vooraf volledig te simuleren. De Franse coureur noemde het uiteindelijk vooral een nieuwe ervaring voor het team, omdat de scenario’s die in een echte race ontstaan soms simpelweg niet in tests worden nagebootst.
Voor Hadjar betekende dat dat zijn eerste Grand Prix met Red Bull al na twaalf ronden eindigde, nog voordat hij echt had kunnen laten zien wat mogelijk was geweest.
