Lewis Hamilton was onherkenbaar tijdens de GP van Hongarije. Buiten de punten, op een ronde gezet, zichtbaar gefrustreerd én emotioneel. Wat begon als een slecht weekend eindigde in een openlijke crisis voor Ferrari’s nieuwe aanwinst.
Zijn felle woorden na de kwalificatie – “Misschien moet Ferrari een andere coureur zoeken” – bleven nazinderen. Niet alleen bij fans en media, maar ook binnen de paddock. Want als zelfs Hamilton het hardop begint te zeggen, is er dan toch meer mis dan alleen een slechte afstelling?
Voor het eerst in zijn loopbaan bij Ferrari werd Lewis Hamilton niet alleen voorbijgereden, maar compleet weggeblazen. Terwijl Charles Leclerc streed voor de overwinning, werd Hamilton meerdere keren op een ronde gezet.
Hij eindigde de race zonder punten, zonder impact en – opvallend – zonder zich te melden bij de stewards na een incident met Verstappen.
De contrasten tussen beide Ferrari-coureurs konden niet groter zijn. Leclerc lijkt het maximale uit de problematische SF25 te halen. Hamilton daarentegen blijft worstelen met grip, balans en vertrouwen. En dat al veertien races lang.
De frustratie is niet nieuw. Hamilton staat bekend om zijn emotionele pieken en dalen. Maar wat dit moment anders maakt, is de toon: niet introspectief of zelfkritisch, maar gericht op het team.
Van leider naar last
Ferrari haalde Hamilton niet alleen binnen voor zijn palmares, maar vooral voor zijn leiderschap en ervaring richting de grote reglementswijziging in 2026.
De gedachte was helder: met Lewis aan het roer kon Ferrari eindelijk de stap naar de top zetten. In plaats daarvan kampt het team nu met een coureur die zijn draai niet vindt – en die openlijk twijfelt aan zijn rol.
De cijfers ondersteunen zijn worsteling. In 2022 én 2024 verloor hij het onderlinge duel bij Mercedes van George Russell. In 2023 waren de resultaten beter, maar het seizoen werd overschaduwd door Red Bulls dominantie, waardoor vergelijkingen minder relevant werden.
Sinds de overstap naar Ferrari is het gevoel nooit écht gekomen. Hamilton lijkt geen klik te hebben met het DNA van het team, noch met de SF25. Leclerc wél. Ferrari bevindt zich in een lastig parket. Hamilton brengt wereldwijde aandacht, merkwaarde en prestige.
Maar sportief gezien is zijn bijdrage vooralsnog teleurstellend. Bovendien staat Leclerc op de piek van zijn carrière. Hij is snel, consistent en duidelijk hét gezicht van de toekomst.
Een scenario waarin Ferrari kiest voor Leclerc als onbetwiste leider, met ruimte voor een jong talent zoals Oliver Bearman of een andere F2-revelatie, is allesbehalve vergezocht.
De vraag is dan: wat voegt Hamilton op de langere termijn nog toe?
Een pijnlijke maar logische conclusie
Er is geen twijfel over de grootsheid van Hamiltons carrière. Hij is recordhouder, zevenvoudig wereldkampioen en heeft het DNA van een legende. Maar juist die status maakt de situatie bij Ferrari zo pijnlijk.
Wat als hij gelijk had, daar in Hongarije?
“Misschien moet Ferrari een andere coureur zoeken.” — Lewis Hamilton, GP Hongarije 2025
De geschiedenis leert dat Hamilton vaak sterker terugkomt na dieptepunten. Maar de omstandigheden zijn nu anders: nieuwe omgeving, een jongere teamgenoot die excelleert, en een auto die hem niet ligt.
Misschien was deze overstap nooit voor hem bedoeld. Misschien is dit het moment waarop een legende en een iconisch team moeten toegeven: dit werkt niet.
In Hongarije eindigde het weekend zonder punten, zonder trots – en misschien wel met een antwoord dat niemand hardop durfde te geven.
