Jack Doohan kreeg een kans bij Ferrari die zijn carrière compleet had kunnen veranderen, maar besloot die bewust te laten lopen. In plaats van een zitje in een dominante hypercar koos hij voor een pad dat hem dichter bij de Formule 1 moet houden.
Die keuze kwam niet uit het niets, maar volgde op een reeks gebeurtenissen die zijn loopbaan in korte tijd een andere richting gaven. De interesse van Ferrari kwam op een moment dat Doohan zijn plek in de Formule 1 net kwijt was.
De Australiër had zeven races gereden voor Alpine in 2024 en 2025, maar verloor zijn zitje na de Grand Prix van Miami. Daarna keerde hij terug naar een reserverol bij Alpine, voordat hij eind 2025 definitief afscheid nam van het team uit Enstone.
Daarmee stond hij opnieuw op een kruispunt in zijn carrière. In die periode meldde Ferrari zich. Het merk wilde hem toevoegen aan het hypercar-programma in het World Endurance Championship voor 2026.
Dat aanbod was serieus en kwam op een moment dat Ferrari dominant was in endurance racing. Sinds de terugkeer in 2023 won de 499P hypercar drie keer op rij de 24 uur van Le Mans.
Het team pakte daarnaast in 2025 zowel de rijderstitel als de constructeurstitel in het WEC. Onder leiding van Antonello Coletta groeide Ferrari uit tot dé referentie in de klasse. Ondanks het aanbod kwam het niet tot een overeenkomst.
Ferrari hield uiteindelijk vast aan zijn bestaande line-up van negen coureurs verdeeld over drie auto’s. De bezetting bleef ongewijzigd ten opzichte van 2025. In de nummer 50-auto bleven Antonio Fuoco, Miguel Molina en Nicklas Nielsen rijden.
De nummer 51 werd opnieuw gedeeld door Antonio Giovinazzi, Alessandro Pier Guidi en James Calado. In de nummer 83-auto van AF Corse bleven Robert Kubica, Yifei Ye en Phil Hanson actief.
Kubica werd behouden als ervaren kracht, terwijl Hanson in januari werd vastgelegd als officiële fabriekscoureur. Daarmee zat de line-up vol en viel de deur voor Doohan dicht.
Dat betekende dat een overstap naar Ferrari in de WEC geen doorgang vond, ondanks de eerdere gesprekken en interesse.
Super Formula-plan strandt na crashes in Suzuka
Voordat Doohan zijn keuze voor de ELMS maakte, lag er een ander plan op tafel. Hij zou zijn rol als reservecoureur bij Haas combineren met een zitje in de Japanse Super Formula. Dat programma werd ondersteund door Toyota, technisch partner van Haas.
Het leek een logische stap om ervaring op te doen en tegelijkertijd betrokken te blijven bij de Formule 1. Die plannen vielen echter uiteen na een test in Suzuka. Tijdens die sessie crashte Doohan drie keer op vrijwel identieke wijze in de Degner-bochten.
De eerste twee incidenten werden toegeschreven aan problemen met de auto. De derde crash ontstond doordat hij te hard pushte om verloren track time goed te maken. Na die test kreeg Doohan ernstige twijfels over het Kondo Racing-team, waarna hij besloot het project stop te zetten.
Na het afketsen van zowel de Ferrari-deal als het Super Formula-plan koos Doohan voor een andere route. Hij rijdt in 2026 voor Nielsen Racing in de European Le Mans Series.
Daar komt hij uit in een LMP2-auto, samen met Roy Nissany en Ed Pearson. Het seizoen begint op 12 april in Barcelona. Die keuze is bewust gemaakt. De ELMS-kalender botst minder met Formule 1-verplichtingen, waardoor Doohan zijn rol bij Haas beter kan combineren met racen.
Daarnaast houdt hij zichzelf scherp met veel track time, zonder dat hij zich volledig vastlegt buiten de Formule 1. Zijn doel blijft duidelijk: terugkeren als vaste coureur in de Formule 1, bij voorkeur in 2027 wanneer contracten binnen Haas mogelijk vrijkomen.
In februari 2026 werd Doohan officieel aangekondigd als reservecoureur van Haas. Hij werkt daar samen met vaste coureurs Esteban Ocon en Oliver Bearman. Zijn positie binnen het team geeft hem directe toegang tot simulatorwerk en betrokkenheid bij de ontwikkeling van de auto.
Die rol sluit aan bij de samenwerking tussen Haas en Ferrari, wat ook verklaart waarom Ferrari hem eerder in beeld had voor het WEC-programma. Doohan, zoon van motorlegende Mick Doohan, blijft daarmee dicht bij de Formule 1-omgeving.
