De nieuwe Formule 1-regels voor 2026 zorgen voor ongekende hoofdbrekens bij alle teams. Volgens Mercedes-engineer Andrew Shovlin verandert alles zo snel dat elke simulatie alweer achterhaald is voordat de volgende update klaarstaat.
Nog vier maanden scheiden de teams van de eerste shakedown in Barcelona eind januari. Daar moet de eerste versie van de compleet nieuwe 2026-auto’s worden getest.
Het voorspellen van prestaties kan echter niet wachten tot dan; nu al moeten ontwerpers keuzes maken die straks bepalend zijn. De omvang van de regelwijzigingen is enorm.
Zowel chassis als powerunit ondergaan een ingrijpende transformatie. Voor het eerst bestaat de verdeling tussen elektrische energie en verbrandingskracht bijna uit een 50/50-verhouding, een radicale verschuiving vergeleken met de huidige hybrides.
Alle elf teams hebben hun ontwikkelingsfocus volledig op 2026 gezet. Maar met de januari-deadline in zicht blijkt vooral de aerodynamica een bewegend doelwit. Elke week verandert de virtuele auto, en daarmee de uitkomsten van de simulaties.
Shovlin over het bewegende doelwit
Shovlin schetst hoe complex het spel achter de schermen is.
“De auto evolueert week na week en naarmate de prestaties veranderen, veranderen ook de simulaties.”
Volgens hem is het alsof je probeert een doelwit te raken dat steeds verschuift. Het chassis moet geoptimaliseerd worden voor de powerunit, terwijl beide onderdelen tegelijk in ontwikkeling zijn.
“Je wilt werken met iets dat representatief is voor wat je straks echt uitrolt. Er is geen zin om alles te baseren op een model dat nooit de baan zal zien.”
Naast de hybride-verdeling worden teams ook geconfronteerd met actieve aerodynamica, nieuwe ECU’s en strengere chassiseisen die ground effect deels loslaten.
Daarbij introduceert Pirelli smallere banden en gaat het minimumgewicht omlaag van 800 naar 768 kilo, ondanks zwaardere accu’s.
Ook schakelt de sport over op duurzame brandstoffen. De inzet en timing van de powerunit is nog onderwerp van discussie, omdat duidelijk moet worden hoe de auto’s straks in staat zijn om echt tegen elkaar te racen.
De combinatie van variabelen maakt voorspellingen vrijwel onmogelijk. Pas bij de officiële wintertests in Bahrein, kort voor de seizoensstart in Melbourne, zal blijken wie de complexe puzzel het best heeft gelegd.
Onrust in het simulatielab
Charles Leclerc liet in juli al weten dat hij weinig plezier beleefde aan zijn eerste kilometers met de virtuele Ferrari voor 2026. Williams-teambaas James Vowles concludeerde dat dit vooral liet zien hoe vroeg Ferrari nog in zijn ontwikkelingscyclus zat.
Tegelijk speelt er een spel tussen teams en Pirelli. De bandenleverancier moet betrouwbare data krijgen over eind-snelheidsbelastingen, maar Shovlin vermoedt dat niet iedereen eerlijk is.
“Pirelli krijgt van alles binnen. Sommige teams presenteren waar ze denken te eindigen, anderen wat ze nu hebben. Sommigen die sterk staan, downplayen hun positie.”
Toch denkt Shovlin niet dat de grid in 2026 uit elkaar zal vallen door gigantische prestatiedelta’s. Hij trekt een parallel met het huidige reglement, dat op papier beperkend leek maar uiteindelijk genoeg ruimte liet voor innovatie.
“Ik vermoed dat de verschillen niet enorm zullen zijn wanneer we uitrollen. Waarschijnlijk herken je de auto’s nog steeds uit elkaar, zelfs als je ze allemaal dezelfde kleur zou geven.”
Volgens hem zullen veel onderdelen op elkaar lijken, maar naarmate teams hun mazen in de regels vinden, zullen de details steeds meer uiteenlopen.
