Montreal is altijd een veilige haven geweest voor Lewis Hamilton, maar juist daarom voelt dit weekend gevaarlijker dan het op papier lijkt. Als zelfs zijn sterkste circuit geen bescherming meer biedt, krijgt Ferrari een antwoord waar het team misschien niet op zit te wachten.
De Canadese Grand Prix is voor Hamilton veel meer dan zomaar een race in het seizoen 2026.
Dit is het weekend waarin zichtbaar kan worden of zijn samenwerking met Ferrari nog kan uitgroeien tot iets serieus, of dat de eerste twijfels over zijn toekomst al harder zijn dan het team wil toegeven.
Er zijn circuits waar statistieken weinig zeggen. Montreal hoort daar normaal niet bij als het om Lewis Hamilton gaat. De Brit heeft zeven overwinningen op Circuit Gilles-Villeneuve en bouwde daar jarenlang een reputatie op als absolute specialist.
Buiten drie uitvalbeurten eindigde hij in al zijn optredens in Canada in de top zes. Dat soort consistentie zie je zelden, zeker niet over zo’n lange periode.
Toch vertelt een blik op de recente cijfers een minder comfortabel verhaal. Hamilton won hier voor het laatst in 2019. Daarna verdwenen de races in 2020 en 2021 van de kalender door COVID-19.
Toen de Formule 1 in 2022 terugkeerde in Montreal, was Mercedes niet langer de dominante kracht van voorheen. Hamilton wist nog wel twee podiumplaatsen te forceren met een derde plaats in 2022 en opnieuw een derde plaats in 2023, maar de context was veranderd.
Hij vocht niet meer om de overwinning tegen Max Verstappen of Lando Norris. Hij beperkte de schade. Dat patroon werd in 2024 en 2025 nog duidelijker.
Hamilton noteerde in 2024 met een vierde plaats zijn toenmalige slechtste resultaat ooit in Canada. Een jaar later volgde met P6 opnieuw een nieuw dieptepunt voor zijn Montreal-standaard, nota bene tijdens zijn eerste Canadese Grand Prix met Ferrari.
Ook in de kwalificatie zakte het niveau zichtbaar. In 2024 startte hij vanaf P7, in 2025 vanaf P5. Dat waren zijn laagste startposities ooit op dit circuit.
Dat maakt de parallel met zijn bredere carrière onmogelijk om te negeren. Hamilton blijft competitief. Maar de versie die jarenlang circuits domineerde, lijkt niet meer vanzelfsprekend aanwezig.
Zoals een veelbesproken analyse het framet: Canada is niet zomaar een raceweekend, maar een lakmoesproef voor Hamiltons status binnen Ferrari.
Als Hamilton zelfs in Montreal niet overtuigt, wordt de discussie over zijn toekomst onvermijdelijk.
De simulator-discussie
Alsof de sportieve druk niet genoeg is, koos Hamilton ook nog voor een opvallende voorbereiding. Rond deze Grand Prix ontstond frustratie over zijn keuze om Ferrari’s simulator niet te gebruiken in aanloop naar het weekend.
Dat voedde direct vragen over voorbereiding, vertrouwen in de data en de samenwerking met het team. Toch presenteert Hamilton zelf een totaal ander verhaal.
Hij noemde de samenwerking met Ferrari juist positief en zei dat het intern “best ever” voelt in de manier waarop wordt samengewerkt. Hij liet ook weten: “I am in a really happy place.”
Dat klinkt niet als een coureur die mentaal op afstand staat. Maar in Formule 1 tellen woorden alleen zolang de stopwatch meewerkt.
Juist omdat Canada een sprintweekend is met minder vrije training, worden setup-keuzes zwaarder dan normaal. Minder marge betekent minder ruimte om een verkeerde inschatting te herstellen.
De eerste races van het seizoen boden nog hoop. Hamilton begon sterk met een vierde en derde plaats. Even leek het alsof zijn overstap naar Ferrari hem nieuw leven had ingeblazen en hij opnieuw aansluiting kon vinden bij de top.
Dat gevoel hield niet lang stand. De twee races daarna eindigden allebei in P6, met zichtbare frustratie bij de zevenvoudig wereldkampioen. Ondertussen vertelt de stand een ongemakkelijk verhaal.
Hamilton staat op 49 punten. Charles Leclerc heeft er 63. Andrea Kimi Antonelli leidt zelfs met 100 punten. Dat verschil is niet catastrofaal, maar ook niet wat Ferrari voor ogen zal hebben gehad toen Hamilton werd binnengehaald.
Zoals altijd bij Hamilton is er geen middenweg. Sommigen zien nog steeds een kampioen die één goed weekend verwijderd is van een ommekeer. Jenson Button behoort duidelijk tot dat kamp.
Hij ziet een zelfverzekerdere Hamilton en denkt dat Montreal hem juist kan helpen. “Schrijf Lewis nog niet af” is in essentie de boodschap. Anderen zijn veel harder. Onder fans klinkt dat Ferrari misschien iets verwachtte wat niet realistisch was.
Een reactie stelt dat John Elkann magie verwachtte, maar dat het tot nu toe niet werkt. Een andere harde mening luidt dat Hamilton simpelweg niet meer op het niveau zit om Charles Leclerc structureel te verslaan.
Tegelijk klinkt ook nuance. Sommige volgers vinden juist dat Hamilton en Leclerc dichter bij elkaar zitten dan het debat doet vermoeden. Er zit een simpele logica achter alle aandacht voor dit weekend.
Als Hamilton op zijn historisch sterkste circuit overtuigt, blijft het Ferrari-verhaal open. Dan kan Canada het moment worden waarop hij de negatieve lijn doorbreekt en opnieuw momentum opbouwt.
Als dat niet gebeurt, wordt het veel lastiger om de twijfels weg te praten.
Want als een coureur met zeven zeges in Montreal, een top-zesreeks die vrijwel onaantastbaar leek en een circuit dat perfect past bij zijn verleden daar niet meer het verschil maakt, dan is dat informatie waar Ferrari niet omheen kan.
