Lewis Hamilton’s overstap naar Ferrari leek de start van een nieuw hoofdstuk, maar na veertien races zonder podium is de spanning groot.
Zijn eerste seizoen bij de Scuderia verloopt stroef en uit Italië komen berichten dat hij inmiddels een pakket aan verzoeken heeft ingediend voor Project 678, de Ferrari-auto voor 2026.
Het doel is duidelijk: zijn loopbaan vlot trekken, maar de weg daarnaartoe is bezaaid met technische obstakels en interne discussies.
De zevenvoudig wereldkampioen onthulde tijdens de Grand Prix van België dat hij een reeks “documenten” naar Maranello heeft gestuurd.
Volgens Hamilton zelf gaat het om voorstellen die zowel de auto als de manier van werken binnen het team raken. Italiaanse media melden dat Ferrari’s ontwikkelingsafdeling die verzoeken inmiddels serieus bekijkt.
Toch dreigt één technische complicatie al het andere te overschaduwen: de remmen van de Ferrari.
De teleurstellende start bij Ferrari
Hamilton arriveerde in Maranello na een uiterst succesvolle periode van twaalf jaar bij Mercedes. De verwachtingen waren torenhoog, maar de realiteit pakt heel anders uit. In de eerste veertien races wist hij geen enkel podium te behalen.
Voor een coureur met zijn status en ervaring voelt dat als een diepe teleurstelling. Tijdens de Belgische Grand Prix sprak Hamilton openlijk over zijn inspanningen om verandering te forceren.
Hij legde uit dat hij bereid is om “de extra mijl” te gaan voor Ferrari, gedreven door de wens om niet in hetzelfde rijtje te belanden als Fernando Alonso en Sebastian Vettel.
Beiden waren wereldkampioenen die bij Ferrari geen titel wisten te veroveren. Zijn documenten bevatten volgens La Gazzetta dello Sport voorstellen die veel verder gaan dan alleen technische wijzigingen.
Hamilton zou onder meer suggesties hebben gedaan over de samenwerking tussen afdelingen, de communicatie binnen het team en de uitvoering van raceweekenden. Daarmee raakt hij gevoelige punten in de structuur van Ferrari.
De remcomplicatie
Het grootste pijnpunt blijft echter de omgang met Ferrari’s motorremmen. Sinds zijn eerste test op Fiorano in januari worstelt Hamilton met het systeem. Anders dan bij Mercedes grijpt de Ferrari veel agressiever in tijdens het vertragen, wat leidt tot een onnatuurlijk gevoel in de auto.
Tijdens de Belgische Grand Prix testte Hamilton voor het eerst een set vernieuwde Brembo-materialen, waaronder schijven en blokken. In de sprintrace zorgde dat voor een onverwachte spin in de Bus Stop-chicane, waardoor hij als achttiende moest starten.
Het incident onderstreepte dat hij nog steeds niet comfortabel is met de afstelling. Volgens La Gazzetta heeft Ferrari wel aanpassingen doorgevoerd om hem tegemoet te komen, maar de specifieke eigenschappen van de motorremmen blijven een complicatie.
Het probleem zit hem in de “duidelijkere en meer zichtbare ingreep” van het systeem, iets waar Hamilton nog altijd niet volledig grip op krijgt.
Daarom zou hij zelfs informatie hebben opgevraagd over de powerunit van 2026, in de hoop dat dit fundamenteel opgelost kan worden in Project 678.
Onderstuur en stuurprecisie
Naast de remmen speelt er nog een probleem: het nieuwe pull-rod veersysteem aan de voorkant van de Ferrari voor 2025. Dit systeem geeft meer precisie bij het insturen van bochten, maar veroorzaakt tegelijk onderstuur in de technische secties.
Bij de Britse Grand Prix klaagden zowel Hamilton als teamgenoot Charles Leclerc over de balans in de snelle bochten van Silverstone. Ferrari besloot daarop een kleine update aan de stuurbekrachtiging te introduceren.
Leclerc had eerder al soortgelijke zorgen geuit tijdens de race in Djedda, waar de hoge bochtsnelheden het probleem extra blootlegden.
Hamilton probeert de situatie te bestrijden door zijn auto met meer belasting aan de voorkant af te stellen. Dat levert echter een ander nadeel op: de auto wordt extreem gevoelig in de besturing.
In simulaties hoopte hij verschillende setups te testen, maar volgens de berichten zijn de mogelijkheden in Ferrari’s simulator beperkt. Hierdoor moet hij veel varianten tijdens raceweekenden zelf uitproberen.
Het gevolg is dat hij met een mix van stabilisatoren, schokdempers en vleugelstanden rijdt die niet optimaal aansluiten bij de eigenschappen van de SF-25.
Verschillen met Leclerc
Wat extra spanning veroorzaakt, is dat Hamiltons keuzes hem vaak ver weg voeren van de afstellingen van Leclerc. De Monegask, inmiddels bezig aan zijn zevende volledige seizoen bij Ferrari, houdt vast aan meer consistente configuraties.
Bij Ferrari was men ervan uitgegaan dat beide coureurs, met hun schijnbaar vergelijkbare rijstijlen, dezelfde richting zouden kiezen. De realiteit blijkt anders.
Hamilton experimenteert net zoals hij dat in de laatste jaren bij Mercedes deed met onderpresterende auto’s, maar dat zorgt ditmaal voor een kloof binnen het team.
Volgens de berichten kan dat verschil in aanpak het werk aan Project 678 bemoeilijken. Omdat Ferrari zich in een vergevorderd stadium bevindt met de ontwikkeling van het chassis en de aerodynamica voor 2026, is een duidelijke en gedeelde koers van de coureurs van groot belang.
