Hamilton begon de Canadian Grand Prix vanaf P5 op de grid. Verstappen stond direct achter hem op P6 na de kwalificatie. Dat zorgde al vanaf de openingsfase voor een direct gevecht tussen de Ferrari en de Red Bull.
Op lap 9 zette Verstappen zijn aanval in. Hij dook aan de binnenkant voorbij Hamilton en pakte P3 af. Hamilton gaf later aan dat een gebrek aan vermogen hem op dat moment parten speelde, waardoor verdedigen nauwelijks mogelijk was.
Dat moment bleek niet zomaar een inhaalactie. Het was het begin van een race die volledig zou draaien om energiebeheer, timing en positionering.
Hamilton moest in die fase toezien hoe Verstappen sneller was in het eerste deel van de race. De Red Bull leek op de rechte stukken sterker, terwijl Ferrari vooral in de bochten competitief was.
Die tegenstelling bepaalde het karakter van hun duel. Wat Ferrari won in de bochten, verloor het weer op topsnelheid.
De race kreeg een nieuwe wending toen George Russell uitviel met een vermoedelijk powerunitprobleem. Daarmee veranderde de strijd om het podium direct in een rechtstreeks duel om P2 tussen Hamilton en Verstappen.
Hamilton begon te pushen. Zijn doel was duidelijk: Verstappen terughalen voordat de slotfase begon. Tegelijk kreeg Verstappen te maken met afkoelende banden, wat Hamilton extra mogelijkheden gaf.
Hamilton probeerde het eerst bij Turns 12 en 13. Dat leverde niets op. Kort daarna keek hij opnieuw bij Turn 1, maar Verstappen had zijn verdediging op orde.
Juist dat maakte het gevecht interessant. Hamilton zat er dichtbij, maar niet dichtbij genoeg. Elke aanval kostte energie, elke mislukte poging gaf Verstappen ademruimte.
De verschillen waren klein, maar het momentum begon langzaam te kantelen richting Ferrari.
De beslissende aanval kwam pas op lap 62
Verstappen hield lang stand. Toch brak op lap 62 het moment waar Hamilton op had gewacht. Hij remde laat aan voor Turn 1, ging buitenom en pakte P2 terug.
Het was geen opportunistische move, maar een aanval die zichtbaar was voorbereid. Wat volgde was geen ontsnapping. Verstappen bleef direct druk zetten. De Red Bull-coureur liet Hamilton geen seconde ontspannen richting de finishvlag.
Hamilton hield stand en kwam als tweede over de streep, op 10.768 seconden van winnaar Antonelli. Verstappen volgde op 11.276 seconden en stelde daarmee zijn eerste podium van 2026 veilig.
Voor Hamilton betekende dit zijn beste grand prix-resultaat tot nu toe met Ferrari.
“Het is absoluut fantastisch om tegen een van de groten te vechten.”
Hamilton klonk na afloop oprecht enthousiast. Niet alleen over het resultaat, maar vooral over het gevecht zelf. Hij noemde Verstappen “one of the greats” en maakte duidelijk dat juist dat duel hem energie gaf.
Volgens Hamilton draaide zijn hele racebestaan altijd om jagen. Hij zei dat hij Verstappen in de openingsfase sneller vond, maar dat de race veranderde toen Ferrari op de mediumbanden kwam. Vanaf dat moment kon hij aanvallen.
Hamilton legde ook technisch uit waar het verschil zat. Volgens hem waren de auto’s redelijk aan elkaar gewaagd, maar met een duidelijk contrast. Ferrari was iets sneller in de bochten, terwijl Red Bull op de rechte stukken sterker was.
Dat maakte inhalen extreem lastig. Zelfs met overtake-modus voelde Hamilton dat anderen nog meer vermogen hadden.
Hij beschreef hoe hij tijdens het gevecht constant berekeningen maakte over batterijgebruik en energiemanagement op de rechte stukken.
“Ik moest constant uitrekenen hoe ik mijn batterijvermogen per rechte stuk maximaal kon benutten.”
Dat soort details maakten volgens Hamilton het verschil tussen een mislukte aanval en een succesvolle inhaalactie. Hij gaf ook toe dat het moment van de aanval extra speciaal voelde.
“Ik ben dol op die jacht.”
Volgens Hamilton gaat dat gevoel terug naar zijn jeugd, toen hij in een oude kart al voortdurend bezig was met achtervolgen en kansen zoeken. Ook Verstappen keek positief terug op het gevecht.
Dat is opvallend, want het duel kende alle ingrediënten voor frustratie: constante druk, energieproblemen en een verloren tweede plaats. Toch sprak Verstappen juist over plezier.
Hij noemde het een goede strijd en zei dat hij er echt van genoten had.
Volgens Verstappen speelde het energiesysteem in Montréal een grote rol. Zodra je binnen een seconde rijdt, mag je meer energie inzetten. Daardoor worden rechte stukken ineens een veel belangrijker aanvalswapen.
Dat verklaarde ook waarom Verstappen in de slotfase nog een tegenaanval probeerde. Hij kreeg Hamilton niet meer terug, maar bleef pushen tot het einde.
Verstappen zei bovendien dat dit voor zijn gevoel zijn eerste normale race van het seizoen was, zonder chaos of vreemde incidenten. Dat maakte deze P3 volgens zijn toon misschien belangrijker dan het op papier lijkt.
Kimi Antonelli won de Canadian Grand Prix van 2026. Maar het gesprek ging daarna vooral over Hamilton en Verstappen. Hamilton verliet Montréal als vierde in het kampioenschap.
Hij staat één positie en drie punten achter Ferrari-teamgenoot Charles Leclerc. Voorafgaand aan Canada had Hamilton in 2026 al een mix van top-10-resultaten en een eerder podium, maar dit voelde als zijn eerste echte statement in Ferrari-kleuren.
Verstappen stond na vijf races op P7 met 43 punten. Dit was zijn eerste podium van het seizoen. Dat geeft deze derde plaats extra gewicht.
