Ferrari heeft bevestigd dat de 2026 F1-auto SF-26 gaat heten, een naam die meteen de toon zet voor een complete reset. De keuze onderstreept hoe cruciaal 2026 wordt voor het team, na een seizoen zonder zeges en een duidelijke terugval in het kampioenschap.
De nieuwe Ferrari voor het Formule 1-seizoen 2026 draagt officieel de naam SF-26. De letters SF staan voor Scuderia Ferrari, terwijl het getal 26 direct verwijst naar het seizoen waarvoor de auto is ontwikkeld.
Daarmee sluit de naamgeving logisch aan bij eerdere modellen zoals SF-23, SF-24 en SF-25. Intern werkte Ferrari lange tijd met de projectnaam Project 678.
Die benaming verdwijnt nu volledig uit beeld, omdat Ferrari naar buiten toe alleen nog communiceert met de naam SF-26. Dat past bij de wens om het merk herkenbaar en consistent te houden, juist in een periode van grote technische veranderingen.
De SF-26 wordt door Ferrari zelf en door verschillende analisten gezien als een alles-of-niets-project. Na een teleurstellend 2025 zonder Grand Prix-overwinningen en een vierde plaats bij de constructeurs, staat het team onder druk om in 2026 weer vooraan mee te doen.
Waarom 2026 een kantelpunt is voor Ferrari
Binnen Ferrari geldt 2026 als een intern resetmoment. Het seizoen is het begin van compleet nieuwe technische regels en biedt een kans om fouten uit het ground-effect tijdperk van 2022 tot en met 2025 achter zich te laten.
Charles Leclerc heeft het jaar openlijk bestempeld als beslissend voor de toekomst van Ferrari aan de top van de Formule 1. De boodschap binnen het team is duidelijk: dit is het moment om terug te keren naar kampioenschapsniveau.
Onder leiding van teambaas Fred Vasseur werd in april 2025 een strategische keuze gemaakt. Het grootste deel van de aerodynamische ontwikkelingscapaciteit werd verschoven naar de 2026-auto, ten koste van late updates voor de SF-25. Daarmee nam Ferrari bewust risico op korte termijn, in ruil voor maximale focus op de toekomst.
Ferrari ziet de nieuwe regels als kans om zich opnieuw te positioneren tegenover teams als Red Bull Racing, McLaren en Mercedes, die de afgelopen jaren de maatstaf vormden.
De officiële lancering van de SF-26 staat gepland op 23 januari 2026. Dat gebeurt op het fabrieksterrein in Maranello, het hart van Ferrari’s Formule 1-operatie. Kort daarna volgt een shakedown op het testcircuit van Fiorano.
Opvallend is hoe ver Ferrari de ontwikkeltijd heeft opgerekt. Fred Vasseur gaf aan dat de auto pas op 22 januari volledig wordt geassembleerd. Daarmee wil Ferrari zo lang mogelijk doorontwikkelen voordat het chassis definitief wordt vastgelegd voor de eerste meters op de baan.
De shakedown op Fiorano is niet bedoeld voor het najagen van rondetijden. De focus ligt op systeemchecks, het vergelijken van data uit de simulator met de werkelijkheid en het controleren van de hybride-strategie onder de nieuwe regels. Betrouwbaarheid en correlatie krijgen prioriteit boven pure snelheid.
Leclerc en Hamilton als sleutel voor ontwikkeling
De SF-26 wordt bestuurd door Charles Leclerc en Lewis Hamilton. Die combinatie geeft Ferrari een van de meest ervaren line-ups op de grid, met meerdere wereldtitels en een enorme hoeveelheid technische kennis.
Ferrari wil Leclercs jarenlange ervaring met de eigen filosofie combineren met Hamiltons diepgaande kennis van hybride-systemen uit zijn tijd bij Mercedes. Die mix moet helpen bij het finetunen van de nieuwe powerunit en het complexe energiebeheer dat in 2026 een veel grotere rol speelt.
De feedback van beide coureurs in de eerste testweken is cruciaal. Het elektrische deel van de aandrijflijn beïnvloedt rijgedrag, tractie en balans uit bochten sterker dan in eerdere seizoenen. Kleine verschillen in afstelling kunnen daardoor grote gevolgen hebben voor de prestaties.
De Formule 1-regels voor 2026 brengen een fundamentele verschuiving in de aandrijving. Het vermogen van de verbrandingsmotor wordt teruggebracht, terwijl het elektrische vermogen juist fors toeneemt. Daardoor ontstaat een bijna gelijke verdeling tussen brandstof- en batterijvermogen.
De MGU-H verdwijnt volledig uit het pakket. Dat maakt de powerunit eenvoudiger in opbouw, maar conceptueel lastiger. De veel krachtigere MGU-K moet het wegvallen van de MGU-H compenseren en speelt een hoofdrol in acceleratie en energieterugwinning.
Ook de hoeveelheid energie die per ronde mag worden teruggewonnen tijdens het remmen verdubbelt. Dat opent de deur naar agressievere lift-and-coast-strategieën en vergroot het belang van rembalans en slimme energie-mapping.
| Onderdeel | Situatie vóór 2026 | Situatie vanaf 2026 |
|---|---|---|
| Vermogen verbrandingsmotor | hoger dan elektrisch | circa 400 kW |
| Elektrisch vermogen | beperkt aandeel | circa 350 kW |
| Verhouding ICE en elektrisch | ongelijk | ongeveer 50/50 |
| MGU-H | aanwezig | volledig verdwenen |
| Energie terugwinning per ronde | lager | circa 8,5 MJ |
Met de naam SF-26 maakt Ferrari duidelijk dat de basis herkenbaar blijft, terwijl alles onderhuids verandert. De auto wordt het eerste tastbare bewijs van hoe serieus Ferrari deze nieuwe start neemt.
