De samenwerking tussen Ford en Red Bull draait niet om snelle successen, maar om een fundamentele herdefinitie van wat een Formule 1-motor vanaf 2026 moet zijn.
Terwijl de sport afstevent op het grootste technische reglementensysteem in jaren, bouwen Red Bull Powertrains en Ford samen aan een powerunit die evenveel leunt op software, elektriciteit en data als op klassieke verbrandingstechniek.
De 2026-motorregels dwingen teams tot keuzes die diep ingrijpen in organisatie, kennis en ontwikkeltempo. Voor Red Bull betekent dat een sprong in het diepe: voor het eerst ontwikkelt het team een volledig eigen powerunit.
Ford fungeert daarin niet als traditionele motorleverancier, maar als strategische technologiepartner met een scherp afgebakende rol. Red Bull Powertrains en Ford opereren samen onder de naam Red Bull Ford Powertrains.
De samenwerking loopt contractueel tot minstens 2030 en omvat zowel het hoofdteam als Racing Bulls. Daarmee keert Ford terug in de Formule 1 na een afwezigheid sinds 2004, het jaar waarin Jaguar werd verkocht aan Red Bull.
De nieuwe powerunit wordt volledig ontwikkeld in Milton Keynes. Red Bull leidt het project, van concept tot productie en integratie in het chassis. Ford levert geen kant-en-klare motor, maar brengt kennis, mensen en infrastructuur in op cruciale technische domeinen.
Volgens Laurent Mekies is het naïef te denken dat dit project in 2026 meteen de maatstaf zal zijn. Hij benadrukt dat Red Bull en Ford een complete motororganisatie vanaf nul opbouwen, iets waar gevestigde fabrikanten decennia ervaring mee hebben.
De 2026-regels veranderen alles
De kern van de nieuwe regels is de verschuiving naar een bijna gelijke verdeling tussen verbrandings- en elektrisch vermogen. De 1,6-liter V6 turbo blijft bestaan, maar levert aanzienlijk minder vermogen dan voorheen.
Waar de huidige motoren nog ruim 80 procent van hun kracht uit de verbrandingsmotor halen, zakt dat aandeel in 2026 naar ongeveer de helft. De MGU-H verdwijnt volledig.
Alle elektrische kracht komt uit een sterk opgewaardeerde MGU-K, die maximaal 350 kW mag leveren. Dat is bijna drie keer zoveel als in het huidige tijdperk. Tegelijkertijd neemt de hoeveelheid energie die via remmen en coasting mag worden teruggewonnen fors toe.
Daarnaast schrijft de FIA voor dat alle motoren op 100 procent duurzame brandstof moeten draaien. Dat maakt efficiëntie en energiebeheer belangrijker dan absolute piekvermogens.
Binnen dit nieuwe kader ligt de belangrijkste bijdrage van Ford op de hybride kant van de powerunit. Het merk brengt expertise in batterijchemie, batterij-architectuur, elektromotoren, power-electronics en software-sturing.
De batterij moet in 2026 niet alleen meer vermogen leveren, maar ook grotere hoeveelheden energie kunnen bufferen en afgeven onder extreme temperaturen en trillingen. Ford helpt bij het ontwerpen van de batterij-architectuur, inclusief koeling, energiedichtheid en celchemie.
De FIA laat batterijontwikkeling grotendeels open. Daardoor kan een fabrikant met sterke EV-kennis een structureel voordeel opbouwen. Ford gebruikt ervaring uit zijn elektrische straatauto’s en performance-projecten om Red Bull te ondersteunen bij deze ontwikkeling.
De 2026-powerunit is in hoge mate software-gedreven. Koppelafgifte, energieterugwinning, rem-by-wire en hybride inzet worden continu aangestuurd door algoritmes. Ford levert know-how op het gebied van control-software, data-analytics en model-based development.
Die kennis wordt ingezet om energiestromen per circuit, per ronde en zelfs per bocht te simuleren. Het doel is om de balans te vinden tussen maximale elektrische inzet en betrouwbaarheid over een volledige raceafstand.
Ford stelt ook zijn data-platformen beschikbaar, zodat Red Bull Powertrains grote hoeveelheden test- en racesimulatiegegevens kan analyseren en sneller kan doorontwikkelen.
Verbranding en duurzame brandstof
Hoewel de focus sterk op elektrificatie ligt, speelt Ford ook een rol bij de verbrandingsmotor. De 2026-ICE levert minder vermogen, maar moet efficiënter omgaan met energie en perfect samenwerken met de MGU-K.
Ford brengt ervaring mee met downsized turbomotoren en motoren die geschikt zijn voor alternatieve en synthetische brandstoffen. Dat sluit aan bij de eis dat de nieuwe Formule 1-brandstof volledig duurzaam moet zijn.
De uitdaging zit niet in maximale output, maar in verbrandingsefficiëntie, thermisch management en betrouwbaarheid over duizenden kilometers.
Red Bull en Ford bouwen niet alleen een motor, maar ook testfaciliteiten, productielijnen en een complete organisatie. Dat kost tijd. Anders dan Mercedes, Ferrari en Renault beschikt Red Bull Powertrains niet over een bestaande F1-motorhistorie.
De 2026-regels verschuiven het voordeel van pure motortechniek naar energie-management. Wie de beste combinatie vindt van ICE-efficiëntie, MGU-K-controle en batterijbeheer, heeft een structureel voordeel. Dat vergt ervaring, data en iteraties.
Volgens Mekies is het realistisch te verwachten dat 2026 gepaard gaat met pieken in performance en momenten van kwetsbaarheid op het gebied van betrouwbaarheid.
In 2027 kan Red Bull Ford Powertrains voor het eerst een volledige ontwikkelcyclus afronden op basis van race-data uit een compleet seizoen. Zwakke punten in batterijmodules, koeling, software en ICE-internals kunnen dan structureel worden aangepakt.
Ford ziet het project nadrukkelijk als een middel- tot langetermijninvestering. De grootste sportieve opbrengst wordt verwacht tussen 2027 en 2030, niet in het eerste seizoen onder de nieuwe regels.
Voor Red Bull Racing betekent dit programma volledige controle over de integratie tussen chassis, aerodynamica en powerunit. Tegelijkertijd draagt het team ook volledig het risico van een nieuw motorproject.
