De laatste kwalificatie van het Formule 1-seizoen 2025 is verreden, en daarmee zijn ook de head-to-head-duels tussen teamgenoten afgerond. Het overzicht laat zien wie er over één ronde écht de snelste coureur was binnen elk team.
Van absolute dominantie bij Red Bull en Aston Martin tot verrassend evenwicht bij Sauber – dit zijn de cijfers die de onderlinge krachtsverhoudingen van het jaar blootleggen.
Bij Red Bull was het seizoen duidelijk. Max Verstappen won elk kwalificatieduel van zijn teamgenoten Yuki Tsunoda en Liam Lawson. Over 22 Grands Prix versloeg hij Tsunoda met 22-0, en ook in de sprintraces hield hij de overhand met 3-1.
Toen Lawson tijdelijk Tsunoda verving, bleef het patroon gelijk: 2-0 in de Grands Prix en 1-0 in de sprint. Geen enkele coureur kwam ook maar in de buurt van Verstappens kwalificatietempo, waarmee hij een perfecte score neerzette.
Het was een seizoen waarin Verstappen opnieuw zijn reputatie bevestigde als de benchmark over één ronde. Zijn dominantie maakte de interne strijd bij Red Bull meer symbolisch dan competitief.
Ferrari: Leclerc overtuigend sneller dan Hamilton
Charles Leclerc liet in zijn eerste seizoen naast Lewis Hamilton geen ruimte voor discussie. De Monegask versloeg zijn nieuwe teamgenoot met 19-5 in de Grands Prix en 4-2 in de sprintraces.
Hamilton worstelde met de overstap naar Ferrari en had moeite met de balans van de SF-25 tijdens de kwalificaties. Leclerc daarentegen haalde bijna elk weekend Q3 en stond regelmatig in de eerste twee rijen.
Met deze cijfers leverde Leclerc een van de meest overtuigende interne overwinningen van het seizoen. Hamiltons ervaring woog niet op tegen Leclercs constante snelheid en comfort binnen het team.
Het duel tussen Lando Norris en Oscar Piastri was het spannendste van allemaal. Over 24 Grands Prix trok Norris nipt aan het langste eind met 13-11. In de sprintraces was Piastri sterker: hij won met 4-2.
Beide coureurs waren de hele zomer titelkandidaten en duwden elkaar tot het uiterste. Hun onderlinge kwalificatieverschillen waren vaak kleiner dan een tiende van een seconde.
McLaren had hiermee een luxepositie: twee coureurs die elkaar naar een hoger niveau tilden en het gat naar Red Bull en Ferrari aanzienlijk verkleinden.
Bij Mercedes was de hiërarchie duidelijk. George Russell versloeg rookie Kimi Antonelli met 21-3 in de kwalificaties en 4-2 in de sprintraces.
Antonelli had een zwaar eerste seizoen, waarin de stap van F2 naar F1 voelbaar was. Russell, ervaren en zelfverzekerd, bleef foutloos en consistent in zijn snelle ronden.
De cijfers tonen dat Mercedes’ toekomstig talent nog tijd nodig heeft, maar ook dat Russell zich moeiteloos als teamleider heeft gevestigd in Brackley.
Aston Martin: Alonso wint alles
Fernando Alonso leverde de grootste whitewash van het seizoen. Hij won álle 24 kwalificatieduels van teamgenoot Lance Stroll, plus 5-1 in de sprintraces.
De Spanjaard, 44 jaar oud, liet opnieuw zien dat ervaring en scherpte perfect kunnen samengaan. Stroll had geen antwoord op Alonso’s snelheid en precisie.
Aston Martin eindigde het seizoen als stabiel middenveldteam, maar intern was het geen strijd: Alonso was simpelweg een klasse apart.
Pierre Gasly sloot het seizoen bij Alpine overtuigend af met 13-5 tegen rookie Franco Colapinto in de kwalificaties, plus 4-0 in de sprintraces.
Tegen het begin van het seizoen reed Gasly ook nog duels tegen invaller Jack Doohan, waar hij 5-1 en 1-1 noteerde. Daarmee was hij het hele jaar de constante factor binnen het Franse team.
Colapinto liet bij momenten zijn talent zien, maar Gasly’s ervaring en stabiliteit gaven de doorslag. Zijn kwalificatievorm was vaak het enige hoogtepunt in een moeilijk jaar voor Alpine.
Haas kende een verrassende interne ommekeer. Oliver Bearman, de jonge Britse coureur, won de kwalificatieduels van Esteban Ocon met 14-10 en stond ook 4-2 voor in de sprintraces.
Bearman bewees dat hij niet alleen toekomst heeft, maar nu al snelheid genoeg brengt om een ervaren teamgenoot te verslaan. Ocon bleef competitief, maar moest in de tweede seizoenshelft toezien hoe Bearman de bovenhand kreeg.
Voor Haas was dit een zeldzaam hoogtepunt in een verder wisselvallig seizoen.
Racing Bulls: Hadjar sneller dan Lawson
Bij Racing Bulls groeide Isack Hadjar uit tot dé verrassing van 2025. De Fransman won met 16-6 van Liam Lawson in de kwalificaties en 5-0 in de sprintraces.
In eerdere weekenden werd hij ook vergeleken met Tsunoda, waar de stand 1-1 werd in de Grands Prix en 1-0 in de sprint. Daarmee bewees Hadjar dat hij klaar is voor een stap omhoog binnen de Red Bull-familie.
Lawson begon sterk, maar kon het tempo van de jonge debutant niet vasthouden in de tweede seizoenshelft. De strijd bij Williams was een van de meest boeiende van het seizoen. Carlos Sainz versloeg Alexander Albon met 14-9 in de kwalificaties, terwijl het in de sprintraces gelijk bleef: 3-3.
Beide coureurs werden in Singapore gediskwalificeerd vanwege technische onregelmatigheden, maar verder bleef het duel zuiver en sportief.
Sainz bracht stabiliteit en ervaring, terwijl Albon snelheid toonde op de zaterdag. Het kleine verschil tussen de twee benadrukt hoe sterk Williams zich heeft ontwikkeld in 2025.
Bij Sauber eindigde het seizoen in een zeldzame gelijkstand. Nico Hülkenberg en rookie Gabriel Bortoleto hielden elkaar exact in evenwicht: 12-12 in de Grands Prix en 3-3 in de sprintraces.
Geen enkel ander team kende zo’n perfecte balans tussen ervaring en talent. Bortoleto paste zich snel aan, terwijl Hülkenberg zijn kwalificatievaardigheid behield.
Het resultaat bevestigt dat beide coureurs in 2025 hun waarde bewezen en dat Sauber beschikt over een gebalanceerde line-up richting het nieuwe seizoen.
